یکی از بخشهای خونین حقوق بشر آمریکایی علیه ایران، جنایت علیه زنان و کودکان بیگناه است؛ جنایتی که از شلیک به پرواز مسافری ۶۵۵ تا مدرسه میناب ادامه داشته است؛ در همین رابطه عسکر جلالیان در گزارشی برای خبرگزاری میزان نوشت:
در جنگ ۴۰ روزه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران ۲ جنایت بسیار محرز و مشخص توسط رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران رخ داد که براساس اسناد و رفرنسهای بینالمللی قابل احراز و قابل استناد است: جنایت تجاوز و جنایت جنگی؛ در جنایت تجاوز یادشده جنایتهای جنگی فراوانی به وقوع پیوست و ما شاهد بروز و ظهور جنایت جنگی در عرصههای مختلف در این جنگ هستیم.
طبق تعریف ارائهشده در قطعنامه ۱۹۷۴ و قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل آنچه در این ۴۰ روز علیه جمهوری اسلامی ایران رخ داد، جنایت تجاوز محسوب میشود و تحت عنوان جنایت جنگی و جنایت تجاوز قابل شناسایی است؛ طبق ماده ۸ مکرر اساسنامه دیوان بینالمللی کیفری ICC آنچه در این جنایت تجاوز رخ داد، میتواند جنایت جنگی باشد که در مجامع بینالمللی قابل تعقیب است.
در جنگ ۴۰ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، هیچیک از قواعد حاکم بر جنگ شامل کنوانسیونهای چهارگانه ژنو یعنی کنوانسیون اول درباره حقوق بیماران و مجروحان، کنوانسیوم دوم درباره حقوق بیماران و غریقان نظامی در دریا و کنوانسیون چهارم درباره حقوق غیرنظامیان در مخاصمات مسلحانه از سوی متجاوزان مراعات نشد؛ هر سه کنوانسیونهای معروف ژنو که به آنها اشاره شد تصریحا توسط رژیم صهیونیستی و آمریکا نقض شدند، کمااینکه پروتکلهای الحاقی ۱۹۷۷ مربوط به این کنوانسیونها هم نقض شدند؛ این ۲ پروتکل بسیار مطرح برای حقوقیهای حوزه بینالملل آشنا هستند.
کنوانسیون چهارم ژنو که شامل غیرنظامیان میشود و مصونیت آنها را در برمیگیرد، در جنگ ۴۰ روز نقض شدند و تعداد زیادی از کودکان و زنان کشورمان به شهادت رسیدند؛ براساس آمارهای منتشرشده بیش از ۴۰ درصد از شهدای این جنگ ۴۰ روزه غیرنظامی هستند که عمدتا شامل کودکان و زن است.
کنوانسیون ۱۹۸۹ در ۵۴ ماده توسط سازمان ملل تصویب و ایران در سال ۱۳۷۲ به آن ملحق شد؛ این کنوانسیون حقوق بشریترین کنوانسیون بینالمللی است که آمریکا با وجود دم زدن از حقوق بشر و حمایت از این حقوق از پیوستن به آن خودداری کرده است؛ در سال ۱۴۰۱ کشور چین در یک بسته حقوقی پیشنهادی از آمریکا خواست برای حمایت از کودکان سراسر جهان به این کنوانسیون بپیوندد، اما بازهم واشنگتن از انجام این کار امتناع کرد.
در جنگ ۴۰ روزه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، مواد مختلفی از این کنوانسیون بهویژه مواد ۳۱ و ۱۸ و البته ماده ۳۸ آن نقض شده است؛ ماده ۳۸ تصریح دارد که در مخاصمات مسلحانه اگر جنگی بین کشورها رخ دهد، اطراف مخاصمه باید تمام تلاش و ظرفیت را بهکار بگیرند تا کودکان آسیبی نبینند؛ در این جنگ آمریکا از روی قصد و بهصورت هدفمند بیش از یک بار به مدرسه شجره طیبه میناب حمله کرده و عدد بالا و نگرانکنندهای از زنان و کودکان و کادر آموزشی این مکان آموزشی را شهید کردند؛ این اقدام در واقع نقض ماده ۳۸ کنوانسیون و نقض ماده ۳ کنوانسیون محسوب میشود؛ ضمن اینکه نقض مواد مختلف دیگری از این کنوانسیون است که بهصورت آشکار و هدفمند رخ داده است.
