منیر شحاده، هماهنگکننده پیشین دولت لبنان در نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در یادداشتی به تشریح پیامهای مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی پرداخت؛ بخشهایی از این یادداشت که در العهد منشر شد، در زیر آمده است:
مراسمهای تشییع پیکر صرفا مراسم وداع نیستند؛ برخی به رویدادهای سیاسی و تاریخی تبدیل میشوند که همه چشمانداز را تغییر میدهند؛ آنچه در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران رخ داد، فرصتی خارقالعاده برای ارسال پیامهای سیاسی و مردمی بود که از مرزهای ایران فراتر رفته و به سراسر جهان رسید.
خیابانها و میادین عمومی مملو از موجهای خروشان مردم بود، در حالی که مراسم تشییع پیکر چندین روز در شهرهای مختلف ادامه داشت؛ بیشتر رسانههای جهانی مشارکت گسترده را عظیم و بیسابقه در تاریخ مدرن ایران توصیف کردند.
برخی از رسانههای بینالمللی صرفا به «جمعیت عظیم» اشاره کردند، بدون اینکه به عدد خاصی اشاره کنند که نشاندهنده دشواری شمارش تجمعاتی با چنین عظمتی است.
با وجود این، صرفنظر از رقم نهایی، تصاویر به تنهایی گویای بسیاری از حقایق بودند و چیزی را منتقل میکردند که هزاران گزارش و تحلیل نمیتوانستند؛ این صحنه نه به مترجم نیاز داشت و نه به تحلیلگر سیاسی: میلیونها چهره، موج انسانی که بیپایان امتداد داشت و مراسم وداعی که روزها طول کشید؛ همه اینها بیانگر یک احساس عاطفی و سیاسی بود که نمیتوانست نادیده گرفته شود.
فروپاشی روایت غربی
آمریکا و بیشتر کشورهای غربی سالها روایتهای سیاسی و رسانهای خود را به جهان ارائه کردند، اما صحنههای مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب یک پرسش اساسی را مطرح کرد: چگونه میتوان حضور چنین جمعیت عظیمی را توضیح داد اگر آن روایت واقعیت داشته باشد؟
ناظران ممکن است در تفسیر خود از میزان مشارکت دیدگاههای متفاوتی داشته باشند؛ با وجود این، انکار عظمت محض این رویداد با توجه به تصاویر و فیلمهای منتشر شده توسط رسانههای جهانی بسیار دشوار شده است.
یک غافلگیری برای واشنگتن
مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب واقعیتی را ایجاد کرد که با روایتی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و دولتش بارها ترویج کرده بودند، در تضاد بود.
قمار آمریکا روی فرضیههای براساس محاسبههای نادرست با آنچه در خیابانها که با جمعیت عظیم و شعارهایی در محکومیت آمریکا و رژیم صهیونیستی آشکار شد، شکست خورد؛ این امر باعث شد بسیاری از ناظران، مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب را، علاوه بر موارد دیگر، بهعنوان یک پیام سیاسی خطاب به جهان خارج ببینند.
این نخستین باری نیست که آمریکا شعارهای ادعایی را درباره مردم دیگر کشورها مطرح کرده است؛ همین شعار در مورد عراق در سال ۲۰۰۳ مطرح شد و نتیجه آن صدها هزار تلفات، فروپاشی نهادهای دولتی، ظهور تروریسم و جنگهای داخلی بود که سالها ادامه داشت.
همین امر در مورد لیبی نیز گفته شد و این کشور را در منجلاب اختلافهای سیاسی و امنیتی فرو برد که اثرات آن تا به امروز ادامه دارد.
همین شعارها در سوریه، یمن و افغانستان مطرح شد، اما مردم این کشورها خود را با واقعیتی بسیار پیچیدهتر از وعدههای قبل از مداخلهها یافتند.
این یک سوال مشروع را مطرح میکند: چرا بیشتر مداخلههای نظامی آمریکا با شعارهای فریبنده در منطقه با فروپاشی دولت، تجزیه اجتماعی و گسترش هرجومرج همراه بوده است؟
مهمترین پیام
شاید مهمترین پیامی که از این مراسم تشییع منتقل میشود این باشد که وقتی مردم یک تهدید خارجی را احساس میکنند، اغلب بدون توجه به میزان اختلافهای داخلی، در اطراف ایالتها و نمادهای خود تجمع میکنند؛ صحنههایی که از تهران و شهرهای مختلف ایران پدیدار شد، روایت متفاوتی از ادعاهای آمریکا ارائه داد و جهان را وادار کرد تا تصویر کلیشهای از ایران را مورد بازنگری قرار دهد.
تاریخ به تفصیل در مورد این مراسم تشییع پیکر صحبت خواهد کرد، نه صرفا به دلیل مقیاس آن، بلکه به این دلیل که به یک رویداد اساسا سیاسی تبدیل شد؛ این رویداد بار دیگر نشان داد که واقعیتهای میدانی اغلب بسیار پیچیدهتر از شعارهایی هستند که مطرح میشوند.
- بیشتر بخوانید:
- تشییع پیکر رهبر شهید ایران؛ نشاندهنده مقاومت ایران و نظم جدید منطقهای
- میراث رهبر شهید ایران؛ فرهنگی از مقاومت
انتهای پیام/