دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد که آمریکا ممکن است در واکنش به آنچه که او حمایت ناکافی از عملیات نظامی آمریکا علیه ایران توصیف کرد، از کمک به متحدان ناتو خودداری کند.
رئیسجمهور آمریکا از بار مالی که بر دوش آمریکا است و عدم حمایت متقابل کشورهای عضو ناتو ابراز ناامیدی کرد.
ترامپ گفت: ما تمام این پول را خرج کردیم، و سپس وقتی میخواهیم برای چیزهای کوچک کمک بگیریم. آنها میگویند نه، ما ترجیح میدهیم کمک نکنیم.
او در ادامه پیشنهاد داد که دولت آمریکا ممکن است موضع مشابهی را در قبال درخواستهای متحدانش در ناتو اتخاذ کند و اضافه کرد: اگر بخواهیم میتوانیم این را به آنها بگوییم، و ممکن است این کار را انجام دهیم.
روابط بین آمریکا و ناتو پس از آغاز دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ رو به وخامت گذاشت. ۳ روز پس از روی کار آمدن او، در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵، ترامپ در مجمع جهانی اقتصاد در داووس گفت که اعضای ناتو باید هزینههای دفاعی خود را به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی افزایش دهند، که بسیار بالاتر از هدف ۲ درصد فعلی این ائتلاف است و نگرانیهایی را در میان چندین متحد اروپایی برانگیخت.
تنشها در ۸ ژانویه ۲۰۲۵ افزایش یافت، زمانی که ترامپ درخواستهای خود را برای تصاحب گرینلند، یک منطقه خودمختار در دانمارک، تجدید کرد. اظهارات او نگرانیهایی را در میان اعضای ناتو ایجاد کرد، که گرینلند را به عنوان یک مسئله حساس مربوط به حاکمیت یک عضو دیگر اتحاد میدیدند.
مناقشات تجاری روابط را در طول سال ۲۰۲۵ پیچیدهتر کرد. در ۲۵ مه ۲۰۲۵، ترامپ برنامههایی را برای تعرفههای سنگین بر واردات اروپایی اعلام کرد و ترس از یک درگیری تجاری گستردهتر در فراآتلانتیک را افزایش داد. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵، او همچنین در اجلاس ناتو در لاهه از اسپانیا به دلیل مقاومت در برابر اهداف جدید هزینههای دفاعی انتقاد کرد و پیشنهاد داد که مجازاتهای اقتصادی ممکن است در پی آن اعمال شود.
تجاوز نظامی به سرکردگی آمریکا علیه ایران، اختلافات بین واشنگتن و متحدان ناتو را بیش از پیش آشکار کرد، که بسیاری از آنها نگرانی خود را در مورد خطرات تشدید تنشهای منطقهای و فقدان یک موضع متحد در اتحاد ابراز کردند. در حالی که دولت ترامپ این کمپین نظامی را ضروری میدانست، چندین دولت اروپایی بر دیپلماسی تاکید کرده و نسبت به اقداماتی که میتواند منطقه را بیثبات کند، هشدار دادند.
خود ناتو از شرکت در کارزار نظامی یا صدور مجوز برای عملیاتهای سراسری مربوط به این درگیری خودداری کرد، که نشاندهنده عدم اجماع بین کشورهای عضو است. این درگیری، اختلافات فزاینده در مورد اولویتهای امنیتی، تصمیمگیری استراتژیک و نقش مشورتهای چندجانبه در درون ائتلاف را برجسته کرد و لایه دیگری از تنش را به روابط پرتنش آمریکا و ناتو افزود.
انتهای پیام/