نظامیان صهیونیست در سال ۲۰۲۵ به قساوتهای خود از جمله جنایتهای جنگی، جنایتهای علیه بشریت، اقدامهای نسلکشی و پاکسازی قومی علیه فلسطینیان در غزه شدت بخشیدند؛ اقدامهایی که با کشتار، نقص عضو، گرسنگی دادن، آوارگی اجباری فلسطینیان و تخریب خانهها، مدارس و زیرساختهای آنان در مقیاسی بیسابقه همراه بود.
گزارش منتشرشده در ماه سپتامبر (شهریور/مهر) توسط کمیسیون تحقیق سازمان ملل که نشان میداد رژیم صهیونیستی در غزه مرتکب نسلکشی شده است، بر افزایش اجماع میان سازمانهای حقوق بشری و کارشناسان درباره قساوتهای کارزار نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه صحه گذاشت؛ کارزاری که بنا بر اعلام وزارت بهداشت غزه، به شهادت بیش از ۷۳ هزار فلسطینی (شامل بیش از ۲۰ هزار کودک) و مجروحشدن بیش از ۱۷۳ هزار نفر منجر شد.
در ۱۸ مارس (۲۸ اسفند ۱۴۰۳)، مقامهای صهیونیست آتشبسی را که حدود ۲ ماه برقرار بود، نقض کردند. آنها حدود ۷ ماه پس از آن، حملات روزانهای را انجام دادند تا اینکه در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۸ مهر ۱۴۰۴) رژیم صهیونیستی و مقاومت غزه وارد یک آتشبس شدند. در طول سال، جنایتهای جنگی و جنایتهای علیه بشریت توسط رژیم صهیونیستی، از جمله آپارتاید و آزار و اذیت علیه فلسطینیان، همچنان ادامه داشت.
دیوان کیفری بینالمللی (ICC) به تحقیقات خود درباره جنایتهای مشمول صلاحیت این دادگاه که از سال ۲۰۱۴ به این سو ارتقا یافته، ادامه داد. در جولای (تیر/مرداد)، قاضیهای دیوان درخواست رژیم صهیونیستی را برای پس گرفتن حکم بازداشت سال ۲۰۲۴ علیه بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق رژیم صهیونیستی، به اتهام جنایتهای جنگی و جنایتهای علیه بشریت در غزه رد کردند. احکام بازداشت علیه مقامات اسرائیلی همچنان معتبر است.
نوار غزه
نظامیان صهیونیست در ۱۸ مارس (۲۸ اسفند ۱۴۰۳)، زمانی که حملات خود را به غزه از سر گرفتند، بیش از ۴۰۰ نفر را که بیشتر آنها زن و کودک بودند به شهادت رساندند. براساس اعلام وزارت بهداشت غزه، بین ۱۸ مارس (۲۸ اسفند ۱۴۰۳) تا ۱۰ اکتبر (۱۸ مهر ۱۴۰۴) بیش از ۱۳ هزار و ۵۰۰ نفر را به شهادت رسیدند. این وزارتخانه همچنین شهادت بیش از ۳۵۰ فلسطینی را در طول ۲ ماه نخست آتشبس ثبت کرد. آمار تلفات این وزارتخانه برای غزه به احتمال زیاد تعداد افرادی را که بهطور مستقیم در نتیجه درگیریها به شهادت رسیدند، کمتر از حد واقعی نشان میدهد.
همچنین این آمار شامل هزاران نفری که احتمالا بر اثر کمآبی، سوءتغذیه و بیماری جان باختهاند یا زیر آوار مدفون شدهاند، نمیشود.
مقامهای صهیونیست برای بیش از ۱۱ هفته، بین اوایل مارس (اسفند/فروردین ۱۴۰۴) تا اواسط می (اردیبهشت/خرداد ۱۴۰۴)، محاصره کاملی را بر غزه اعمال کردند و اجازه ورود هیچگونه غذا، دارو یا کمک دیگری را ندادند. از اواسط می، محدودیتهای گسترده بر کمکها پابرجا ماند و یک سیستم توزیع کمک نظامیِ معیوب تحت حمایت آمریکا، که توسط پیمانکاران خصوصی زیر نظر بنیاد بهاصطلاح بشردوستانه غزه (GHF) اداره میشد، تا زمان آتشبس اکتبر شروع به کار کرد.
