تیم ملی فوتبال اتریش یکی از اروپاییهای حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ است که در گروه J مسابقات با آرژانتین، الجزایر و اردن همگروه است.
سرخوسفیدها (لقب تیم ملی اتریش با اشاره به رنگ پرچم این کشور) در مسابقات انتخابی پس از رقابتی نزدیک، در گروه خود صدرنشین شد (بالاتر از بوسنی و هرزگوین، رومانی، قبرس و سنمارینو) و جواز صعود مستقیم به جام جهانی را به دست آورد. آنها هماکنون در رده ۲۴ رنکینگ فیفا قرار دارند.
سومی ۱۹۵۴
اتریش هشتمین حضور خود در جامهای جهانی را تجربه خواهد کرد. بهترین عملکرد آنها در این رقابتها مربوط به سال ۱۹۵۴ است که پس از شکست مقابل آلمان غربی در نیمهنهایی، با پیروزی برابر اروگوئه در دیدار ردهبندی، سوم شدند. اتریش پیش از این یکبار در ۱۹۳۴ با نسل طلایی خود که لقب «واندر تیم (تیم شگفتانگیز)» گرفته بود نیز موفق به حضور در جمع ۴ تیم برتر شده بود. درخشش دوباره در صحنه جهانی و پیشروی در مراحل حذفی، رویای بزرگ سرخوسفیدها در این دوره از مسابقات است.
اتریش تا به حال در جام ملتهای اروپا فروغ خاصی نداشته و تنها ۲ بار (۲۰۲۰ و ۲۰۲۴) موفق به صعود به مرحله حذفی شده است.
معمار پرسینگ مدرن
هدایت تیم ملی اتریش بر عهده رالف رانگنیک است. هافبک دفاعی سابق آلمانی که چندین سال در لیگهای آلمان توپ میزد، خیلی زود به مربیگری روی آورد و حتی سالهای آخر فوتبالش را به عنوان مربی–بازیکن دنبال میکرد. او کارش را در تیمهای کوچک و گمنام آلمان آغاز کرد و پس از چندین سال کسب تجربه با تیمهایی چون ULM (قهرمانی در سطح چهارم فوتبال آلمان) و تیم جوانان اشتوتگارت (قهرمانی در بوندسلیگا زیر ۱۹ سال)، سرانجام برای اولینبار روی نیمکت یک تیم بزرگ یعنی بزرگسالان اشتوتگارت نشست و به قهرمانی جام اینترتوتو رسید.
در طول ۲۶ سال اخیر، رانگنیک هدایت تیمهای مختلفی از جمله هانوفر، شالکه، هافنهایم، لایپزیگ و منچستریونایتد را در کارنامه خود داشته و اوج کار او را میتوان قهرمانی در قهرمانی در جام حذفی آلمان ۱۱-۲۰۱۰ با شالکه دانست.
این سرمربی ۶۷ ساله یکی از تأثیرگذارترین مربیان فوتبال مدرن به شمار میرود و بسیاری او را «پدر گگنپرسینگ» میدانند. فلسفه مورد علاقه رانگنیک بر پایه پرس شدید، بازپسگیری سریع توپ، دوندگی مداوم و انتقال برقآسای بازی از دفاع به حمله بنا شده است؛ سبکی که بعدها الهامبخش مربیان بزرگی مانند یورگن کلوپ و توماس توخل شد. تیمهای او معمولاً با شدت بالا بازی میکنند، فرصت کمی برای نفس کشیدن به حریف میدهند و با تکیه بر انرژی، نظم تاکتیکی و انتقال سریع به دنبال ضربه زدن به حریف هستند.
فوتبال تهاجمی با پرسینگ، دوندگی و فشار بالا
سبک بازی تیم ملی اتریش بر مبنای همان گگنپرسینگ مورد علاقه و جاهطلبانه رانگنیک بنا شده است. آنها با شدید مدافعان حریف از بالا به دنبال تصاحب توپ هستند و پس از آن سعی در رساندن سریع توپ به باکس حریف با پاسهای کوتاه و بازی عمودی دارند. سرخوسفیدها با دوندگی، دوئلهای زیاد و افزایش فشار و تمپوی بازی، نفس تیمهای مقابل را میگیرند و بازی مقابل اتریش به شدت سخت است؛ همانطور که فرانسه و هلند در یورو مقابل رویکرد تهاجمی این تیم به مشکل خوردند.
