اصابت موشکهای پیشتر آزمایش نشده آمریکا به یک مدرسه، زمینهای ورزشی و محلههای اطراف آن در لامرد، در استان فارس در جنوب ایران تهدید جنگ را به واقعیت تبدیل کرد.
این حمله فقط ۶ ساعت پس از حملههای ۲ مرحلهای به مدرسه شجره طیبه در میناب در ۲۸ فوریه (نهم اسفند ۱۴۰۴)، در فاصله بیش از ۴۰۰ کیلومتری در استان هرمزگان، رخ داد که در آن ۱۲۰ کودک، ۲۴ کارمند، ۷ نفر از والدین، یک راننده اتوبوس مدرسه و یک داروساز به شهادت رسیدند.
۴ موشک از یک سیستم تسلیحاتی جدید، موشک تهاجمی دقیق لاکهید مارتین (PrSM) که قبلا هرگز دیده یا مستقر نشده بود، قرار بود بهصورت میدانی روی این شهر ۳۰ هزار نفری آزمایش شود.
به گزارش میدلایست آی، ساعت ۵:۱۱ بعد از ظهر (۱:۴۱ بعد از ظهر به وقت گرینویچ)، موشکها به یک منطقه مسکونی برخورد کردند که در آن ردیفی از خانهها در مجاورت چند مغازه محله قرار داشتند.
دختران نوجوان به همراه مربیان خود در سالن ورزشی مدرسه مشغول تمرین والیبال بودند؛ سپس موشک دیگری اصابت کرد و دختران و مربیان آنها را در تاریکی فرو برد، زیرا دود و گرما سالن ورزشی را پر کرده بود؛ قدرت انفجار درها را به شدت بست.
هنگامی که موشکها به مدرسه و سالن ورزشی برخورد کردند، یک بازی فوتبال در بیرون در حال انجام بود.
موسی موسوی، نماینده مجلس و جراح بومی منطقه، ازجمله پزشکانی بود که کودکان مجروح را در بیمارستان محلی جراحی کرد؛ وی حمله آمریکا به لامرد را جنایتی عمدی علیه کودکان توصیف کرد و به اظهارات خودستایانه که توسط فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) چند روز پس از این فاجعه منتشر شده بود، اشاره کرد.
سنتکام در بیانیهای در رسانههای اجتماعی ادعا کرد که در یک اقدام تاریخی برای نخستین بار، موشکهای دوربرد دقیق (PrSM) در نبرد علیه ایران مورد استفاده قرار گرفتند و قابلیت حمله عمیق بینظیری را فراهم کردند.
موسوی گفت که در تمام سالهای فعالیتش بهعنوان جراح در درگیریهای متوالی، ازجمله جنگ ایران و عراق در سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸، هرگز با سلاحهایی مانند آنچه در این حمله استفاده شده بود، مواجه نشده بود.
وی گفت: این گلولهها مانند گلولههایی هستند که از تفنگ شلیک میشوند؛ این پزشک با تاکید بر میزان نفوذ بالای آنها، گفت که ترکشها نهتنها در بدن قربانیان فرو میروند، بلکه تمام اعضای بدن را پاره میکنند، گاهی اوقات در داخل اندامها منفجر میشوند یا بیماران را فلج میکنند.
یک دختر ۱۵ ساله در اثر انفجار نابینا شد؛ دختر دیگری که به خاطر فصاحتش شناخته میشود، از این حمله جان سالم به در برد، اما دیگر نمیتواند صحبت کند؛ نفر سوم دچار جراحات فاجعهبار شکمی شد، در حالی که دیگری پس از پاره شدن ترکشها از بدنش و ورود به ستون فقراتش، فلج و بستری شد.
این گلولهها مانند «گلولههای پروانهای» که ارتش رژیم صهیونیستی علیه فلسطینیها استفاده میکند، گلولههایی هستند که نهتنها برای کشتار، بلکه برای ایجاد جراحات گسترده و تغییردهنده زندگی طراحی شدهاند؛ چندین پسر بچه که فوتبال بازی میکردند، دچار چنان جراحات شدیدی در پا شدند که عضلات و استخوانهایشان «کاملا پودر» شد و در عرض چند ثانیه نهتنها توانایی بازی کردن، بلکه توانایی راه رفتن را نیز از آنها سلب کرد.
حمله به لامرد منجر به شهادت ۲۱ نفر، ازجمله ۶ کودک و جراحت بیش از ۱۵۰ نفر شد.
