نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در نوار غزه، که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) آغاز شد، از هزار روز گذشته است؛ این درحالی است که یک فاجعه انسانی بی‌سابقه و ویرانی گسترده بر همه جنبه‌های زندگی مردم این باریکه تاثیر گذاشته است.

اگرچه توافق آتش‌بس در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۸ مهر ۱۴۰۴) اجرایی شد، رژیم صهیونیستی به حمله‌ها و تخریب خانه‌ها در این منطقه محاصره‌شده ادامه داد، اشغال خود را به حدود ۷۰ درصد از خاک غزه گسترش داد و فلسطینی‌ها را در منطقه باریکی که از ۳۰ درصد تجاوز نمی‌کند، محصور کرد.

در طول هزار روز، این نسل‌کشی از نقاط عطف نظامی، سیاسی، حقوقی و بشردوستانه مهمی عبور کرده است. 

سال ۲۰۲۳

۷ اکتبر (۱۵ مهر ۱۴۰۲): ارتش رژیم صهیونیستی با حمله‌های هوایی جنگ علیه مردم غزه را آغاز کرد، در حالی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این رژیم اعلام کرد که تل‌آویو در وضعیت جنگی است و گذرگاه‌های غزه را بست.

۱۳ اکتبر (۲۱ مهر ۱۴۰۲): رژیم صهیونیستی به فلسطینی‌ها در شهر غزه و استان‌های شمالی، که حدود ۱.۲ میلیون نفر جمعیت دارند، دستور داد تا خانه‌های خود را تخلیه کنند.

اکتبر ۲۷ (۵ آبان ۱۴۰۲): رژیم صهیونیستی عملیات زمینی را در استان شمالی آغاز کرد و بعدا آن را در هفته‌ها و ماه‌های بعدی به مناطق دیگر مرکز و جنوب غزه گسترش داد و ادعا کرد که هدف از بین بردن قدرت نظامی مقاومت بوده است.

اوایل نوامبر (آبان ۱۴۰۲): ارتش رژیم صهیونیستی کریدور نتزاریم را برای جدا کردن شمال غزه از جنوب ایجاد کرد؛ این ارتش طبق توافق آتش‌بس ژانویه ۲۰۲۵ تا حدی از این کریدور عقب‌نشینی کرد، اما در اطراف مناطق شرقی موازی با خیابان صلاح‌الدین باقی ماند.

۱۷ نوامبر (۲۶ آبان ۱۴۰۲): آژانس پناهندگان فلسطینی سازمان ملل (آنروا) اعلام کرد که حدود ۸۰۰ هزار فلسطینی در شهر غزه و شمال غزه به دلیل جلوگیری رژیم صهیونیستی از ورود کمک‌های بشردوستانه با خطر قحطی مواجه هستند.

۲۴ نوامبر (۳ آذر ۱۴۰۲): یک آتش‌بس موقت ۴ روزه بشردوستانه بین رژیم صهیونیستی و مقاومت با میانجیگری قطر، مصر و آمریکا آغاز شد؛ این آتش‌بس ۲ روز دیگر و سپس یک روز دیگر تمدید شد که در طی آن آتش‌بس موقت رعایت شد، زندانیان مبادله شدند و کمک‌های بشردوستانه محدودی وارد غزه شد.

۳ دسامبر (۱۲ آذر ۱۴۰۲): ارتش رژیم صهیونیستی عملیات زمینی را در شمال خان‌یونس در جنوب غزه آغاز کرد؛ این ارتش به آوارگان دستور داد محله‌هایی را که قبلا به‌عنوان «امن» طبقه‌بندی کرده بود، تخلیه کنند.

۲۹ دسامبر (۸ دی ۱۴۰۲): آفریقای جنوبی پرونده‌ای علیه رژیم صهیونیستی در دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) تشکیل داد و این رژیم را به نسل‌کشی متهم کرد؛ ۱۲ کشور بعدا به این پرونده پیوستند تا اینکه دیوان در مارس ۲۰۲۴ (اسفند/فروردین ۱۴۰۳) اقدام‌های موقت را برای جلوگیری از نسل‌کشی و بهبود وضعیت انسانی در غزه صادر کرد؛ هنوز حکم نهایی صادر نشده است.

سال ۲۰۲۴

۳ ژانویه (۱۳ دی ۱۴۰۲): رژیم صهیونیستی صالح العاروری، معاون رئیس دفتر سیاسی حماس را در حمله‌ای به خانه‌ای در بیروت، پایتخت لبنان، ترور کرد.

۲۵ مارس (۶ فروردین ۱۴۰۳): شورای امنیت سازمان ملل برای نخستین بار قطعنامه‌ای را تصویب کرد که خواستار آتش‌بس فوری در غزه در ماه مبارک رمضان شد، اما رژیم صهیونیستی آن را اجرا نکرد.

