در اواخر ماه آوریل، پلتفرم هندوراس‌گیت و رسانه اسپانیایی کانال رد شروع به انتشار فایل‌های صوتی متهم‌کننده‌ای در مورد دسیسه‌های اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی در آمریکای لاتین کردند.

به‌عنوان مثال، یک دسته از این فایل‌ها نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی هزینه آزادی رئیس‌جمهور سابق هندوراس، خوان اورلاندو هرناندز را که به جرم قاچاق مواد مخدر و دیگر تخلفات به ۴۵ سال زندان در آمریکا محکوم شده بود، تامین مالی کرده است.

طبق نوشته وب‌سایت هندوراس‌گیت، هرناندز اکنون نقش کلیدی در اجرای طرح‌های نظامی و اقتصادی آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه ایفا خواهد کرد.

نام هندوراس‌گیت، البته، بازی با واترگیت، رسوایی سیاسی بدنامی است که در دهه ۱۹۷۰ واشنگتن را لرزاند و به ریاست جمهوری ریچارد نیکسون پایان داد؛ با وجود این، رسوایی فعلی نتوانسته است رسوایی به آن حد ایجاد کند.

این خبر تا حد زیادی توسط رسانه‌های غربی نادیده گرفته شده است، اگرچه رسانه‌های مختلف اسپانیایی زبان آن را گزارش کرده‌اند.

چند دلیل احتمالی برای عدم علاقه وجود دارد؛ نخستین دلیل این است که آمریکا و همدست صهیونیست آن سابقه طولانی در ترفندهای کثیف در آمریکای لاتین ازجمله مسلح کردن راست‌گراها، آموزش جوخه‌های مرگ در کشتار دهقانان و غیره دارند که باعث می‌شود افشاگری‌های هندوراس کمی کمتر تکان‌دهنده باشد.

شاید دومین مورد این باشد که جهان به چنان وضعیت نفرت‌انگیزی رسیده است که دیگر هیچ چیز واقعا آن را شوکه نمی‌کند.

یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که هرناندز، یک مجرم سابقه‌دار، در ماه دسامبر توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که خود یک مجرم سابقه‌دار دیگر است، عفو شد، تنها یک ماه قبل از آن کخ ترامپ بر ربودن نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، به اتهام‌های ساختگی تروریسم مواد مخدر نظارت داشته باشد.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، بدون اتلاف وقت به ارتش آمریکا به خاطر «عملیات بی‌نقص» در کاراکاس تبریک گفت! مهم نیست که این کار از هر نظر غیرقانونی بوده است، همانطور که تاکتیک جدید دیگر ترامپ در منفجر کردن تصادفی قایق‌ها در مجاورت ونزوئلا و قتل فراقضایی افراد داخل آن غیرقانونی است.

با وجود این، به محض اینکه جهان شروع به پردازش آدم‌ربایی مادورو کرد، ترامپ ماموریت جدیدی را برای گرسنگی دادن به کوبا و به هر طریق دیگری مختل کردن زندگی در این جزیره آغاز کرد؛ سپس در پایان ماه فوریه، آمریکا و رژیم صهیونیستی تصمیم گرفتند جنگی دیوانه‌وار علیه ایران آغاز و خاورمیانه را درگیر کنند و کل جهان را به سمت چالشی جدی سوق دهند.

در اوایل آوریل، رئیس دولت آمریکا به ایرانیان هشدار داد که «تمام یک تمدن امشب خواهد مرد و دیگر هرگز باز نخواهد گشت».

به همه این‌ها، نسل‌کشی مداوم رژیم صهیونیستی در نوار غزه را اضافه کنید که با حمایت آمریکا، با وجود «آتش‌بس» ادعایی، به سرعت ادامه دارد و رسما نزدیک به ۷۳ هزار فلسطینی را قتل‌عام کرده است.

 در اوایل امسال، یک بررسی نشان داد که هزاران فلسطینی به لطف زرادخانه مهمات حرارتی و ترموباریک ساخت آمریکا، در غزه «تبخیر» شده‌اند.

همچنین «آتش‌بس» ظاهری در لبنان، رژیم صهیونیستی را از ادامه قتل‌عام و ویران کردن بخش جنوبی این کشور باز نداشته است؛ در همین حال، پائولا وایت-کین، کشیش تلویزیونی و مشاور معنوی شخصی ترامپ، از پیروان خود خواسته است که ۱۰ درصد از درآمد ناخالص خود را به وزارت او اهدا کنند تا ازجمله به رژیم صهیونیستی فقیر و قربانی کمک کنند تا دوباره روی پای خود بایستد.

فراگیر بودن رسوایی در نهایت تاثیر حساسیت‌زدایی دارد و مردم سراسر جهان که از همه جهات با محرک‌های تکان‌دهنده بمباران می‌شوند، دیگر شوکه نمی‌شوند؛ به عبارت دیگر، رسوایی، هنجار جدید است و باید آن را Everythinggate نانید.

البته تا حدودی، همیشه اینطور بوده است.

رژیم صهیونیستی همیشه مرذم کشورهای عربی را قتل‌عام کرده، آمریکا همیشه در هر گوشه‌ای از جهان ویرانی به بار آورده است و سیاستمداران همیشه حرف‌های مضحک زده و کارهای خنده‌داری انجام داده‌اند.

اما ترامپ و نتانیاهو این موضوع را به سطح دیگری می‌برند، تا حدی به دلیل یک انگیزه خودبزرگ‌بینانه مشترک برای ارتکاب اعمال وحشیانه و بی‌رحمانه با مصونیت از مجازات، و تا حدی به این دلیل که انتشار جنایت‌های بین‌المللی می‌تواند حواس‌پرتی مفیدی از رسوایی‌های داخلی باشد.

به هر حال، چرا باید با اتهام‌های فساد یا پرونده‌های اپستین مقابله کرد وقتی می‌توان به راحتی مرتکب نسل‌کشی شده و ایران را بمباران کرد؟

در حالی که نتانیاهو ترجیح می‌دهد در روابط عمومی خود نوعی خونسردی به سبک هانیبال لکتر را حفظ کند، ترامپ کسی نیست که بتواند عقب‌نشینی کند.

با وجود همه رسوایی‌هایی که در حال حاضر وجود دارد، عادی‌سازی رسوایی نیز بسیار رسواکننده است.

انتهای پیام/