سیصدوشصت‌وچهارمین شماره روزنامه اینترنتی «صدای ایران» رسانۀ KHAMENEI.IR با عنوان «آزمون لبنان» منتشر شد.

نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید.

سرمقاله:

هنوز جوهر امضای تفاهم میان ایران و آمریکا خشک نشده است که رژیم صهیونیستی با حملات وحشیانه به لبنان، بند نخست آن را نقض کرده است. بندی که در آن تصریح شده است: «جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، به همراه متحدان خود در جنگ جاری، با امضای این یادداشت تفاهم پایان فوری و دائمی جنگ را در تمامی جبهه‌ها، از جمله لبنان، اعلام می‌کنند و متعهد می‌شوند که از این پس هیچ اقدام خصمانه‌ای علیه یکدیگر انجام ندهند و از تهدید یا استفاده از زور علیه یکدیگر خودداری کنند. توافق نهایی مفاد این ماده و سایر مواد را تأیید خواهد کرد.»

تأکید بر لبنان در این بند از آن رو بود که رژیم صهیونیستی و آمریکا می‌کوشیدند پرونده لبنان را از جنگ اخیر جدا کرده و آن را موضوعی مجزا تلقی کنند. جمهوری اسلامی ایران به دلایل مختلف و البته کاملاً منطقی و منطبق بر منافع ملی و راهبردی، اجازه چنین حرکتی را به دشمن نداد و توقف درگیری در لبنان را به طور مشخص جزوی لاینفک از تفاهم منتهی به پایان جنگ دانست و آن را در متن نهایی گنجاند.

اما همان‌طور که قابل پیش‌بینی بود، رژیم اسرائیل دست از جنایت و تعرض برنداشت و پس از امضای تفاهم نیز، حملات خود به لبنان را متوقف نساخت و تا کنون ده‌ها شهروند بی‌گناه لبنانی قربانی این تجاوزات شده‌اند. رخدادی که نشان می‌دهد آنچه روی کاغذ آمده، با آنچه در پیش است تفاوت بسیاری دارد و در این زمینه نه جای خوش‌بینی وجود دارد و نه جای تعلل و کوتاه آمدن.

«وحدت ساحات» که تا پیش از این جنگ یک ایده و تفکر بود و در اتاق فکر و عملیات جنگ وجود داشت، در جنگ جاری در میدان عمل آزموده شده و به کار گرفته شد. راهبردی که کارایی خود را نشان داد و دشمن را به استیصال کشاند. می‌توان گفت این روز‌ها نقشی حیاتی در ادامه مسیر دارد و آزمونی سرنوشت‌ساز برای طرف‌های درگیر است. در حالی که آینده‌ای پرتلاطم و خطیر پیش روست، هرگونه اشتباه محاسباتی به زودی هزینه‌ای گزاف خواهد داشت.

جمهوری اسلامی ایران در این مرحله، می‌تواند جدیت آمریکا را در مواجهه با تفاهم روی میز بسنجد. آیا دولت آمریکا قلاده سگ هار خود در منطقه را خواهد کشید و آن را سر جای خود خواهد نشاند، یا خیال می‌کند می‌تواند از وحشی‌گری و درندگی آن به عنوان اهرمی برای گرفتن امتیاز استفاده کند؟ پاسخ این سؤال باید به زودی روشن شود. تفاهمی که بند نخست آن با این سرعت و به راحتی نقض شود، نمی‌تواند مبنای مذاکرات پیش رو و رسیدن به توافقی پایدار باشد.

ایران در این مسیر و در واکنش به این نقض عهد، تنگه هرمز را بار دیگر بست و البته اعلام کرده است که واکنش به همین سطح محدود نخواهد ماند. همان‌طور که در پیام اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز تأکید شد: «این رئیس‌جمهور آمریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد.»

دشمن باید به‌طور عملی بفهمد که مسیر تفاهم و مذاکره تنها راه پیش پای تهران نیست و کارت‌های دیگری هم برای بازی وجود دارد. کما اینکه فرمانده کل قوا اشاره کردند علی‌الاصول نظر دیگری داشته‌اند.

آمریکا باید تصمیم بگیرد که آیا واقعاً می‌خواهد خود را از باتلاقی که به دست خود ساخته خارج کند، یا این بار هزینه‌ای گزاف‌تر و البته شکست و تحقیری بزرگ‌تر را تجربه کند. پرونده لبنان، اولین آزمون جدی در این زمینه است.

انتهای پیام/