علی اکبر بختیاری عضو معاون و رئیس دفتر ریاست دیوان عالی کشور در یادداشتی نوشت:کشتی انقلاب اسلامی یا سفینهالنجاه جهان اسلام که با فرمان امام راحل عظیمالشأن، سفر خویش به سوی دریاهای دور راآغاز کرده بود، با عزیمت آن پیر فرزانه به جایگاه ابدی، در ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸، به ناخدای با خدا، «علی»، سپرده شد.
ناخدای جوان، در امواج پرتلاطم اقیانوس حوادث آن دوران و براساس درسهای آموخته در مکتب سلف خود ازهیچ کوششی دریغ نکرد، تا اینکه نقش رهبری را به شهیدارتقاء بخشید و با عروج خود، جاشوان و مسافران کشتی را در ساحل امن میدان و خیابان ودر فراقی یکصد و بیست روزه، که نه، یکصد و بیست ساله غمگنانه به عزا نشاند تا درآستانه وداع با آن عزیز سفر کرده و با مرور خاطرات گذشته با پیشوا و مقتدایشان به یاد آورند که:
ایشان از ایمان و معنویت ریشهدار برخوردار بود؛ یعنی حیات خود را بر خدامحوری و تقوا بنا نهاد و در سیره عملی خویش به اسلام ناب محمدی پای بند بود.
ایشان نهتنها ناخدای کشتی و رهبری مدیر و مدبّر، بلکه یک مجتهد مسلّم جامعالشرایط به شمار میآمد و بهرهمندی وی از اندیشههای نظاممند، بر همگان آشکاربود.
شفقت، رأفت، مهربانی و حمایت از محرومان در عمل ایشان موج میزد. زندگی در نهایت سادگی و عاری از هرگونه اشرافگرایی، حتی اذعان مخالفانشان را نیز به همراه داشت.
ایشان، توانایی منحصربهفردی در مدیریت بحران و تبدیل حادثه به حماسه داشت و کشتی انقلاب را از پیچوخمهای خطرناک عبور دادند و در حال عبور از پیچ آخر بودند.
ایشان از شجاعت و صراحت در استکبارستیزی و ایستادگی بر آرمانهای انقلاب اسلامی و امام خویش از حد اعلای آن برخودار بود.
ایشان پیوندی ناگسستنی با مردم داشت و در سختترین شرایط، هرگز خود را از ملت جدا نکرد و در خطرناکترین لحظات بر ماندن در کنار مردم پافشاری کرد.
درامور قضایی، بر استقلال، عدالتمحوری، پناهگاه مردم بودن، عمل به قانون، مبارزه با فساد از درون و بیرون، تحولگرایی، کارآمدی، اقتدار و قاطعیت، مردممحوری و پاسخگویی از سوی متولیان امور قضایی تاکید مینمودند؛ و اینک درآستانه وداع غمگنانه با این «ناخدای باخدا» ودرامتداد بیعت با امام عظیم الشان و امام شهید، با خلف صالح ایشان و ولی امر خویش تجدید عهد میبندیم و عرضه میداریم که:در این عصر غیبت، ما فقط فرمان مولا میبریم.
انتهای پیام/