در واشنگتن، منطقه از طریق سیاستهای داخلی فیلتر میشود؛ فشار اقتصادی، رقابت استراتژیک و زمان انتخابات، کاخ سفید را به دنبال چیزی میگرداند که بتواند آن را بهعنوان یک برد بفروشد.
در تلآویو، مسائل فوریتر هستند؛ بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی تحت فشار قانونی یک موقعیت سیاسی شکننده را مدیریت میکند و یک رویارویی طولانی مدت برای او زمان میخرد.
هم نتانیاهو و هم ترامپ خواهان نتیجهای روشن هستند که بتوانند آن را بهعنوان یک پیروزی جلوه دهند، اما آنها در مورد چگونگی رسیدن به آن توافق ندارند و هیچ یک در شرایطی عمل نمیکنند که چنین نتیجهای را آسان کند.
در آمریکا، چشمانداز شکستهای انتخاباتی در حال افزایش است و در اراضی اشغالی، سیاستهای ائتلافی همچنان بیثبات است و چهرههایی مانند آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ پیشین رژیم صهیونیستی در موقعیت شکلدهی به هر کابینه آیندهای قرار دارند.
به گزارش کرِیدل، در میان این فشارها، بیروت به یک فضای چانهزنی برای آنها تبدیل میشود؛ جنگ بهعنوان ابزاری عمل میکند که در جدولهای زمانی سیاسی در جاهای دیگر گنجانده شده است.
در محافل دیپلماتیک، این پذیرش رو به رشد است که آنچه در نهایت ممکن است پدیدار شود، یک پیروزی قاطع نیست، بلکه چیزی مبهمتر است؛ ترتیباتی که به هر طرف اجازه میدهد بدون حل اساسی مناقشه، ادعای موفقیت کند.
اولویت، مهار خسارت و کاهش درگیری بدون مجبور کردن هیچ طرفی به شکست آشکار است؛ پرونده لبنان دیگر مستقل نیست.
توافقی بدون تعادل مذاکرات انجام شده توسط دولت لبنان به سمت چیزی که مقامات آن را چارچوب یا اعلام نیت توصیف میکنند، متمایل شده است؛ اما جزئیات آن از قبل باعث واکنشهایی در داخل لبنان شده است.
به گفته منابع سیاسی، نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان به ساختار ترتیبات پیشنهادی اعتراض کرده و آن را ناهموار توصیف کرده است؛ بار اجرای آن عمدتا بر دوش حزبالله است، در حالی که تعهدات رژیم صهیونیستی همچنان مبهم است.
هیچ جدول زمانی مشخصی برای آتشبس یا عقبنشینی رژیم صهیونیستی از خاک اشغالی لبنان وجود ندارد؛ یکی از بحثبرانگیزترین عناصر مورد بحث، ایده «مناطق نمونه» در جنوب لبنان است.
این مناطق شاهد بازگشت غیرنظامیان و زندگی عادی تحت کنترل نیروهای مسلح لبنان (LAF) خواهند بود؛ روی کاغذ، این پیشنهاد مسیری را برای کاهش تنش ارائه میدهد اما در عمل، پرسشهای فوری را مطرح میکند.
چه اتفاقی برای حضور فعلی حزبالله در این مناطق میافتد؟ زیرساختهای آن چه میشود و تحت چه ضمانتهایی؟
- بیشتر بخوانید:
- رژیم صهیونیستی هشدار تخلیه برای ۲۰ منطقه در لبنان صادر کرد
- تداوم حملات رژیم صهیونیستی به لبنان
مسئله اصلی، تضمینها است؛ چگونه از نظارت یا هدف قرار گرفتن زا طرف رژیک صهیونیستی جلوگیری میشود؟
برای جنبش مقاومت لبنان، خطر نهتنها در معرض دید فوری در طول عقبنشینی، بلکه در آسیبپذیری بلندمدت در صورت فاش شدن هویتها و مواضع نهفته است.
مسئله حزبالله این نیست که آیا درگیر شود یا خیر، بلکه چگونگی آن است؛ چارچوب پیشنهادی شامل عقبنشینی مرحلهای از مناطق تعیینشده، تحویل سلاحها و ورود نیروهای مسلح لبنان با پشتیبانی تیمهای فنی مرتبط با آمریکا است.
از دیدگاه حزبالله، این خطر در خود فرآیند نهفته است؛ خروج آنها را آشکار میکند؛ نقشهبرداری از مواضع، مسیرها و نامها، خطر هدف قرار گرفتن فوری و نفوذ در آینده را به همراه دارد.
به همین دلیل است که مسئله تضمینها به یک مسئله محوری تبدیل شده است؛ بدون سازوکارهای معتبر برای جلوگیری از نظارت یا حملات بعدی، هرگونه استقرار مجدد، به جای یک گام تثبیتکننده، خطر تبدیل شدن به یک آسیبپذیری را به همراه دارد.
انتهای پیام/