در ماه آگوست، برجستهترین کارشناسان جهان در زمینه امنیت غذایی (طبقه بندی فاز امنیت غذایی یکپارچه - IPC)، در شهر غزه و مناطق اطراف آن اعلام قحطی کردند و دریافتند که کل جمعیت غزه در حال حاضر بین ۱۶ آگوست (۲۵ مرداد) تا ۳۰ سپتامبر (۸ مهر) با بحران یا سطوح بدتر از آن در امنیت غذایی حاد روبهرو هستند یا پیشبینی میشود روبهرو شوند.
بنا بر اعلام وزارت بهداشت غزه، تا ۱۱ اکتبر، ۴۶۳ فلسطینی از جمله ۱۵۷ کودک بر اثر سوءتغذیه جان باختند. نظامیان صهیونیست صدها فلسطینی را که به دنبال کمکهای غذایی بودند به شهادت رساندند؛ طبق اعلام سازمان ملل، بین ۲۷ میتا ۱۹ آگوست، هزار و ۸۵۷ فلسطینی در حال جستوجوی کمکهای غذایی به شهادت رسیدند که هزار و ۲۱ نفر از آنها در مراکز GHF یا نزدیک به آنها بودند.
مقامات صهیونیست همچنان مردم غزه را از برق و آب کافی مورد نیاز برای بقا محروم کردند؛ از جمله از طریق محدود کردن آب لولهکشی، از کار انداختن پمپهای آب، تاسیسات نمکزدایی، تصفیه فاضلاب، مسدود کردن سوخت مورد نیاز برای کارکرد ژنراتورهای برق، حمله به کارگران آب و فاضلاب و انبارها، جلوگیری از تعمیرات و مسدود کردن ورود تجهیزات و قطعات. براساس ارزیابی سازمانهای بشردوستانه بین ۱۷ آگوست تا ۵ سپتامبر، ۴۹ درصد از جمعیت به کمتر از حداقل استاندارد اضطراری، یعنی ۶ لیتر آب آشامیدنی در روز دسترسی داشتند. کمبود آب و بهداشت به یک فاجعه سلامت عمومی دامن زد؛ به طوری که بیشتر خانوارها به دلیل بهداشت ضعیف و ازدحام جمعیت، دچار شپش و ساس شده و تحت تاثیر بیماریهای پوستی مانند بثورات جلدی و گال قرار گرفتند.
منع دسترسی به آب برای جمعیت فلسطینی غزه توسط رژیم صهیونیستی، مصداق جنایت علیه بشریت (نابودسازی) و اقدام نسلکشی با تحمیل شرایط زندگی با هدف نابودی کل یا بخشی از آن گروه است. استفاده مداوم از گرسنگی دادن به غیرنظامیان به عنوان یک سلاح جنگی (که یک جنایت جنگی است) و محروم کردن از خدمات اساسی نیز اقدامهای موقتی الزامآور صادرشده توسط دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ) در پرونده نسلکشی آفریقای جنوبی علیه رژیم صهیونیستی را که همچنان در جریان است، نقض میکند.
تقریبا همه مدارس غزه (۹۷ درصد) آسیب دیده یا ویران شدند که اکثریت قاطع آنها (۷۶ درصد) بهطور مستقیم مورد اصابت قرار گرفتند و ۹۲ درصد برای کاربری مجدد نیاز به بازسازی کامل یا کارهای توانبخشی عمده دارند. نظامیان صهیونیست بارها به مدارسی که به پناهگاه تبدیل شده بودند حمله کردند.
