ویدیوی مربوط به ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی از آزارواذیت فعالان ناوگان صمود، رژیمی را نشان می‌دهد که چنان به مصونیت از مجازات عادت کرده است که حتی علیه غربی‌ها نیز ظلم خود را مستند می‌کند.

به گزارش الجزیره، بن‌گویر، ویدیویی را منتشر کرد که نشان می‌دهد ماموران امنیتی رژیم صهیونیستی در حال آزارواذیت فعالان ناوگان صمود هستند که سعی در شکستن محاصره غزه داشتند.

در این فیلم، صدای بن‌گویر در حال تمسخر فعالان شنیده می‌شود، فعالانی که مجبور به زانو زدن با پیشانی‌هایشان روی زمین و دستانشان از پشت بسته شده بودند؛ در یک لحظه، یک فعال زن که سعی در صحبت کردن داشت، از پشت گردن گرفته شد و با خشونت به زمین زده شد.

هرچند نگران‌کننده است، اما این ویدیو کسی را که رفتار رژیم صهیونیستی با اسیران فلسطینی یا فعالان و امدادگران خارجی را دنبال کرده باشد، متعجب نخواهد کرد.

گروه حقوق بشر صهیونیستی بتسلم در آگوست ۲۰۲۴، گزارش جامعی با عنوان «به جهنم خوش آمدید» در مورد سوءاستفاده از بازداشت‌شدگان فلسطینی «به‌عنوان یک سیاست دولتی» منتشر کرد؛ به گفته بتسلم، فلسطینی‌هایی که بدون اتهام در بازداشت هستند، مرتبا مورد سوءاستفاده جنسی، ضرب‌شتم، حمله سگ‌ها، محرومیت از خواب و تحقیر قرار می‌گیرند.

در اوایل این ماه، نیکلاس کریستوف، ستون‌نویس کهنه‌کار نیویورک تایمز، شرح مفصلی از سوءاستفاده‌های رژیم صهیونیستی، ازجمله ادعاهایی درباره استفاده از سگ‌ها برای سوءاستفاده جنسی از بازداشت‌شدگان فلسطینی، منتشر کرد.

این گزارش‌ها پس از انتشار ویدیویی در آگوست ۲۰۲۴ که نشان می‌داد افسران صهیونیست در حال آزار گروهی به یک اسیر فلسطینی در بازداشتگاه سدی تیمان هستند و همچنین گزارش کمیسیون ویژه سازمان ملل در سال ۲۰۲۴ منتشر شد که نشان می‌داد سوءاستفاده جنسی به بخشی از «رویه‌های عملیاتی استاندارد» رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.

سربازان و افسران صهیونیست همچنین اتباع خارجی را هدف قرار داده‌اند؛ فعالان، خبر‌نگاران، امدادگران، پزشکان و کارکنان بشردوستانه مرتبا بدون هیچ پیامدی کشته، مورد حمله یا سوءاستفاده قرار گرفته‌اند.

در سال ۲۰۰۳، راشل کوری، فعال ۲۳ ساله آمریکایی، در حالی که سعی داشت از تخریب خانه یک فلسطینی جلوگیری کند، توسط یک بولدوزر رژیم صهیونیستی در غزه زیر گرفته شد و جان باخت.

در ماه مه ۲۰۱۰، کماندوهای صهیونیست یک ناوگان عازم غزه را در آب‌های بین‌المللی متوقف کردند و ۹ فعال را در کشتی ماوی مرمره کشتند؛ کالبدشکافی نشان داد که قربانیان از فاصله نزدیک مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند.

در ماه مه ۲۰۲۲، شیرین ابوعاقله، خبر‌نگار فلسطینی-آمریکایی که برای الجزیره کار می‌کرد، توسط یک تک تیرانداز صهیونیست در کرانه باختری اشغالی از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت.

تحقیقات آژانس تحقیقاتی معماری قانونی و گروه حقوق فلسطینی الحق، با تکیه بر تجزیه‌وتحلیل بصری، صوتی و مکانی، «عمدی بودن» و «قصد قتل» را به وضوح نشان داد.

