تیم ملی فوتبال ازبکستان یکی از تیم‌های آسیایی حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ است که در گروه K مسابقات با پرتغال، کلمبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو هم‌گروه است.

گرگ‌های سپید (لقب تیم ملی ازبکستان با اشاره به نماد شجاعت، جنگندگی و روحیه تیمی و همچنین رنگ پیراهن این تیم) در مسابقات انتخابی عملکرد خوبی داشتند و پس از کسب رتبه دوم گروه در مسابقات مقدماتی (پایین‌تر از ایران و بالاتر از ترکمنستان و هنگ‌کنگ)، در مرحله نهایی انتخابی نیز با کسب رتبه دوم گروه (پشت‌سر ایران و بالاتر از امارات، قطر، قرقیزستان و کره شمالی) جواز صعود مستقیم به جام جهانی را به دست آورد. آنها هم‌اکنون در رده ۵۰ رنکینگ فیفا قرار دارند.

اولین تجربه

ازبکستان برای نخستین‌بار در جام جهانی حضور خواهد داشت. آنها پیش از این همواره در صعود به این رقابت‌ها ناکام بودند و سرانجام امسال موفق شدند پس از ۲۸ سال به حسرت خود پایان دهند. نمایش‌های آبرومندانه و حتی صعود به مرحله یک‌شانزدهم، می‌تواند رویای بزرگ آبی و سفیدپوشان باشد.

بهترین عملکرد ازبک‌ها در رقابت‌های قاره‌ای نیز مربوط به جام ملت‌های ۲۰۱۱ می‌شود که به نیمه‌نهایی رسیدند و چهارم شدند.

سرمربی‌ای که دوران بازیگری‌اش پرفروغ‌تر بود

هدایت تیم ملی ازبکستان بر عهده فابیو کاناوارو است. یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال که سال‌ها با پیراهن یوونتوس و رئال مادرید به میدان رفت و همراه تیم ملی ایتالیا قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ شد و توپ طلا را نیز به دست آورد، پس از بازنشستگی به مربیگری روی آورد، اما دوران مربیگری‌اش برخلاف دوران بازیگری، چندان پرفروغ و درخشان نبود.

پس از قهرمانی با الاهلی در لیگ امارات در نخستین تجربه خود، روی نیمکت تیم‌هایی، چون گوانگژو اورگراند، النصر، تیم ملی چین، بنونتو، اودینزه و دینامو زاگرب نیز نشست؛ تیم‌هایی که هیچ‌کدام در حد و اندازه‌های نام بزرگ او نبودند. مهم‌ترین دستاورد او را می‌توان قهرمانی لیگ چین با گوانگژو در سال ۲۰۱۹ دانست. کاناوارو در اواخر سال ۲۰۲۵ به عنوان سرمربی ازبکستان منصوب شد تا این کشور را در جام جهانی به موفقیت برساند.

کاتانچو مدرن

سبک بازی تیم ملی ازبکستان ابتدا بر دفاع فشرده و منسجم با اولویت گل نخوردن بنا شده است. کاناوارو با بهره‌گیری از برخی اصول دفاعی کلاسیک فوتبال ایتالیا (ملقب به کاتانچو) و تلفیق آن با تاکتیک‌های مدرن، تیمی جان‌سخت و منظم ساخته است. آنها ایجاد یک بلاک دفاعی منسجم و پرس‌های لحظه‌ای و هوشمندانه، پس از تصاحب توپ سریعاً به انتقال سریع روی می‌آورند و عمدتاً سعی در رساندن توپ به وینگر‌های سریع و تکنیکی خود دارند. همچنین آبی و سفیدپوشان روی ارسال‌ها و البته دوئل‌های تن به تن و فیزیکی نیز خوبند و اصلاً نمی‌توان آنها را تیم دست و پا بسته‌ای دانست.

نقطه ضعف آنها را شاید بتوان رویکرد دفاعی افراطی مقابل تیم‌های بزرگ دانست که عملاً خلاقیت و توانایی‌های فوروارد‌ها را از بین خواهد برد.