۶ می (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳): ارتش رژیم صهیونیستی آغاز عملیات نظامی در رفح در جنوب غزه را اعلام کرد و هشدار‌های بین‌المللی در مورد پیامد‌های آن را نادیده گرفت؛ روز بعد، کنترل گذرگاه رفح را به دست گرفت و همچنان به اشغال کامل شهر ادامه می‌دهد.

۲۹ می (۹ خرداد ۱۴۰۳): ارتش رژیم صهیونیستی کنترل عملیاتی کریدور فیلادلفی در امتداد مرز غزه و مصر را اعلام کرد و سپس در ۷ ژوئن (۱۸ خرداد ۱۴۰۳) کنترل نظامی آن را به دست گرفت.

۳۱ می (۱۱ خرداد ۱۴۰۳): جو بایدن، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، گفت که رژیم صهیونیستی پیشنهادی ۳ مرحله‌ای ارائه کرده بود که شامل آتش‌بس کامل، عقب‌نشینی از تمام مناطق، تبادل زندانیان و بازسازی بود؛ حماس آن را پذیرفت، قبل از اینکه نتانیاهو مسیر خود را تغییر دهد و شرایط جدیدی را اضافه کند و مانع توافق شود.

۸ ژوئن (۱۹ خرداد ۱۴۰۳): رژیم صهیونیستی ۲۷۴ فلسطینی، ازجمله ۶۴ کودک و ۵۷ زن، را در بمباران شدید اردوگاه آوارگان النصیرات در مرکز غزه به شهادت رساند و این اقدام با محکومیت گسترده رو‌به‌رو شد.

۲۵ ژوئن (۵ تیر ۱۴۰۳): طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی (IPC) گزارشی منتشر کرد درباره اینکه ۹۵ درصد از فلسطینی‌ها در غزه در سطوح مختلف قحطی قرار دارند.

۳۱ جولای (۱۰ مرداد ۱۴۰۳): رژیم صهیونیستی اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس را در حمله‌ای به محل اقامتش ترور کرد که محکومیت گسترده را به دنبال داشت.

۶ اکتبر (۱۵ مهر ۱۴۰۳): ارتش رژیم صهیونیستی از عملیات نظامی در اردوگاه آوارگان جبالیا در شمال غزه خبر داد و پیش از عقب‌نشینی از بخش‌هایی از منطقه با شروع آتش‌بس در ژانویه ۲۰۲۵، آن را به شدت محاصره کرد.

سال ۲۰۲۵

۱۹ ژانویه (۳۰ دی ۱۴۰۳): توافق آتش‌بس بین حماس و رژیم صهیونیستی آغاز شد که شامل ۳ مرحله بود و هر مرحله ۴۲ روز طول می‌کشید؛ این توافق شامل آزادی ۳۳ صهیونیست در ازای آزادی تعدادی از اسیران فلسطینی بود.

۲ مارس (۱۲ اسفند ۱۴۰۳): رژیم صهیونیستی تمام گذرگاه‌های منتهی به غزه را به روی کمک‌های بشردوستانه، امدادی و پزشکی و همچنین کالا‌ها بست و شرایط زندگی و قحطی را بدتر می‌کند.

۱۸ مارس (۲۸ اسفند ۱۴۰۳): رژیم صهیونیستی با وجود تعهد حماس به توافق آتش‌بس، از توافق خارج شد و نسل‌کشی را از سر گرفت.

۱۱ آوریل (۲۲ فروردین ۱۴۰۴): ارتش رژیم صهیونیستی کنترل کامل بر گذرگاه موراگ، جداکننده رفح از خان‌یونس، را اعلام کرد.

۱۲ می (۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴): گردان‌های القسام ادان الکساندر، نظامی آمریکایی-صهیونیست را آزاد کردند؛ این اقدام بخشی از تلاش‌ها برای تضمین آتش‌بس، بازگشایی گذرگاه‌ها و اجازه ورود کمک‌های امدادی به این منطقه محصور بود؛ با این حال، واشنگتن و تل‌آویو گام‌های مثبتی برنداشتند.

۱۶ می (۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۴): ارتش رژیم صهیونیستی عملیات نظامی «ارابه‌های گیدئون» را آغاز کرد که تا ۶ آگوست (مرداد) ادامه داشت؛ این عملیات شامل تخلیه کامل فلسطینی‌ها از مناطق جنگی، ازجمله شمال غزه و مناطقی در جنوب غزه بود، در حالی که ارتش در هر منطقه‌ای که اشغال کرده بود، باقی ماند.