در آوریل ۲۰۲۴، پهپادهای صهیونیستی به ۳ وسیله نقلیه متعلق به آشپزخانه مرکزی جهانی در غزه حمله کردند و ۷ امدادگر از چندین کشور را کشتند؛ وسایل نقلیه به‌وضوح علامت‌گذاری شده بودند و کاروان در حین سفر در منطقه‌ای عاری از درگیری، حرکات خود را با ارتش رژیم صهیونیستی هماهنگ کرده بود؛ پس از اینکه یک وسیله نقلیه مورد اصابت قرار گرفت، مسافران به وسیله نقلیه دوم فرار کردند که آن هم مورد اصابت قرار گرفت؛ وسیله نقلیه سوم نیز جداگانه مورد اصابت قرار گرفت. تحقیقات نشان داد که هر ۳ حمله عمدی بوده‌اند.

بنابراین، ویدیوی بن‌گویر نشان‌دهنده انحراف از رفتار کلی نیروهای صهیونیست نیست؛ این ویدیو الگوی گسترده‌تری از سوءاستفاده، تحقیر و غیرانسانی بودن را نشان می‌دهد؛ نکته قابل توجه این است که هیچ پاسخگویی معناداری برای هیچ یک از این حوادث وجود نداشته است: هیچ مقام یا سرباز صهیونیستی در ارتباط با هیچ یک از آن‌ها با پیگرد قانونی کیفری روبرو نشده است.

آنچه شاید در مورد ویدیوی بن‌گویر قابل توجه‌ترین باشد این است که او خودش آن را منتشر کرده است که نه‌تنها نشان‌دهنده افتخار به رفتار خود، بلکه نشان‌دهنده اطمینان به این است که نه او و نه افسرانش با مجازات روبرو نخواهند شد.

این اعتماد به نفس، الگوی گسترده‌تری را در میان چهره‌های سیاسی، امنیتی و رسانه‌ای صهیونیستی نشان می‌دهد که به جای مجازات شدن به خاطر رفتار توهین‌آمیز، به تجلیل شدن عادت کرده‌اند؛ سربازانی که مرتکب تجاوز گروهی در سدی تیمان شدند، توسط نهادهای سیاسی و رسانه‌ای مورد ستایش قرار گرفتند، پس از آن‌که اتهام‌ها علیه آن‌ها لغو شد، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، آن‌ها را «مبارزان قهرمان» نامید.

به‌طور گسترده‌تر، سربازان و شهرک‌نشینان آشکارا در مورد جنایت‌های آشکار خود لاف می‌زنند و اغلب خودشان شواهد را منتشر می‌کنند.

در اوج نسل‌کشی غزه، سربازان صهیونیست ویدیوهای تک‌تیراندازی از خود در حال تیراندازی به غیرنظامیان غیرمسلح، در کنار فیلم‌هایی از خود در حال منفجر کردن خانه‌های فلسطینی، غارت مغازه‌ها، امتحان کردن لباس زنانه فلسطینی و بازی با اسباب‌بازی‌های کودکانی که خانه‌هایشان تازه ویران شده بود، منتشر کردند؛ گزارش لوموند در سال ۲۰۲۴ که بسیاری از این ویدیوها را مستند کرده بود، نشان داد که «حس مصونیت از مجازات» ممکن است سربازان را به انتشار آن‌ها ترغیب کرده باشد.

چهره‌های سیاسی، نظامی و رسانه‌ای صهیونیستی نیز در بیان علنی اظهارات نسل‌کشی احساس راحتی کرده‌اند؛ نتانیاهو در یک سخنرانی تلویزیونی در ۸ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۶ مهر ۱۴۰۲) قول داد که «غزه را به جزیره‌ای از ویرانه‌ها تبدیل کند»؛ بعدا در همان ماه، او بارها نابودی کامل فلسطینی‌ها ازجمله «زنان، کودکان و نوزادان» را مورد تاکید قرار داد، شاره‌ای که آفریقای جنوبی بعدا در دیوان بین‌المللی دادگستری ICJ به آن استناد کرد.

در اکتبر ۲۰۲۳، رئیس سابق شورای امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، استدلال کرد که ایجاد یک «بحران انسانی» در غزه به این رژیم در پیروزی در جنگ کمک خواهد کرد؛ او بعدا چیزی را مطرح کرد که به عنوان طرح ژنرال‌ها شناخته شد، پیشنهادی برای گرسنگی اجباری فلسطینی‌ها در شمال غزه.