- بیشتر بخوانید:
- افشاگری نیویورکتایمز از جنایت در لامرد با سلاح آزمایشنشده
- تاکید سفیر ایران بر اهمیت عدالت برای قربانیان جنایت میناب
مدرسه لامرد فقط چند ساعت پس از پایان کلاسها و با توجه به شروع جنگ در ماه رمضان، کمتر از یک ساعت قبل از افطار، متحمل خسارتهای گستردهای شد؛ اگر موشکها زودتر اصابت میکردند، تعداد شهدا میتوانست بسیار بیشتر باشد.
۴ کودک در حمله هوایی به مدرسه شهید شدند؛ یک دختر ۱۶ ساله به نام زهرا غلامی نیز در جای دیگری از شهر بر اثر اصابت ترکش شهید شد.
جوانترین قربانی، آوینا ۲ ساله بود که هنگام بازی در حیاط خانهاش مورد اصابت ترکش قرار گرفت؛ موسوی به مدت ۳ ساعت وی را در حالی که هنوز پستانکش در دهانش بود، جراحی کرد؛ این کودک بعدا بر اثر جراحتش درگذشت.
مادر یکی از شهدا گفت: دخترم که پرستار بود، در حیاط خانهاش مشغول دعا و تلاوت قرآن بود و از قتلعام کودکان در میناب ناراحت بود که ترکشهای ناشی از انفجار موشک PrSM به وی اصابت کرده و وی را به شهادت رساند.
ماهها پس از حمله، وی گفت که پودر نارنجی هنوز در خانه باقی مانده بود، هر چقدر هم که سعی میکردیم آن را بشوییم.
اگرچه سنتکام در ۳۱ مارس (۱۱ فروردین)، رسما دخالت در این حمله را تکذیب کرد، اما چند هفته پیش، در ۴ مارس، بیانیهای منتشر و از استقرار همان موشک، تنها ۴ روز پس از حمله، تمجید کرد؛ آمریکا بعدا اعلام کرد که تحقیقاتی را در مورد این حمله آغاز کرده است.
بررسیها نشان میدهند که هیچ تلفات نظامی در بین شهدا و مجروحان گزارش نشده است و همه این افراد غیرنظامی بودند.
در حالی که آمریکا ادعاهایی درباره اهداف این حمله مطرح کرد، در لامرد، تاثیر بر زیرساختهای غیرنظامی، ازجمله مدرسه و خانههای اطراف متمرکز بود.
موشکهای دوربرد دقیق (PrSM) که در سال ۲۰۲۳ به کار گرفته شد، برای جایگزینی سیستم موشکی تاکتیکی ارتش طراحی شده بود که تا حدودی به دلیل اندازه جمع و جورتر آن بود؛ این موشک برد مشابهی دارد، تقریبا ۳۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتر، اگرچه آمریکا در حال توسعه انواعی است که میتوانند از هزار کیلومتر فراتر روند.
آمریکا در هفتههای اولیه جنگ، ذخایر موشکهای PrSM خود را به پایان رساند و اکنون سرمایهگذاری زیادی در گسترش تولید این سیستم انجام میدهد.
هر موشک حدود ۱۸۰ هزار گلوله تنگستن حمل میکند که برای پخش شدن با سرعت بالا در هنگام انفجار طراحی شدهاند؛ در ۴ موشک، حدود ۷۲۰ هزار گلوله تنگستن در ۲ محله پخش شد، زیرا کلاهکها درست بالای اهداف خود منفجر شدند.
برای کل جمعیت لامرد، این بهطور متوسط حدود ۲۴ گلوله برای هر نفر میشود.
یک تحقیق نیویورکتایمز، با استناد به کارشناسان تسلیحات، نشان داد که الگوی ترکشهای ساچمهای و انفجار در هوا با موشک PrSM مطابقت دارد.
این برخوردها تقاطعهای بتنی پر از سوراخ، دیوارها سوراخ شده و کل بلوکها با آسیب ترکش مشخص شدهاند.
سیستمهای تسلیحاتی مانند PrSM برای انجام حملهها با ضربه بالا و ایجاد خسارتهای گسترده در مناطق هدف وسیع طراحی شدهاند.
محلهای سنگینترین خسارتها شامل یک واحد انبار در محوطه مدرسه، یک کلاس درس، سالن ورزشی مدرسه، یک آرایشگاه و یک آژانس مسافرتی روبروی یک ساختمان مسکونی ترکشخورده بود؛ الگوی تخریب با سازههای سطح زمین در زیر موشک انفجار هوایی مطابقت داشت.
انتهای پیام/