تشییع پیکر آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید ایران، چیزی بیش از یک وداع ملی بود؛ دریای عزاداران در تهران پیامی به آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره اینکه در رسیدن به توهمهای ادعایی خود شکست خوردهاند، فرستاد.
به گزارش رویترز، ایران به جای اینکه از جنگی که با حملههای آمریکا و رژیم صهیونیستی در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) آغاز شد، ضعیف به نظر برسد، خود را بهعنوان مبارز، متحد و مصمم برای شکل دادن به آنچه در آینده رخ خواهد داد، معرفی کرد.
مقامهای منطقهای، دیپلماتها و تحلیلگران میگویند که این مقاومت، اکنون زیربنای استراتژی مذاکره ایران است و مراسم تشییع پیکر رهبر شهید ایران را بهعنوان لحظهای که تهران به دنبال تبدیل استقامت به اهرم فشار بود، به تصویر میکشند.
آنها میگویند که این جنگ، ظرفیت تاثیرگذاری و مدیریت ایران بر تنگه هرمز را برجسته کرده و به آن این امکان را داده است که هرگونه توافقی را با به رسمیت شناختن این واقعیت آغاز کند که کنترل ایران بر این گلوگاه حیاتی نفتی، واقعیتی است که باید پذیرفته شود.
واشنگتن قصد داشت یک آتشبس ۶۰ روزه را برای احیای دیپلماسی در جلوگیری از آنچه فعالیت هستهای ایران خوانده میشود، برقرار کند، اما در عوض، رقابت متفاوتی را آغاز کرده است؛ در این رقابت، موقعیت مکانی ایران به جای اورانیوم، قدرتمندترین دارایی آن است و تهران به دنبال تبدیل دستاوردهای دوران جنگ به مزیت استراتژیک دائمی با تضمین پذیرش موقعیت برتر خود در اطراف تنگه است.
زمان ۶۰ روزه برای رسیدن به توافق نهایی پس از توافق آتشبس و یادداشت تفاهم همراه آن هنوز آغاز نشده است؛ در این خلاء، ایران در حال تعیین سرعت است.
الکس واتانکا از موسسه خاورمیانه مستقر در آمریکا گفت: ایرانیها نوعی پذیرش درباره موضوع تعلق تنگه هرمز به ایران را میخواهند؛ این در مورد پذیرش ایران بهعنوان قدرت حاکم بر تنگه است.
آلن ایر، دیپلمات سابق آمریکایی با تخصص در امور ایران، گفت: برای تهران تحکیم موقعیت در تنگه هرمز نمیتواند معطل بماند.
ایر گفت: ایرانیها میدانند که ترامپ میخواهد از جنگ خارج شود؛ آنها میدانند که میتوانند او را تحت فشار قرار دهند، زیرا زمان به نفع آن هاست.
آرون دیوید میلر، مذاکرهکننده سابق آمریکا در غرب آسیا، گفت که کارزار نظامی واشنگتن نتوانسته است اهرم ایران را بشکند و دیپلماسی آمریکا را با آتشبس ناقصی رها کرده است که اجرای آن به خودی خود به میدان نبرد تبدیل شده است.
میلر گفت: ایرانیها تا زمانی که نسبتا مطمئن نشوند که به وضعیت جدید دست یافتهاند، به سراغ موضوع هستهای نمیروند؛ آنها میخواهند مطمئن شوند که ترامپ و جهان میفهمند که دیگر بازگشتی به ۲۷ فوریه وجود ندارد.
ایران در حال بهرهبرداری از چیزی است که میلر آن را واقعیت کلیدی نظم پس از جنگ مینامد؛ نه قدرت نظامی و نه تهدید محاصره دریایی آمریکا، موضع ایران را در تنگه هرمز تغییر نداد.
تحلیلگران میگویند واشنگتن احتمالا مجبور خواهد شد بازگشایی تنگه را تحت شرایطی که عمدتا توسط تهران دیکته میشود، بپذیرد.
- بیشتر بخوانید:
- میراث شکوه؛ یادگار اندیشه سیدعلی خامنهای در سیاست خارجی
- میراث رهبر شهید ایران؛ فرهنگی از مقاومت
انتهای پیام/