لفاظی‌های نسل‌کشی در رسانه‌های صهیونیستی رواج یافته است؛ در کانال ۱۴ رژیم صهیونیستی، مجری از مهمان پرسید که آیا «شلیک به غیرنظامیان» در غزه برای اسرائیل قابل قبول است یا خیر؛ مهمان، یک تحلیلگر سیاسی و وکیل، پاسخ داد: «البته! البته!» به گزارش لوموند، ۳ سازمان غیردولتی صهیونیست چند صد بیانیه مشابه را در این کانال مستند کرده‌اند.

بن‌گویر خود سابقه طولانی در حمایت از خشونت افراطی و اظهارات نسل‌کشانه در مورد فلسطینی‌ها دارد؛ هم او و هم وزیر دارایی، بزالل اسموتریچ، حمله‌های خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان را در کرانه باختری اشغالی تشویق کرده‌اند، از گسترش غیرقانونی شهرک‌سازی حمایت کرده‌اند، اخراج گسترده فلسطینی‌ها از غزه را ترویج داده‌اند و از ارتش خواسته‌اند تا مانع از رسیدن کمک‌های بشردوستانه به فلسطینی‌های گرسنه شود.

مناخم کلاین، محقق صهیونیست، استدلال کرده است: اسرائیل یک «جامعه نسل‌کش» است؛ نتیجه‌گیری‌ای که با توجه به اینکه سیاست، رفتار نظامی، لفاظی‌های رسانه‌ای و گفتمان عمومی رژیم صهیونیستی چگونه برای عادی‌سازی خشونت نظام‌مند با مصونیت تقریبا کامل همگرا شده‌اند، نمی‌توان آن را رد کرد.

بنابراین، سوءاستفاده از فعالان ناوگان یک انحراف نیست؛ این رفتار قابل پیش‌بینی سیستمی است که آموخته است می‌تواند مردم را بدون هیچ پیامدی بکشد، تجاوز کند، تحقیر کند و گرسنگی دهد.

اما شواهد نشان می‌دهد که تکبر رژیم صهیونیستی ممکن است به جایی ناخوشایند برسد؛ ظرف چند ساعت پس از انتشار این ویدی‌، محکومیت‌ها سرازیر شد؛ کانادا، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، پرتغال و هلند همگی سفرای رژیم صهیونیستی را احضار کردند؛ در این فهرست نام متحدانی دیده می‌شود که به نظر می‌رسد از اقدام‌های رژیم صهیونیستی به‌طور فزاینده‌ای شرمنده شده‌اند.

از ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۳، افکار عمومی جهانی به‌طور چشمگیری علیه رژیم صهیونیستی تغییر کرده است و نتانیاهو اخیرا اعتراف کرده است که این رژیم در حال از دست دادن نبرد روابط عمومی جهانی است؛ این مهم است: در جوامع غذبی، حفظ سیاست‌های خارجی که مردم آن را از نظر اخلاقی غیرقابل دفاع می‌دانند دشوار است و حمایت بی‌قید و شرط از رژیم صهیونیستی در انتخابات آمریکا به یک مسئولیت سیاسی تبدیل می‌شود.

برخی در درون تشکیلات رژیم صهیونیستی خطر را تشخیص می‌دهند. محکومیت‌های بن‌گویر نه ‌و تنها از خارج از اراضی اشغالی، بلکه از سوی چهره‌هایی مانند بنی گانتز و گیدئون ساعر، که او را به آسیب رساندن به ملت متهم می‌کردند، صورت گرفت، حتی نتانیاهو، متحد نزدیک، او را سرزنش کرد.

احتمالا فقط مسئله زمان است تا این تکبر به اوج خود برسد؛ پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه رژیم صهیونیستی در لاهه در جریان است و بخش زیادی از مدارک آن مستقیما از مقام‌ها، سربازان و خبر‌نگاران صهیونیست از طریق ویدیوها، سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و پست‌های رسانه‌های اجتماعی خودشان به دست می‌آید.

مشکل رژیم صهیونیستی این است که سیستمی که مبتنی بر مصونیت از مجازات است، سرانجام از پنهان‌کاری دست می‌کشد؛ وقتی سوءاستفاده به اندازه‌ای عادی شود که بتوان از آن فیلم گرفت، منتشر کرد و جشن گرفت، برای بقیه جهان بسیار دشوارتر می‌شود که از آن چشم‌پوشی کنند.

انتهای پیام/