علی مظاهری، ستاره پرافتخار بوکس ایران به شدت از مدیریت کنونی فدراسیون بوکس انتقاد کرد. مربی سابق تیم ملی بوکس نوجوانان معتقد است شرایط اصلاً رو به راه نیست و تیمهای ملی، بوکسورها، پیشکسوتان و ... به حال خود رها شدهاند.
گفت و گوی قهرمان اسبق آسیا با خبرگزاری میزان را در ادامه از زیر نظر میگذرانید:
آقای مظاهری در خصوص مدال آوری نوجوانان در قهرمانی آسیای ازبکستان چه نظری دارید؟
این مدالها حاصل غیرت بچهها و زحمات مربیان تیم نوجوانان و مربیان استانها بود. کادرفنی قبل از جنگ رمضان با حسین رحمتی، مدیر تیمهای ملی جلسه داشت و اردوها و انتخابیهای تیم نوجوانان را پیشبینی کرد، اما فدراسیون اعلام کرد که بودجه نداریم. حتی جالب است بدانید آنها نمیدانستند که قرار است مسابقات قهرمانی آسیا برگزار شود یا اگر میدانستند، میخواستند خودشان را به آن راه بزنند! اما به هر حال اکبر احدی از ابتدا برنامه داشت و پس از آن هم که جنگ شد و همه فدراسیونها تعطیل بودند. پس از اعلام آتش بس از سوی فدراسیون بوکس به احدی اعلام شد ۵ نفر اسم بدهد تا بدون انتخابی، تیم را عازم مسابقه قهرمانی آسیا کند. سرمربی تیم هم این کار را انجام داد، اما چون تیم قرار بود زمینی به مسابقات برود و احدی جراحی کرده بود و شرایط همراهی را نداشت، برای کادرفنی نام من و محمد عاشری را به فدراسیون داده بود که رئیس فدراسیون روی نام ما قلم قرمز کشید و بیژن عبدالملکی را با تیم برد. بابت نتایج خوب تیم نوجوانان به این مربی تبریک عرض میگویم، اما مسئولان فدراسیون هیچ نقشی در این موفقیت نداشتند و حتی به نظر من دوست نداشتند که تیم نوجوانان نتیجه بگیرد. مربیان پایه استانها هم خیلی زحمت کشیدند و مربیان تیم ملی نوجوانان گل کاشتند تا تیم نتیجه گرفت. مطمئن باشید این نتیجه هرچه که باشد حاصل تلاش فدراسیون نیست.
داستان گرمکن ملیپوشان نوجوانان چیست؟
تا جایی که میدانم هزینه گرمکنها را هم یکی از دوستان اکبر احدی متحمل شد. یعنی ملیپوشان نوجوان احتمال داشت بدون گرمکن به ازبکستان بروند!
چرا با رئیس فدراسیون اختلاف نظر دارید؟
روحالله حسینی در انتخابات خیلی خوب حرف زد، اما به هیچ کدام از وعدههایش عمل نکرد. من خودم خیلی برای او زحمت کشیدم، اما با کارهایی که کرده واقعاً از این کار پشیمان شدم. قبول دارم در شرایط فعلی پول کم است، اما شما خوابگاهها، اعزامها و تغذیه ملیپوشان بوکس را نگاه کنید. چرا باید همه اعزامهای ما ناقص باشد؟ وقتی مسئولان فدراسیون جهانی و آسیایی برای ردههای پایه ۱۳ یا ۱۴ وزن در نظر میگیرند یعنی میخواهند تعداد بوکسورهای پایه در مسابقات بیشتر شود تا میدان ببینند، چون این بوکسورها باید در بزرگسالان نتیجه بگیرند، اما ما کدام مسابقات را با تیم کامل اعزام شدیم؟ حتی نزدیک به تیم کامل هم نبودیم! کار پایه یعنی اینکه تیم اعزام شود و حتی اگر نتیجه نگرفت، بوکسورها میدان ببینند تا در بزرگسالان به نتیجه برسند. واقعاً شیوه کاری در فدراسیون بوکس برعکس شده است.
