روزنامه واشنگتن پست در گزارشی مفصل به حضور تیم ملی فوتبال ایران در شهر تیخوانای مکزیک پرداخته؛ شهری مرزی که حالا به محل اقامت و آماده‌سازی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شده است.  

در زیر بخش‌هایی از این گزارش آمده است:

تیم ملی فوتبال ابتدا قرار بود اردوی خود را در شهر توسان آمریکا برگزار کند، اما تنش‌های سیاسی میان ایران و آمریکا، ابهام در صدور ویزا و نگرانی‌های امنیتی باعث شد فیفا به دنبال راه‌حلی جایگزین باشد. در نهایت، مکزیک پذیرفت میزبان ایران شود و تیخوانا به عنوان پایگاه موقت شاگردان تیم ملی انتخاب شد.

ورود تیم ملی به تیخوانا با استقبال گروه کوچکی از ایرانیان مقیم این شهر همراه شد؛ گروهی که از ساعت‌های ابتدایی بامداد، با پرچم‌های ایران خود را به نزدیکی فرودگاه رسانده بودند تا از تیمی استقبال کنند که برای بسیاری از آنها هنوز بخشی از هویت و خاطره وطن است.

محور اصلی گزارش، خانواده‌ای ایرانی به نام صادق گلاوی و همسرش مریم اسدی است؛ زوجی که چند سال پیش به تیخوانا مهاجرت کردند و حالا این شهر را خانه دوم خود می‌دانند. آنها در روز‌های پیش از ورود تیم ملی تلاش کرده بودند به سفارت ایران و مسئولان تیم اطمینان دهند که تیخوانا، برخلاف تصویری که معمولاً در رسانه‌ها از آن ساخته می‌شود، شهری ناامن و غیرقابل اعتماد نیست. از نگاه آنها، تیخوانا شهری مهاجرپذیر، چندفرهنگی و مناسب برای میزبانی از تیم ملی ایران است.

هرچند ویزای بازیکنان ایران در نهایت صادر شد، اما درخواست ویزای تعدادی از اعضای کادر پشتیبانی، از جمله برخی مدیران، مربیان و مسئولان همراه تیم رد شده است. سفیر ایران در مکزیک این موضوع را سیاسی دانسته و تأکید کرده که ورزش نباید قربانی اختلافات سیاسی شود.

در لحظه ورود اتوبوس تیم ملی به فرودگاه تیخوانا، جمعیت کوچک حاضر با پرچم ایران به استقبال بازیکنان رفتند. یکی از اعضای کاروان از داخل اتوبوس برای صادق دست تکان داد و او از شدت هیجان فریاد زد: خوش آمدید! و بستگان مکزیکی‌اش هم این کلمه را فریاد می‌زدند.

صادق بعد‌ها تصویری را که تیم ملی از داخل اتوبوس منتشر کرده بود و او را در حال تکان دادن پرچم ایران نشان می‌داد، در صفحه شخصی خود بازنشر کرد و نوشت: تیم ملی ایران متعلق به همه ایرانیان است؛ فارغ از عقاید، مذهب یا دیدگاه سیاسی آنها. به تیخوانا خوش آمدید!

انتهای پیام/