سازمان بین‌المللی مدافعان صلح عادلانه درپی تحقیقاتی گسترده، گزارشی جامع درباره وضعیت حقوق بشر در محیط‌های آموزشی کانادا منتشر کرده است که نشان می‌دهد سیستم آموزش عالی این کشور به شکلی سازمان‌یافته به سرکوب صدا‌های حامی فلسطین و ترویج الگو‌های نژادپرستانه علیه جامعه فلسطینی می‌پردازد. 

این گزارش که بازتاب وسیعی در رسانه‌ها و نهاد‌های ناظر حقوق بشری داشته، پرده از همسویی پنهان و آشکار برخی دانشگاه‌ها با اشغالگری و آپارتاید برمی‌دارد.

محیط‌های دانشگاهی در سراسر جهان همواره به‌عنوان سنگر دفاع از آزادی بیان، عدالت اجتماعی و تبادل آزاد اندیشه‌ها شناخته می‌شوند. با این حال، یافته‌های این گزارش حقوق بشری نشان می‌دهد که در کانادا، رویکرد حاکم بر مدیریت آکادمیک در تضاد کامل با این اصول قرار گرفته است. 

پیگیری‌های اداری، مالی و انضباطی در دانشگاه‌های این کشور به ابزاری برای به حاشیه راندن هرگونه تحلیل، پژوهش یا کنشگری تبدیل شده که جنایت‌ها و نقض فاحش حقوق بین‌الملل در اراضی اشغالی فلسطین را به نقد می‌کشد.

شواهد از نژادپرستی ساختاری ضد فلسطینی

مفهوم نژادپرستی ضد فلسطینی که در سال‌های اخیر به‌عنوان یک اصطلاح حقوقی و جامعه‌شناختی کلیدی مطرح شده، در این گزارش با شواهد متعددی از محیط‌های آموزشی کانادا تطبیق داده شده است. دانشگاه‌های این کشور متهم هستند که فرآیند‌های اداری را به گونه‌ای طراحی کرده‌اند که هویت، تاریخ و رنج‌های ملت فلسطین را انکار کنند یا نادیده بگیرند. هرگونه همبستگی با مردم فلسطین، بلافاصله با برچسب‌های اتهامی واهی و تلاش برای جرم‌انگاری مواجه می‌شود. این برخورد دوگانه باعث شده است که دانشجویان و اساتید فلسطینی یا حامی فلسطین، همواره در یک فضای ارعاب و ناامنی روانی به فعالیت خود ادامه دهند.

همدستی مالی دانشگاه‌ها با سیستم آپارتاید و اشغالگری

بخش بسیار مهم دیگری از این گزارش به بررسی ابعاد اقتصادی و جریان‌های مالی پنهان در ساختار دانشگاه‌های کانادا اختصاص یافته است. تحقیقات نشان می‌دهند که بسیاری از این نهاد‌های علمی، مبالغ کلانی از صندوق‌های بازنشستگی کارکنان، موقوفات دانشگاهی و بودجه‌های سرمایه‌گذاری خود را در شرکت‌های بین‌المللی و زنجیره‌های تامین مالی تزریق کرده‌اند که به‌طور مستقیم در تداوم اشغالگری، ساخت و توسعه شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری و تثبیت ساختار آپارتاید مشارکت دارند. 

این پیوند مالی، دانشگاه‌های کانادا را در عمل به شریک جرم نقض حقوق بین‌الملل تبدیل کرده و تلاش‌ها برای شفافیت و پاسخگویی مالی را با بن‌بست مواجه کرده است.

محور‌های سه‌گانه نقض حقوق بشر در ساختار دانشگاه‌های کانادا 

سرکوب سیستماتیک آزادی بیان: اساتید، پژوهشگران و تشکل‌های دانشجویی که تلاش می‌کنند از طریق برگزاری سمینار، انتشار مقالات یا تجمعات مسالمت‌آمیز از جنبش‌های جهانی مانند BDS (بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم رژیم صهیونیستی) حمایت کنند، با مجازات‌های سنگین انضباطی، لغو قرارداد‌های کاری، تعلیق از تحصیل و قطع بودجه‌های پژوهشی رو‌به‌رو می‌شوند.

پذیرش معیار‌های دوگانه اداری: مدیریت دانشگاه‌های کانادا در مواجهه با بحران‌های بین‌المللی رفتاری کاملا متناقض نشان می‌دهند؛ در حالی که از مواضع خاصی در دنیا به سرعت حمایت می‌کنند، در قبال نسل‌کشی و نقض حقوق بشر علیه مردم فلسطین سیاست سکوت، توجیه یا سرکوب معترضان را در پیش می‌گیرند.

ایجاد خفقان آکادمیک و خودسانسوری: فضای ارعاب ایجاد شده در دانشگاه‌ها به شکل‌گیری یک موج گسترده از خودسانسوری در میان اساتید جوان و دانشجویان منجر شده است، چرا که ابراز عقیده در این مورد می‌تواند به آینده شغلی و تحصیلی آنها آسیب‌های جبران‌ناپذیری وارد کند.

ضرورت اقدام فوری افکار عمومی و نهاد‌های بین‌المللی

تحلیل‌گران کمیته انگلیسی برای دانشگاه‌های فلسطین (BRICUP) با بازنشر این گزارش تاکید دارند که این وضعیت دیگر یک چالش داخلی برای آموزش عالی کانادا محسوب نمی‌شود، بلکه یک بحران جدی در حوزه حقوق بشر بین‌الملل است. دانشگاه‌ها نباید اجازه دهند که لابی‌های سیاسی و منافع مالی، اصول بنیادین آزادی آکادمیک و اخلاق انسانی را مخدوش کنند.

در نتیجه‌گیری نهایی این گزارش از تمامی تشکل‌های اساتید، اتحادیه‌های دانشجویی و نهاد‌های مدافع حقوق بشر در سراسر جهان خواسته شده است تا با اعمال فشار بر دانشگاه‌های کانادایی، آنها را وادار به بازپس‌گیری سرمایه‌های خود از شرکت‌های وابسته به اشغالگری کنند و خواهان پایان دادن به پیگرد‌های انضباطی و اداری علیه مدافعان فلسطین شوند.

انتهای پیام/