رئیس فدراسیون با دوران سرپرستی حدود ۴ سال است که در رأس کار قرار دارد؛ یعنی معتقدید حسینی کار خاصی در فدراسیون انجام نداده است؟
من نمیگویم هیچ کاری نکرده، اما همه چیز که ساختن ساختمان نیست! ساختمانی که معلوم نیست سالن است یا خوابگاه! رئیس فدراسیون بوکس ساعت ۱۱ به فدراسیون میآید و ۱۱ و نیم میرود! در نیم ساعت مگر چه کاری میشود انجام داد؟ ما یکی مثل احمد ناطق نوری را میخواهیم. من به شما قول میدهم اگر ساعت ۱۲ به رئیس فدراسیون زنگ بزنید او پاسخگو نخواهد بود. بنظرم پیدا کردن رئیس جمهور از حسینی راحتتر است، چون رئیس جمهور پای کار است، اما رئیس فدراسیون اصلاً معلوم نیست کجاست. او پاسخ هیچکس را نمیدهد و اصلاً بلد نیست چگونه باید با مربیان، بوکسورها و روسای هیئت استانها حرف بزند.
مشکل بوکس را در چه چیزی میدانی؟
بوکس مدیریت و پول میخواهد. متأسفانه فکر میکنم که نوع رفتارها تغییر کرده است و دوستان همه چیز را فراموش کردهاند. ما توقع داریم وزیر ورزش و جوانان که به نظر من یکی از بهترین مدیران تاریخ ورزش ایران است با ما جلسهای بگذارد و درد و دل پیشکسوتان را بشنود. حرف برای گفتن زیاد است که بهتر است به دنیامالی همه چیز را بگوییم.
برای برطرف شدن مشکلات با رئیس فدراسیون صحبت کردهاید؟
مگر میشود او را پیدا کرد که بتوانیم حرف هم بزنیم! بچههای ما سال گذشته از ۸ نفر در مسابقات ۷ نفر مدال گرفتند و ۵ فینالیست داشتیم. حتی در بازیهای آسیایی بحرین هم تیم ما نتایج بسیار خوبی کسب کرد و قرار شد از این نفرات تجلیل شود، اما هنوز که هنوز است این اتفاق نیفتاده. منظورم از تجلیل پول دادن نیست؛ همین که بچهها را دور هم جمع کنیم تا بدانند کارشان چقدر ارزش داشته خیلی در روحیه آنها تأثیر میگذارد. برخی از آنها از رده نوجوانان به جوانان رسیدند، اما خبری از برگزاری مراسم نیست. مسئولان ورزش از رئیس فدراسیون بپرسند که چرا شرایط را اینگونه پیش بردهاند؟ چرا یک مربی باید اسپانسر بیاورد؟ چرا به حرفهای منتقدان گوش نمیدهند؟ مگر ما دلسوز بوکس نیستیم؟
چرا به حرفهای شما که قهرمان بزرگی بودید اهمیتی داده نمیشود؟
میدانید چرا با من بد هستند؟ چون من اعتراض میکردم و حرف راست را میزدم. نباید به ورزشکاران مانند بقیه غذا بدهند. خوراک ورزشکاران برنامهریزی شده است؛ آنها نیاز دارند تغذیه سالم داشته باشند و من نمیگذارم هرکاری که دوست دارند انجام بدهند. زمانی که در کادرفنی نوجوانان بودم هر مشکلی میدیدم بلافاصله اعتراضم را اعلام میکردم تا شأن بوکسورها حفظ شود.
رئیس فدراسیون باید برای چهار سال دوم چه برنامهای داشته باشد؟
واقعا فکر میکنید حسینی برای چهار سال دوم رأی میآورد؟ مطمئن باشید این اتفاق رخ نمیدهد. به نظرم بوکس ایران برای او مهم نیست. حسینی خیلی از دوستانش را از دست داده و نگاه کنید چه کسانی در روزهای سختی کنارش بودند، اما الان هیچ کدام از آنها در کنارش نیستند. بنظرم رئیس فدراسیون اصلاً به یکسری مسائل اهمیت نمیدهد. در بازی آسیایی بحرین حسینی همراه ما بود، اما فقط دو روز کنار تیم ماند و بعد از ۴۸ ساعت رفت! اصلاً نفهمیدیم چرا آمد و چرا رفت. با این سبک مدیریت یک تیم را نمیشود اداره کرد چه برسد به یک فدراسیون!
