رقابت‌های باشگاهی آسیا دیگر یک تورنمنت مشابه سال‌های گذشته و در سطح سنتی AFC Cup نیست. کنفدراسیون فوتبال آسیا در ساختار جدید مسابقات باشگاهی خود، استاندارد‌های میزبانی، پخش تلویزیونی، امنیت، خدمات رسانه‌ای و زیرساخت‌های ورزشگاهی را به شکل محسوسی افزایش داده و بر اجرای دقیق مقررات ورزشگاه‌ها تأکید دارد.

بر اساس مقررات AFC، باشگاه‌های میزبان باید الزامات مشخصی در حوزه ظرفیت ورزشگاه، نور استاندارد، امکانات رسانه‌ای، جایگاه VIP، اتاق VAR، دسترسی تیم‌های میهمان، الزامات امنیتی و خدمات مسابقه را رعایت کنند.

در چنین شرایطی، حضور احتمالی باشگاه‌هایی مانند گل‌گهر یا چادرملو در رقابت‌های آسیایی، پرسش‌هایی جدی درباره آمادگی زیرساختی آنها برای میزبانی مسابقات بین‌المللی ایجاد می‌کند. مسئله صرفاً حضور در آسیا نیست؛ موضوع اصلی توانایی برگزاری مسابقات مطابق استاندارد‌های مورد انتظار AFC است.

تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که AFC در موضوع تأیید ورزشگاه‌ها انعطاف محدودی دارد و در موارد متعدد باشگاه‌ها را مجبور به تغییر محل میزبانی یا انتقال مسابقات به شهر‌های دیگر کرده است. به همین دلیل، انتخاب نمایندگان ایران در آسیا نباید صرفاً بر مبنای نتایج ورزشی کوتاه‌مدت انجام شود، بلکه باید ظرفیت واقعی باشگاه‌ها برای اجرای تعهدات بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گیرد.

فوتبال حرفه‌ای تنها به رتبه جدول خلاصه نمی‌شود. نماینده آسیا باید علاوه بر موفقیت فنی، توانایی میزبانی در سطح استاندارد‌های قاره‌ای را نیز داشته باشد؛ موضوعی که درباره برخی باشگاه‌های تازه‌وارد به سطح بالای فوتبال ایران همچنان محل بحث و ارزیابی است.

انتهای پیام/