مجتبی بهزادیان، مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم، در حاشیه مراسم وداع با رهبر شهید ایران در گفتوگو با میزان درباره مهمترین خروجی فرهنگی و هنری این رویداد اظهار کرد: واقعیت این است که اهالی فرهنگ و هنر نیز مانند سایر اقشار جامعه، از روز شهادت حضرت آقا بغضی در گلو داشتند که امکان بروز آن فراهم نشده بود.
وی گفت: شخصیت متمایز رهبر شهید در این بود که اسلامیت و ایرانیت را به بهترین شکل با یکدیگر تلفیق کرده بودند و به معنای واقعی، فرهنگیترین و کتابخوانترین رهبر دنیا بودند. این مراسم نیز به نظر من مانند برخی رویدادهای بزرگ مردمی، با حضور خودجوش مردم شکل گرفته و سراسر عرض ارادت و ادب به ساحت ایشان است.
ظرفیت هنرمندان برای ثبت یک رویداد تاریخی
وی در پاسخ به این پرسش که چگونه میتوان از ظرفیت هنرمندان برای بازگویی این رویداد استفاده کرد، افزود: هنرمندان در ایام جنگ ۴۰ روزه نیز نشان دادند که در بزنگاهها در سمت درست ماجرا میایستند و در کنار مردم هستند. به نظرم ارتباطی که رهبر شهید با اهالی فرهنگ و هنر داشت، در شکلگیری این حرکت و پویش بسیار مؤثر بود؛ چرا که بسیاری از چهرههای تأثیرگذار فرهنگ و هنر این سرچشمه وجود را از نزدیک حس کرده بودند.
از مبارزات پیش از انقلاب تا لحظه شهادت
مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم درباره بخشهایی از زندگی رهبر شهید که باید روایت شود، بیان کرد: به نظر من از دوران پیش از انقلاب و جریان مبارزات ایشان تا آخرین لحظات عمرشان، همه این مقاطع ظرفیت روایت شدن دارد. با این حال، آنچه برای خود من اهمیت ویژهای دارد، روایت روز آخر، ساعتهای پایانی و لحظه شهادت ایشان است؛ لحظاتی که حتی در همان وضعیت نیز با مشت گرهکرده جان به جانآفرین تسلیم کردند.
اخلاص، راه عبور از کلیشه
وی در پاسخ به این پرسش که چگونه میتوان بدون نگاه کلیشهای و سفارشی این رویداد را روایت کرد، گفت: به نظر من هر کاری که از دل برآید و با اخلاص همراه باشد، خود را به بهترین شکل ممکن نشان میدهد و مردم نیز آن را درک میکنند. شهادت حضرت آقا به مظلومانهترین شکل ممکن رقم خورد و به نظرم روایتهایی که از این واقعه بیرون میآید و آثاری که درباره آن ساخته میشود، میتواند از جنس آثار درجهیک باشد.
حضور از سر ارادت، نه صرفاً مسئولیت اداری
بهزادیان درباره ماهیت حضور خود و دیگران در این مراسم نیز عنوان کرد: واقعاً فکر میکنم تکتک افرادی که اینجا حضور دارند، به عنوان شخصیت حقیقی خود آمدهاند؛ به دلیل ارادتی که داشتهاند و به واسطه وظیفهای که برای خود احساس میکردند. این موضوع باز هم به همان بغض فروخوردهای برمیگردد که از روز شهادت در گلوی ما مانده بود و منتظر بودیم در مراسم وداع و تشییع، آن را تخلیه کنیم.
وی در پایان درباره اهمیت روایت آیین وداع و تشییع، خاطرنشان کرد: همانطور که وداع و مراسم تشییع حضرت امام خمینی(ره) به یک واقعه بهیادماندنی تبدیل شد، به نظرم روایتهایی که از این رویداد نیز بیرون میآید، میتواند ابعادی جهانی پیدا کند.
انتهای پیام/