چرا تیم ملی بزرگسالان نتیجه نمیگیرد؟
اصلاً مگر تیم ملی داریم؟ کسی نمیداند اردوها چه زمانی برگزار میشود و چه کسانی در اردو هستند. در دوران مدیریت رئیس فدراسیون به بچهها رسیدگی نمیشود؛ مطمئن باشید مربیان تیم ملی بزرگسالان برنامه دارند، اما حداقل باید ۵۰ درصد از برنامهها عملی شود که تیم نتیجه بگیرد. بازیهای آسیایی را از دست دادیم، قهرمانی آسیا نرفتیم، سهمیه المپیک نگرفتیم و در جهانی هم که هیچ مدالی کسب نکردیم.
پس برای بهبود شرایط چه باید کرد؟
من به عنوان یکی از قهرمانان بوکس ایران حاضرم جلو بیفتم و اوضاع را درست کنم، اما باید با وزیر ورزش در این خصوص صحبت کنیم وگرنه شرایط روز به روز بدتر خواهد شد. نباید رئیس فدراسیون پشت نتایج تیمهای پایه پنهان شود، چون مهم این است که تیم در بزرگسالان نتیجه بگیرد. قطعاً مدالآوری در رده پایه ارزشمند است، اما بوکسورها باید در تیمهای پایه ساخته شوند تا در بزرگسالان هم مدال بگیرند. با تمام این تفاسیر در همین نتایج خوب تیمهای پایه هم نقش رئیس فدراسیون و حتی مسئولان فدراسیون بسیار کمرنگ است.
قبول دارید که اکثر پیشکسوتان بوکس الان کنار رئیس فدراسیون هستند؟
چه کسی این حرف را زده؟ علی مظاهری، احسان روزبهانی، رضا صمدی، بیژن باتمانی، اسفندیار محمدی و ... کجا هستند؟ اگر بخواهید میتوانم تا صبح برای شما اسم ببرم. حالا با من مشکل شخصی دارد، چرا از بقیه استفاده نمیکند. واقعا اوضاع خوب نیست و بوکس ایران خالی از نیروهای انسانی شده.
رئیس فدراسیون چه مشکل شخصی با شما دارد؟
این موضوع برمیگردد به دوران قهرمانی؛ حسینی سنش از من بیشتر بود، اما در اردوی تیم ملی من کاپیتانش بودم. من اشتباه نکردم که از نظر مدیریتی، فنی و حتی سوادی از او بالاتر هستم. به من چه ربطی دارد که همواره در آسیا مدال میگرفتم؟ تشخیص سرمربی در آن برهه این بود که من کاپیتان باشم. به نظرم یک مدیر باید بتواند گذشتهها را فراموش کند، اما رئیس فدراسیون هنوز در آن دوران مانده است.
با این تفاسیر چرا با تیم نوجوانان همکاری کردید؟
من از لحاظ فنی اکبر احدی را قبول داشتم و دارم و با افتخار کنارش کار کردم، اما واقعاً اگر زبان به عقب برمیگشت شاید خیلی از تصمیمات را نمیگرفتم. من با عشق کار کردم، اما دوستان هیچ کاری انجام نمیدادند. خیلی از قهرمانان از حسینی ناراحت هستند. خیلی زشت است که رئیس فدراسیون برای پاسخگویی به رسانهها، مدیر تیمهای ملی را جلو بیندازد و خودش پنهان شود. از همین جا میگویم اگر حسینی در این یک سال باقی مانده ریاستش کمی مهربان شد و خواست با همه جلسه بگذارد، دوستان نباید فریبش را بخورند، چون او اگر برای چهار سال دوم رأی بیاورد مجدداً به تنظیمات کارخانه برمیگردد و همه چیز را فراموش میکند.
داستان جلسهات با وزیر ورزش به کجا رسید؟
پیگیر این موضوع هستم و نیاز به یک جلسه با وزیر ورزش و جوانان داریم تا همه چیز را توضیح دهیم، چون این ره که دوستان میروند به ترکستان است.
انتهای پیام/