یکی از چالش‌های مهم در پرونده‌های تصادفات رانندگی، تعیین مسئولیت پرداخت دیه و ارش آسیب‌هایی است که پس از عمل جراحی یا درمان پزشکی برای مصدوم ایجاد می‌شود. بسیاری از زیان‌دیدگان تصور می‌کنند تمام عوارض درمانی و جراحی نیز جزو خسارات قابل مطالبه از مقصر تصادف است؛ اما رویه قضایی و نظریات حقوقی، میان صدمات مستقیم ناشی از حادثه و آسیب‌های ناشی از اقدامات پزشکی تفاوت قائل شده‌اند. در یک رأی قابل توجه، دادگاه تأکید کرد ارش‌های اعلامی پزشکی قانونی بابت عوارض ناشی از جراحی، در صورتی که مستقیماً ناشی از رفتار مقصر حادثه نباشد، قابل انتساب به وی نیست و مسئولیتی برای پرداخت آن ایجاد نمی‌کند.

رأی دادگاه بدوی

اتهام ها: ۱. تسبیب در ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از عدم رعایت نظامات دولتی به میزان ۵۰٪ ۲. ایراد صدمه بدنی غیر عمدی بر اثر تصادف رانندگی به میزان ۵۰٪

با استعانت از خداوند قادر و متعال؛ در خصوص اتهام دائر بر تسبیب در ایراد صدمه غیر عمدی ناشی ازعدم رعایت نظامات دولتی به میزان پنجاه درصد ۲ خانم ارای ع. پ. فرزند ح. متولد ۱۳۵۷، پزشک، فاقد سابقه کیفری، دائر بر بی احتیاطی در امر رانندگی منجر به ایراد صدمه بدنی غیر عمدی به میزان پنجاه درصد و کیفرخواصت صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب، با عنایت به محتویات پرونده که حاکی است. خانم‌ها ع. پ؛ و ف؛ و اقای ف. با اتومبیل و به رانندگی خانم ارای ع. پ. در سرازیری و پیچ قبل از پل به جهت عدم نصب تابلو و علایم هشدار دهنده و همچنین عدم نصب حفاظ فیزیکی در ابتدای و انتهای پل به پایین پل یعنی از ارتفاع ۸ متری به داخل رودخانه سقوط می‌کنند که موضوع توسط کارشناس تصادفات بررسی و پس از اعتراض‌های متعدد در هییت ۹ نفره مورد بررسی قرارگرفته که در نهایت با نظریه تساوی در میزان تقصیر بین اداره کل راه و شهرسازی و راننده اتومبیل (خانم ع. پ.) به اتمام رسیده و نظریه از اعتراض مصون می‌ماند. النهایه با عنایت به قرائن و امارات و دلایل موجود در ان بزه انتسابی محرز است؛ لذا دادگاه مستندا به مواد ۵۵۹ و ۵۶۹ و ۶۵۶ و ۷۰۹ و ۷۱۰ و ۷۱۴ از قانون مجازات اسلامی هر یک از متهمان را به پرداخت پنجاه درصد دو صدم دیه کامل به جهت دو بریدگی بازوی راست در حق شاکی ا. ف؛ و به پرداخت سه صدم دیه کامل به جهت متلاحمه چانه و یک صدم به جهت اثار بجامانده در چانه بعنوان ا؛ و دو سی‌ام از یک دوم دیه کامل به جهت دو مورد شکستگی بصورت خرد شدگی ران راست که بصورت معیوب التیام یافته است؛ و چهار صدم به جهت شکستگی ترقوه چپ و چهارصدم به عنوان ا. محدودیت حرکتی زانوی راست و دو صدم به عنوان ا. محدودیت حرکتی شانه چپ در حق شاکی ط. ف؛ و همچنین متهم ردیف اول (ن.) را به پرداخت پنجاه درصد از شش هزارم دیه کامل به جهت ۴ مورد کبودی بازوی چپ و زانوی راست و زانوی چپ و پنج هزارم به جهت حارصه پای چپ در حق شاکی ع. پ. ظرف دو سال از تاریخ وقوع جرم محکوم می‌نماید؛ و ضمناً در خصوص ارش‌های اعلامی توسط پزشکی قانونی به جهت اسیب‌های ناشی از عمل جراحی نظر به اینکه اسیب‌های مورد نظر را نمی‌توان به متهمان منتسب نمود لذا پرداخت آن نیز برعهده آنان نمی‌باشد؛ که نظریه شماره ۷/۲۲۲۰ مورخه ۱۳۸۹/۴/۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه موید آنست و از لحاظ جنبه عمومی جرم دادگاه مستندا به ماده ۷۱۶ از قانون تعزیرات (به جهت ایجاد نقص دائمی در شاکی ط. ف.) هر یک از متهمان را به تحمل سه ماه و یک روز حبس محکوم می‌نماید.  

میزان مسئولیت نسبت به دیه در تصادفات رانندگی

پیام: مطابق ذیل ماده ۵۲۸ قانون مجازات اسلامی هرگاه در اثر برخورد دو یا چند وسیله نقلیه راننده یا سرنشینان آنها کشته شوند یا آسیب ببینند، اگر درخصوص جنایات فقط یکی از راننده‌ها مرتکب تقصیر شده باشد و برخورد صرفاً مستند به او باشد، در این صورت فقط او مسئول خواهد بود.

انتهای پیام/