محاسبه اشتباه و فاجعهبار ترامپ درباره ایران و امتناع او از پذیرش اجتنابناپذیری شکست، جهان را به سمت رکود سوق میدهد و رنج میلیونها نفر را به همراه دارد.
آخرین باتلاق آمریکا در خاورمیانه مانند باتلاقهای قدیمی آن است؛ مانند جنگهای افغانستان و عراق، این باتلاقی است که ناشی از سوءتفاهم فاجعهبار در مورد کشورها، ناتوانی در درک محدودیتهای قدرت و فقدان کامل هرگونه استراتژی منسجم است.
این باتلاق سود صنعت جنگ را افزایش میدهد، میلیاردها دلار از بودجه عمومی آمریکا را هدر میدهد، متحدان واشنگتن را بیگانه میکند و نفوذ و اعتبار جهانی آمریکا را تضعیف میکند.
همانطور که یک روزنامهنگار کهنهکار میگوید، این یک امپراتوری (آمریکا) در حال مرگ است که توسط سران فاسد و بیکفایت اداره میشود و نظامیگری و غرور، آن را کور کرده است؛ این امپراتوری قادر به درک جهان اطراف خود نیست. آنها در باتلاقهایی بدون راه خروج گرفتار میشوند -همانطور که در عراق و افغانستان و قبل از آن، ویتنام اتفاق افتاد- جایی که ماجراجوییهای نظامی، خساراتی را که به خودشان وارد میکنند، تسریع و تشدید میکند.
جنگ با ایران، نشاندهنده یک مارپیچ نزولی سریع و در نهایت مرگبار دیگر خواهد بود و هیچ راه خروج خوبی برای آمریکا وجود ندارد.
به گزارش المیادین، پیشنهاد آتشبس ده مادهای ایران -که با میانجیگری پاکستان و چهل روز پس از شروع جنگ به آمریکا ارائه شد- به منزله شرایط تسلیم آمریکا است.
این طرح خواستار پایان حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی در ایران و لبنان است؛ این طرح خواستار برچیدن پایگاهها و تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه است و کنترل ایران بر تنگه هرمز را برقرار میکند.
این طرح، ترک غنیسازی اورانیوم را رد میکند، خواستار لغو تحریمها و لغو قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بینالمللی انرژی اتمی علیه ایران، آزادسازی داراییهای مسدود شده و جبران خسارت حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی است.
چند ساعت پس از ارائه پیشنهاد ایران، رژیم صهیونیستی حمله هوایی ویرانگری را به لبنان انجام داد تا هرگونه توافقی را خنثی کند؛ کشتار سریع و غیرقابل توجیه «چهارشنبه سیاه» یادآوری آشکاری است که رژیم صهیونیستی قصد پایان دادن به جنگ را ندارد. با عدم تمایل آمریکا به پذیرش شکست و عطش رژیم صهیونیستی به خونریزی، اوضاع وخیم است.
ایران که تنگه هرمز را کنترل میکند، میتواند صبر کند؛ هر چه محاصره کشتیرانی از طریق این تنگه که ۲۰ درصد از نفت و گاز جهان از آن عبور میکند، طولانیتر شود، آسیب بیشتری به اقتصاد جهانی وارد خواهد شد.
- بیشتر بخوانید:
- جنگ ایران؛ شکستی دیگر در کارنامه سیاست خارجی آمریکا
- جنگ شکستخورده ترامپ در برابر ایران؛ جایگاه آمریکا چگونه تضعیف شد؟
هیچ راه خروجی خوبی برای آمریکا وجود ندارد؛ سرسختی دولت ترامپ و اصرار رژیم صهیونیستی بر از سرگیری حملات به ایران، رکود اقتصادی جهانی را تضمین میکند.
ایران بزرگترین برنده است؛ هیچ یک از اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی در این جنگ محقق نشده است.
ایران ذخایر بزرگی از موشکها، پهپادها و همچنین ذخایر اورانیوم غنیشده را در اختیار دارد؛ ایران بزرگترین برنده عملیات «خشم حماسی» است.
ترامپ بزرگترین بازنده است؛ معضل این است که تمایل ترامپ به ایجاد نسخه خود از واقعیت اغلب مانع از پذیرش اشتباهاتش یا مذاکره برای خروج از فاجعهای که ایجاد کرده است، میشود.
طبق گفته پنتاگون، ترامپ بدون تأیید کنگره دستکم ۲۹ میلیارد دلار در جنگ هدر داده است، در حالی که تحلیلگران این رقم را نزدیک به ۷۲ میلیارد دلار میدانند.
با ادامه جنگ، بانک جهانی پیشبینی میکند که امسال ۳۱ درصد افزایش در هزینه کودهای نیتروژنی خلیج فارس که از تنگه هرمز عبور میکنند، رخ دهد که این امر باعث افزایش بیشتر قیمت مواد غذایی خواهد شد.
کمبودها در حال حاضر تولید و ساخت و ساز در سطح جهان را مختل کردهاند؛ زنجیرههای تأمین جهانی شکننده و به هم پیوسته در آستانه فروپاشی هستند؛ این سیستم اقتصادی، همانطور که جنگ ایران نشان داده است، به راحتی تخریب میشود و بازسازی آن بسیار دشوار است.
کشورهای آسیایی با کمبود شدید سوخت و اختلالات عرضه مواجه هستند که منجر به خرید وحشتزده و جیرهبندی در پمپ بنزینها شده است؛ آنها در تلاشند تا منابع جایگزین نفت خام و سوخت را تأمین کنند.
ژاپن که ۹۵ درصد از واردات خود را به نفت خلیج فارس متکی است، از زمان آغاز جنگ به ذخایر استراتژیک روی آورده است.
خطوط هوایی آسیایی و اروپایی در فرودگاههای خود سوخت اضافی دریافت میکنند، پروازها را کاهش میدهند، هزینههای اضافی را افزایش میدهند و قیمت سوخت جت را دو برابر میکنند.
امارات، پس از آسیب دیدن میدانهای گازی خود توسط موشکها و اختلال در کشتیرانی در تنگه هرمز، از آمریکا درخواست «کمک مالی زمان جنگ» کرده است.
فروپاشی اقتصاد جهانی دیر یا زود به آمریکا آسیب خواهد رساند؛ دولت ترامپ در نتیجه یک بحران مالی فاجعهبار، به سمت رکود جهانی و آشفتگی اجتماعی و سیاسی پیش میرود.
انتهای پیام/