مقامهای صهیونیست همچنین تا ۱۱ سپتامبر، ۷۹۳ حمله به مراکز درمانی در غزه انجام دادند که طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت به شهادت ۹۸۳ نفر منجر شد. حملات پیاپی به بیمارستان ناصر در ماه آگوست (مرداد/شهریور) دستکم ۲۲ نفر از جمله کارکنان بهداشتی، تیمهای واکنش اضطراری و ۵ خبرنگار را به شهادت رساند. تا ۱۲ اکتبر، تنها ۱۴ بیمارستان از ۳۶ بیمارستان، ۱۰ بیمارستان صحرایی از ۱۶ بیمارستان، ۶۴ مرکز مراقبتهای بهداشتی اولیه از ۱۸۱ مرکز و ۱۰۹ نقطه پزشکی از ۳۵۹ نقطه به صورت جزئی فعال باقی ماندند.
فروپاشی سیستم درمانی حدود ۵۰ هزار زن باردار را در غزه از دسترسی به مراقبتهای مناسب محروم کرد و خطر عوارض جدی سلامتی را در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان افزایش داد. این وضعیت همچنین دسترسی به خدمات کمکباروری را به شدت محدود کرد. دیدهبان حقوق بشر حملات به بیمارستانها و آمبولانسها، بازداشتهای خودسرانه و شکنجه کارکنان درمانی، محدودیت در تخلیه پزشکی و جنایتهای جنگی مرتکبشده در زمان اشغال بیمارستانها توسط نظامیان صهیونیست را مستند کرده است. دکتر سرشناس حسام ابوصفیه، رئیس بیمارستان کمال عدوان، در دسامبر ۲۰۲۴ (آذر/دی ۱۴۰۳) توسط نیروهای صهیونیست بازداشت شد و گزارش شد که در بازداشت مورد ضربوشتم قرار گرفته است.
نظامیان صهیونیست همچنین بارها و بهطور عمدی خبرنگاران فلسطینی را به شهادت رساندند. طبق اعلام گزارشگران بدون مرز، صهیونیستها در کمتر از ۲ سال ۲۲۰ خبرنگار را در غزه به شهادت رساندند.
در مارس، نیروهای صهیونیست بهطور عمدی ۱۵ امدادگر و نیروی نجات فلسطینی را در رفح به شهادت رساندند که اجساد آنها در یک گور دستهجمعی پیدا شد. آنها بارها به نیروهای پلیس، امنیت کاروانهای کمکی و مقامات درگیر در اداره امور غیرنظامی در غزه حمله کردند. آنها همچنین بارها به مکانهای شناختهشده کارکنان امدادی حمله کردند و شرایط ثبتنام جدیدی را اعمال کردند که کار را برای سازمانهای بینالمللی دشوارتر کرد.
نظامیان صهیونیست پس از اجرای آتشبس نیز بخشهای بزرگی از غزه را تحت کنترل خود نگه داشتند و به تخریب زیرساختهای غیرنظامی و حملات مرگبار علیه فلسطینیان ادامه دادند.
کرانه باختری
نظامیان صهیونیست در ژانویه (دی/بهمن ۱۴۰۳) عملیاتی را آغاز کردند که ۳ اردوگاه پناهندگان را در شمال کرانه باختری (جنین، طولکرم و نور شمس) از ساکنانش خالی کرد و حدود ۳۲ هزار نفر را آواره کرد. این بزرگترین جابهجایی در کرانه باختری از سال ۱۹۶۷ بود و به جز چند استثنا، از بازگشت آنها جلوگیری کرد؛ اقداماتی که مصداق جنایتهای جنگی، پاکسازی قومی و جنایتهای علیه بشریت است.
در سراسر کرانه باختری، نظامیان صهیونیست در سال ۲۰۲۵ تا تاریخ ۷ اکتبر ۱۸۲ فلسطینی را به شهادت رساندند که طبق اعلام OCHA، مجموع شهدا از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به ۹۶۹ نفر میرسد.
خشونت شهرکنشینان صهیونیست در سال ۲۰۲۵ به بالاترین حد خود در بیش از ۱۸ سال گذشته رسید؛ به طوری که طبق اعلام OCHA، تعداد حوادث منجر به تلفات یا خسارت مالی در ۹ ماهه اول (۲ هزار و ۶۶۰ مورد) بیش از هر سال دیگری حداقل از سال ۲۰۰۶ به این سو بوده است. شهرکنشینان در مجموع در این دوره ۷ فلسطینی را به شهادت رساندند.
انتهای پیام/