زنان و کودکان در همه اسناد بینالمللی بهصورت ویژه دیده شدند، زیرا آسیبپذیری آنها بالاست؛ از این رو، دولتها باید تمام تدبیر و درایت خود را بهکار بگیرند و اجازه ندهند که در مخاصمات این ۲ طیف مورد آسیب قرار بگیرند و ضربه ببیند؛ در جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم که جنایت علیه این ۲ قشر بسیار سنگین و نگرانکننده است؛ از خانمهای باردار تا خانمهای دارای نوزاد چندماهه به همراه فرزندانشان در منزل مورد اصابت مستقیم قرار گرفته و شهید شدند.
جنایت علیه زنان و کودکان در همه اسناد بینالملی جز جنایتهای مشمئزکننده است؛ ناظران بینالمللی باید با دقت چنین جنایتهایی را رصد کنند و اجازه ندهند چنین اتفاقهایی رخ دهد و اگر به هر دلیلی این جنایتها رخ دادند، باید تدابیر بازدارنده اتخاذ کنند که اینگونه جنایتها علیه این ۲ طیف آسیبپذیر تکرار نشود.
ایران به محض دریافت خبر حمله به مدرسه شجره طیبه میناب با مجامع بینالمللی مرتبط مکاتبه و درخواست کرد که ضمن محکوم کردن این جنایت، تدابیر بازدارنده اتخاذ و تدبیر کنند تا چنین اقدامهایی تکرار نشود.
مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک در وزارت دادگستری با مدیر یونیسف در تهران، مدیر یونیسف در منطقه آسیا و شمال آفریقا، رئیس کمیته حقوق کودک سازمان ملل، نماینده سازمان ملل در تهران، رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل و دبیرکل او آی سی (سازمان کشورهای اسلامی) مکاتبه کرد تا هم عمق زشتی این حادثه را منعکس کند و هم تدبیر ناظران بینالمللی را برای پیشگیری از بروز چنین اتفاقهایی توسط سازمانهای بینالمللی، مطالبه کند.
این مکاتبات در اختیار سفیر ایران در ژنو قرار گرفت و در حاشیه نشست شصتویک شورای حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۷ فروردین ۱۴۰۵ نشست فوری برگزار شد؛ براساس مستنداتی که ایران ارائه کرده بود، شورای حقوق بشر سازمان ملل بیانیهای در محکومیت این اقدام رژیم صهیونیستی و آمریکا صادر کرد.
مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک وزارت دادگستری در حوزه ملی نیز مکاتبات و مذاکرات مختلفی انجام داد که عبارتند از:
مذاکره با وزارت میراث فرهنگی و گردشگری برای ثبت این مکان بهعنوان اثر و نماد ملی؛
مکاتبه با وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای تولید و انتشار تمبر یادبود برای این کودکان؛
مکاتبه با وزارت آموزش و پرورش برای در نظر گرفتن سرفصلهای مناسب در کتابهای درسی سال آینده تحصیلی به تناسب سال تحصیلی؛
مکاتبه با وزارت ارشاد برای تعیین روز و مناسبت ملی در تقویم؛
مکاتبه با ستاد حقوق بشر برای تدبیر در مورد روایتگری این فاجعه در حوزه بینالملل؛
و مکاتبهها و پیگیریهای فراوان دیگری برای برملا کردن و روایتگری درست و کامل عمق فاجعه رویداده علیه کودکان و زنان توسط رژیم صهیونیستی و آمریکا.
آنچه علیه زنان و کودکان در این سرزمین رخ داد علامت سوال بزرگی در مقابل شورای حقوق بشر سازمان ملل قرار میدهد که باید پاسخ دهد؛ فاجعه میناب علامت سوالی در مقابل ماموریتهای کمیته حقوق کودک سازمان ملل است؛ جنایت علیه مدرسه میناب و جنایتهایی که علیه زنان و دختران در این جنگ ۴۰ روزه رخ داد یک فاجعه حقوق بشری است؛ در حادثه رویداده برای مدرسه میناب غرض و روح منشور ملل متحد نقض شد؛ در این حادثه آموزش و تعلیم و تربیت قربانی شد.
جنایت علیه کودکان و زنان تفسیر حقوق بشر آمریکایی در ایران است و هر کس بخواهد با کم و کیف، جزییات و دورنمای حقوق بشر آمریکایی و حقوق بشر مدنظر رژیم صهیونیستی آشنا شود، باید جنایتهایی که تحت عنوان جنایت جنگی قابل شناسایی هستند و علیه زنان و کودکان در این سرزمین رخ دادهاند، مطالعه کند.
انتهای پیام/