شاگردان کاناوارو در ۶ بازی اخیر خود به ۲ برد، ۲ مساوی و ۲ باخت رسیده‌اند، از جمله پیروزی مقابل مصر و گابن، تساوی با ایران و ونزوئلا و شکست مقابل کانادا و اروگوئه. نتایجی که نشان می‌دهد شاید نتوان ازبکستان را یک مدعی جدی صعود دانست، اما احتمال دارد در مرحله گروهی حریفان را به دردسر بیندازند.

ستاره‌های نام آشنا برای ایرانی‌ها

فهرست ۲۶ نفره تیم ملی ازبکستان بیشتر متشکل از بازیکنان شاغل در لیگ داخلی است؛ لژِیونر‌ها نیز عمدتا در لیگ برتر ایران یا امارات توپ می‌زنند. البته ازبک‌ها یک سوپراستار نیز دارند.

خواجه‌اکبر علیجانوف (دفاع راست رونده پاختاکور)، عبدالقادر خوسانوف (مدافع منچسترسیتی که سرعتش خیره‌کننده است)، رستم آشورماتوف (مدافع تنومند و سرزن استقلال)، اودیلجان خامروبکوف (هافبک وسط فیزیکی تراکتور)، عباسبک فیض‌الله‌یف (وینگر تاثیرگذار باشاک‌شهیر)، اوستون اورونوف (وینگر چپ تکنیکی پرسپولیس)، الدور شومورودوف (مهاجم خطرناک باشاک‌شهر که این فصل ۲۳ گل به ثمر رسانده)، جلال‌الدین ماشاریپوف (هافبک تهاجمی و آچار فرانسه استقلال که می‌تواند در یک لحظه معادلات بازی را عوض کند) و ایگور سرگیف (مهاجم نوک تمام‌کننده پرسپولیس که جایزه مرد سال ازبکستان را نیز به دست آورد) برخی از مهم‌ترین ستاره‌های ترکیب ازبکستان هستند که به واسطه حضور برخی از آنها در تیم‌های ایرانی و رویارویی‌های پرتعداد با تیم ملی، برای فوتبال‌دوستان ایرانی شناخته‌شده هستند.

شانس بسیار اندک برای صعود

ازبکستان در حالی پا به نخستین جام جهانی خود خواهد گذاشت که از شانس بد، در گروهی قرار گرفته که امید‌ ازبک‌ها برای صعود را به حداقل کاهش داده است. پرتغال مدعی قهرمانی، کلمبیای خطرناک و روی فُرم و کنگوی چغر، بی‌شک کار تیم کاناوارو برای صعود را بسیار سخت خواهند کرد.

شاید اگر آبی و سفیدپوشان با قرعه راحت‌تری مواجه می‌شدند، شانس بیشتری برای صعود به یک‌شانزدهم داشتند. با این حال آنها باز هم گوشه چشمی به کسب حداقل یک امتیاز از ۲ بازی نخست خود مقابل کلمبیا و پرتغال خواهند داشت تا شاید بتوانند با پیروزی مقابل کنگو در دیدار پایانی، به عنوان یکی از تیم‌های سوم صعود کنند؛ مأموریتی که روی کاغذ بسی دشوار به نظر می‌رسد.

آیا گرگ‌های سپید فراتر از پیش‌بینی‌ها ظاهر خواهند شد و ردپایی ماندگار در این گروه پرستاره به جا خواهند گذاشت یا تاریخ‌سازی و شگفتی‌سازی این تیم آسیای مرکزی به سال‌های بعد موکول خواهد شد؟

برنامه بازی‌های ازبکستان در مرحله گروهی به شرح زیر است:

ازبکستان – کلمبیا؛ پنج‌شنبه ۲۸ خرداد ساعت ۵:۳۰

پرتغال – ازبکستان؛ سه‌شنبه ۲ تیر ساعت ۲۰:۳۰

جمهوری دموکراتیک کنگو – ازبکستان؛ یکشنبه ۷ تیر ساعت ۳

انتهای پیام/