نخستین دادخواست مربوط به بزرگترین بازداشتگاه مهاجرتی در آمریکا علیه اداره مهاجرت و گمرک این کشور (ICE) در اوایل هفته جاری ثبت شد و این آژانس را به شرایط وخیمی متهم کرد که بهشدت حقوق بشر و قانون اساسی افراد محبوس در مرکز ایست مونتانا در تگزاس را نقض میکند.
به گزارش گاردین، گروهی از سازمانهای حقوقی از طریق یک شکایت دسته جمعی شکایت میکنند و ۴ بازداشتی را بهعنوان شاکی برای خود و به نمایندگی از تمام کسانی که در حال حاضر بهعنوان بازداشتشدگان مدنی در بازداشتگاه ایست مونتانا نگهداری میشوند یا در آینده در آنجا نگهداری خواهند شد، فهرست کردهاند.
شاکیان از وزارت امنیت داخلی و وزیر آن، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و مدیر موقت آن، مدیر موقت دفتر میدانی اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در ال پاسو و دستیار مدیر دفتر میدانی آنجا، پنتاگون و وزیر دفاع آمریکا شکایت میکنند.
این بازداشتگاه یک اردوگاه چادری وسیع در بیابان پایگاه نظامی فورت بلیس ال پاسو است، جایی که دولت فدرال آمریکا از ماه آگوست گذشته، زمانی که به سرعت چادرها را برپا کرد، مهاجران را در آن محبوس کرده است.

در این شکایت اعلام شده است که شرایط بازداشتگاه برای بازداشتشدگان «خطرناک و توهینآمیز» و همچنین «کثیف» است و بیعدالتیهایی ازجمله موارد زیر، طبق دادخواست، وجود دارد:
مراقبتهای پزشکی و سلامت روان ناکافی، استفاده نامناسب از زور، استفاده بیقید و شرط از سلول انفرادی، غذای وحشتناک، فاسد، خراب و ناکافی، شیوع بیماری، شرایط زندگی غیربهداشتی، آزار جنسی توسط نگهبانان.
در این دادخواست همچنان اعلام میشود که شرایط شامل موارد زیر است: مراقبتهای پزشکی و بهداشت روان منزجرکننده، ازجمله برای افراد مبتلا به بیماریهای مزمن مانند سرطان و HIV، استفاده بیقید و شرط از سلول انفرادی برای تنبیه و ساکت کردن قربانیان آزارواذیت نگهبانان و دیگر نقضهای آشکار قانون اساسی، ازجمله قرار گرفتن در معرض سرخک، سل و دیگر بیماریها.
حتی یک سال هم نگذشته است که ۳ مورد مرگ در بازداشتگاه ایست مونتانا گزارش شده است.
در این دادخواست همچنین آمده است: بازداشتگاه ایست مونتانا بخشی از تلاش گستردهتر اداره مهاجرت و گمرک برای تشدید اقدامهای اجرایی در سراسر کشور، با استفاده از تاکتیکهای تهاجمی فزاینده و همزمان گسترش شبکه بازداشت خود و تزریق دهها میلیارد دلار از پول مالیاتدهندگان به مراکز جدید است؛ در عین حال، متهم اداره مهاجرت و گمرک، سازمانهای نظارتی دولتی را که قرار است حداقل شرایط مناسب را در این مراکز تضمین کنند، از بین برده و در عین حال از انجام بازدیدهای قانونی مجاز توسط اعضای کنگره جلوگیری کرده است.
در بخشی از دادخواست به نقل از شاکیان آمده است که در چادرها به دلیل شرایط کثیف و تنگ، بوی نامطبوع دائما وجود دارد و همچنین به آزار جنسی توسط نگهبانان اشاره شده است؛ افراد بازداشتشده گزارش دادهاند که از نظر روانی رو به زوال هستند، دیگر احساس انسانیت نمیکنند و به خودکشی فکر میکنند.
در ادامه دادخواست آمده است: برخی که دیگر نمیتوانند تحمل کنند، درخواست اخراج میکنند و شانس خود را برای ماندن با خانوادههایشان در آمریکا، جایی که دههها در آن زندگی کردهاند، از دست میدهند.
سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا بدون معرفی خود در واکنش به این گزارشها و انتقادها با بیانیهای طولانی پاسخ داد و اتهامها درباره ارائه نشدن مراقبتهای پزشکی مناسب و غذا به بازداشتشدگان و افزایش مرگومیر در بازداشتگاههای اداره مهاجرت و گمرک را رد کرد.

این در حالی است که در دادخواست یادشده ادعا شده است: در ۱۰ ماهی که از فعالیت این بازداشتگاه میگذرد، این مرکز به دلیل نقض آشکار حقوق بشر که افراد در طول بازداشت متحمل میشوند، بدنام شده است، آنها در محوطههای بدون پنجره در چادرها محصور شدهاند و از آزار جسمی آشکار توسط نگهبانان رنج میبرند.
بازداشتگاه ایست مونتانا با میانگین ۲ هزار و ۵۰۵ نفر در هر روز در بازداشت تاکنون در این سال مالی و با ظرفیت نگهداری تا ۵ هزار نفر، به سرعت به نمادی از گسترش سریع بازداشتگاهها و افزایش ناگهانی مرگومیر ناشی از آن در مراکز سراسر آمریکا ازجمله تعداد قابل توجهی خودکشی بازداشتگاههای مهاجرتی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا تبدیل شده است.
شرایط نامناسب در بازداشتگاه ایست مونتانا در رابطه با کیفیت و کمیت پایین غذا، سطح نامناسب مراقبتهای پزشکی، محیط خطرناک و دسترسی ناکافی به به خوبی مستند شده است.
در بیانیهای که از طرف جرالد آکاری آنگی اصالتا اهل کامرون از شاکیان این پرونده، توسط یکی از گروههایی که روز شنبه شکایت را مطرح کردند، منتشر شد، آمده است که وی از شرایط خود در بازداشتگاه ایست مونتانا شوکه شد.
وی گفت: هرگز فکر نمیکردم که چنین رفتار خشونتآمیز شدیدی را از سوی نگهبانان اینجا در آمریکا تجربه کنم؛ من اینجا مورد ضربوشتم قرار گرفتهام و حتی امروز، هنوز هم بریس روی دستها و مچ دستم دارم؛ درد دارم و از بودن در اینجا میترسم.
در این دادخواست ۷۸ صفحهای ادعا شده است که وی به دلیل اصرار بر صحبت با وکیل قبل از امضای اسناد، توسط نگهبانان «به شدت مورد ضربوشتم» قرار گرفته، در بیمارستان بستری شده و به ویلچر نیاز داشته، سپس پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به اردوگاه، در «سلول ایزوله» قرار گرفته و به دلیل گرد و غبار، سرفههای خونی داشته است.
انتهای پیام/