البته نقطه ضعف بزرگ اتریش را میتوان اواخر نیمه دوم برخی بازیها دانست که پس از خستگی ناشی از این سبک بازی، اصطلاحاً کم میاورند و خط پرس آنها میتواند با یکی، ۲ پاس خطشکن، شکسته و لایههای دفاعیشان از هم باز شوند.
شاگردان رانگنیک در ۸ بازی اخیر خود به ۶ برد، یک مساوی و یک باخت رسیدهاند؛ از جمله پیروزی مقابل بوسنی، غنا و کره جنوبی و شکست مقابل رومانی. نتایجی که نشان میدهد اتریش لااقل مقابل تیمهای ضعیفتر یا حتی همسطح، دست بالا را دارد و میتواند ۳ امتیاز این بازیها را به چنگ آورد.
بوندسلیگاییها
بیش از نیمی از بازیکنان اتریش در بوندسلیگا توپ میزنند و به نوعی میتوان تیم آنها را الهام گرفته از مانشافت دانست. البته چند لژیونر باکیفیت نیز در دیگر لیگهای اروپایی توپ میزنند.
داوید آلابا (مدافع چپپای رئال مادرید که زمانی یکی از بهترینهای اروپا بود، اما به دلیل مصدومیتهای پی در پی مدتهاست که از فرم خوبش فاصله گرفته)، فیلیپ لینهارت (مدافع فرایبورگ که با تیمش به فینال لیگ اروپا رسید)، کونراد لایمر (آچار فرانسه بایرن مونیخ که قابلیت بازی در هر کجای زمین را دارد)، مارسل سابیتزر (هافبک دورتموند که ضربه به توپش عالی است)، کریستوف بومگارتنر (هافبک هجومی دونده لایپزیگ که در یافتن فضاهای خالی و اضافه شدن به باکس خوب عمل میکند و این فصل روی ۲۵ گل تاثیرگذار بود) و مارکو آرناتوویچ (مهاجم فیزیکی و تمامکننده ستاره سرخ که این فصل ۱۰ بار دروازه حریفان را باز کرد) برخی از مهمترین ستارههای حاضر در ترکیب اتریش به شمار میروند.
دومین بخت صعود از گروه J
اتریش در شرایطی وارد رقابتها خواهد شد که قرعه نسبتاً بدی ندارد و اگر از آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی چشمپوشی کنیم، به نظر میرسد تیم باانگیزه رانگنیک از بخت خوبی برای کسب حداقل ۴ امتیاز از اردن و الجزایر برخوردار باشد. با این حساب میتوان این نماینده اروپا را دومین شانس صعود از گروه J نامید که فرصت کسب رتبه دوم گروه خود را دارد. هر چند در صورت دوم شدن، اتریش باید با صدرنشین گروه H که احتمالاً اسپانیا باشد دیدار کند؛ نبردی حساس با لاروخای قدرتمند و مدعی که بعید است به این آسانیها به اتریش اجازه رویاپردازی دهد. آیا سرخوسفیدها با جاهطلبی خود، پس از نزدیک به ۱۰۰ سال بار دیگر نمایش شگفتانگیزی مقابل برترین تیمهای جهان خواهند داشت و فصلی جدید در فوتبال اتریش را رقم خواهند زد؟
برنامه بازیهای اتریش در مرحله گروهی به شرح زیر است:
اتریش – اردن؛ سهشنبه ۲۶ خرداد ساعت ۷:۳۰
آرژانتین – اتریش؛ دوشنبه یک تیر ساعت ۲۰:۳۰
الجزایر – اتریش؛ یکشنبه ۷ تیر ساعت ۵:۳۰
انتهای پیام/