۸ آگوست (۱۷ مرداد ۱۴۰۴): کابینه رژیم صهیونیستی طرح نتانیاهو را برای اشغال تدریجی نوار غزه تصویب کرد که از شهر غزه شروع می‌شد (شهری که حدود یک میلیون فلسطینی در آن زندگی می‌کردند)؛ ۳ روز بعد، ارتش حمله گسترده‌ای را آغاز کرد که شامل تخریب ساختمان‌های مسکونی، بمباران بیمارستان‌ها، صدور دستور تخلیه و انجام حمله‌ها بود.

۲۲ آگوست (۳۱ مرداد ۱۴۰۴): طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی (IPC) اعلام کرد که قحطی در شهر غزه شیوع پیدا کرده و هشدار داد که انتظار می‌رود به مناطق دیگر نیز گسترش یابد.

۳ سپتامبر (۱۲ شهریور ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی از آغاز عملیات «ارابه‌های گیدئون ۲» خبر داد، عملیاتی که با هدف اشغال کامل شهر غزه پس از محاصره و آواره کردن فلسطینی‌ها از آن انجام شد.

۹ سپتامبر (۱۸ شهریور ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی تلاش کرد تا هیئت نمایندگی حماس را در دوحه قطر ترور کند که به جان باختن ۵ فلسطینی و یک افسر امنیتی قطری منجر شد.

اول اکتبر (۹ مهر ۱۴۰۴): ارتش رژیم صهیونیستی در گامی جدید برای تشدید محاصره، مانع از حرکت فلسطینی‌ها از مرکز و جنوب غزه به شمال از طریق خیابان الرشید که این منطقه محصور را در امتداد ضلع غربی آن متصل می‌کند، می‌شد.

۳ اکتبر (۱۱ مهر ۱۴۰۴): حماس موافقت خود را با آزادی تمام زندانیان زنده و مرده صهیونیست و تحویل اداره غزه به یک نهاد مستقل فلسطینی طبق طرح ترامپ اعلام کرد.

۱۰ اکتبر (۱۸ مهر ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی رسما اعلام کرد که توافق آتش‌بس از ظهر به اجرا در می‌آید و ارتش شروع به عقب‌نشینی از اعماق غزه و استقرار مجدد در خطوط استقرار جدید طبق توافق کرد.

۱۲ اکتبر (۲۰ مهر ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی اجازه ورود مقادیر بسیار محدودی از کمک‌ها به غزه را داد که طبق تخمین دفتر رسانه‌ای غزه حدود ۱۷۳ کامیون بود و این نقض توافقی محسوب می‌شد که ورود ۶۰۰ کامیون در روز را مقرر کرده بود.

سال ۲۰۲۶

۱۶ ژانویه (۲۶ دی ۱۴۰۴): ترامپ تاسیس «هیئت صلح» را همان‌طور که در طرح او تصریح شده بود، اعلام کرد؛ تشکیل این نهاد و «شورای اجرایی غزه» یک روز بعد اعلام شد.

۲ فوریه (۱۳ بهمن ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی پس از نزدیک به ۲ سال بسته بودن تقریبا کامل، سمت فلسطینی گذرگاه زمینی رفح بین غزه و مصر را به‌صورت بسیار محدود و تحت محدودیت‌های شدید بازگشایی کرد.

۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴): رژیم صهیونیستی پس از آغاز تجاوز نظامی علیه ایران، از بستن گذرگاه‌ها در سرزمین‌های فلسطینی، از جمله رفح، خبر داد. 

۱۵ می (۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵): نتانیاهو اذعان کرد که منطقه تحت اشغال رژیم صهیونیستی در غزه به ۶۰ درصد از کل مساحت این منطقه محصور گسترش یافته است (برخلاف توافق آتش‌بس که استقرار موقت ارتش در حدود ۵۳ درصد از غزه را پیش از عقب‌نشینی بیشتر در مرحله بعدی تصریح می‌کرد).

۲۴ ژوئن (۳ تیر ۱۴۰۵): نتانیاهو اذعان کرد که اشغال غزه توسط رژیم صهیونیستی به ۷۰ درصد از این منطقه محصور گسترش یافته است.

از اکتبر ۲۰۲۳، نسل‌کشی رژیم صهیونیستی بیش از ۷۳ هزار فلسطینی را به شهادت رسانده و حدود ۱۷۳ هزار و ۵۰۰ نفر دیگر را که بیشتر آن‌ها زن و کودک هستند، مجروح کرده و باعث تخریب گسترده ۹۰ درصد از زیرساخت‌های غیرنظامی شده است و هزینه‌های بازسازی آن طبق برآورد سازمان ملل به حدود ۷۰ میلیارد دلار رسیده است.

انتهای پیام/