تیم ملی فوتبال هلند یکی از تیم‌های اروپایی حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ است که در گروه F با ژاپن، تونس و سوئد هم‌گروه خواهد بود.

لاله‌های نارنجی (لقب تیم ملی هلند به دلیل نماد ملی و پادشاهی این کشور و همچنین رنگ پیراهن همیشگی آنها) موفق شدند بدون باخت در مسابقات انتخابی اروپا، صدرنشین گروه خود شوند (بالاتر از لهستان، فنلاند، مالت و لیتوانی) و مستقیماً جواز صعود به جام جهانی را به دست آورند. آنها هم‌اکنون در رده ۷ رنکینگ فیفا قرار دارند.

طلسم قهرمانی

هلند دوازدهمین حضور خود در جام جهانی را تجربه خواهد کرد. نارنجی‌پوشان یکی از قدیمی‌ترین و بااصالت‌ترین تیم‌های اروپا محسوب می‌شوند و موفق شدند ۳ بار در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۲۰۱۰ به فینال مسابقات برسند؛ اما هر ۳ بار در کسب عنوان قهرمانی ناکام بودند و به مدال نقره بسنده کردند. بی‌شک رسیدن دوباره به فینال و شکستن طلسم قهرمانی، رویای بزرگ هلندی‌ها در این دوره خواهد بود.

تیم سال ۱۹۷۴ هلند یکی از درخشان‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبال به شمار می‌رود که با توتال فوتبال و سبک بازی مالکانه و گردش توپ سریع و مداوم، از هواداران لقب «پرتقال کوکی» گرفته بود. تیم کلاسیک و چشم‌نواز رینوس میشل که با درخشش یوهان کرویف فقید تغییرات بزرگی را در ساختار فوتبال مدرن ایجاد کرد.

بزرگترین افتخار قاره‌ای نارنجی‌پوشان، قهرمانی یورو ۸۸ محسوب می‌شود.

اسطوره به دنبال پایان کار ناتمام

هدایت تیم ملی هلند بر عهده رونالد کومان است. مدافع وسط و سوییپر هلندی که به عنوان یکی از برترین مدافعان تاریخ فوتبال شناخته می‌شود، در دوران بازیگری با پی‌اس‌وی و بارسلونا قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد و قهرمانی یورو ۸۸ با کشورش را نیز به دست آورد. او مربیگری را از سال ۱۹۹۸ به‌عنوان دستیار گاس هیدینک در تیم ملی شروع کرد.

سرمربی ۶۳ ساله تاکنون هدایت تیم‌هایی چون آژاکس، پی‌اس‌وی، والنسیا، ساوتهمپتون و بارسلونا را برعهده داشته. بزرگترین افتخارات کارنامه کومان، قهرمانی لیگ برتر هلند با آژاکس (۰۲-۲۰۰۱ و ۰۴-۲۰۰۳) و پی‌اس‌وس (۰۷-۲۰۰۶)، کوپا دل ری با والنسیا (۰۸-۲۰۰۷) و بارسلونا (۲۱-۲۰۲۰) و نایب‌قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا با هلند (۱۹-۲۰۱۸) محسوب می‌شوند.

کومان که برای دومین مقطع روی نیمکت کشورش خواهد نشست، قصد دارد تا با موفقیت در جام جهانی، نتایج ضعیف خود در بارسلونا را جبران کند و نام خود را به عنوان یک مربی موفق در کنار بزرگان تاریخ کشورش قرار دهد.

یک سال و نیم بدون باخت

کومان در هلند اغلب در زمان بازی با توپ و هنگام هجوم، از سیستم ۳-۳-۴ استفاده می‌کند؛ بازی‌سازی از عقب زمین به کمک هافبک‌های خلاق و توپ‌پخش‌کن، نفوذ دفاع کنار‌ها و به داخل زدن وینگر‌ها برای خلق موقعیت و شوت‌زنی. هلند در دفاع معمولا به ۱-۳-۲-۴ تغییر آرایش می‌دهد و سعی دارد با پوشش مناسب فضا‌ها و ایجاد یک عرض متراکم و منظم، حملات حریف را کنترل کند. سبک بازی‌ای که مقابل تیم‌های متوسط معمولاً جواب می‌دهد، اما در ۲ فاکتور ضعف دارد: اول شکافتن لو بلاک تیم‌های تدافعی و دوم قابلیت کنترل تیم‌های هجومی که از مهاجمانی با کیفیت بالا بهره می‌برند.

شاگردان کومان در ۱۴ بازی اخیر خود شکست‌ناپذیر بوده‌اند (آخرین شکست آنها به مهر ۱۴۰۳ مقابل آلمان برمی‌گردد) و ۸ برد و ۶ مساوی به دست آورده‌اند؛ از جمله پیروزی مقابل مجارستان و نروژ و تساوی با اسپانیا، لهستان و اکوادور. فُرم مناسب و روند صعودی که نشان می‌دهد نارنجی‌پوشان حرف‌های زیادی برای گفتن دارند.

تحت‌الشعاع چند مصدوم مهم

اسکواد تیم ملی هلند نیازی به تعریف ندارد و بیشتر بر چند ستاره لیگ داخلی و البته لژیونر‌های شاغل در پریمیر لیگ استوار است.

ویرجیل فن‌دایک (مدافع و کاپیتان لیورپول که این فصل بیش از ۵۰ بار برای تیمش به میدان رفت و یکی از بهترین مدافعان معاصر فوتبال در رهبری خط دفاع شناخته می‌شود)، دنزل دامفرایس (مدافع راست هجومی اینتر که همواره به محوطه حریف نفود می‌کند و آمارش در ثبت گل و پاس‌گل خیره‌کننده است)، فرنکی دی‌یونگ (هافبک بازیساز و باهوش بارسلونا که در زمان مالکیت یک الماس است)، تیجانی رایندرز (هافبک منچسترسیتی که با نفوذ‌های خطرناکش به باکس حریف شناخته می‌شود)، کودی خاکپو (وینگر چپ لیورپول که با حرکت در عرض و شوت‌های پای راستش می‌تواند به هر تیمی ضربه بزند) و دونیل مالن (فوروارد رم که در نیم‌فصل دوم برای این تیم ۱۴ گل به ثمر رسانده و یکی از آماده‌ترین‌های اروپاست) مهم‌ترین مهره‌های کومان در ترکیب نارنجی‌پوشان هستند.

البته هلند چند مصدوم کلیدی برای جام جهانی دارد که باعث می‌شود تا دست کومان کمی بسته‌تر از همیشه باشد. ژاوی سیمونز (هافبک هجومی خوش‌نقش تاتنهام)، یردی شوتن (هافبک پی‌اس‌وی که در تیم ملی بازیکنی محوری است) و ممفیس دپای (مهاجم باتجربه و زهردار کورینتیانس که همواره در تیم ملی می‎‌درخشد و آقای گل تاریخ کشورش محسوب می‌شود) ۳ بازیکن بدشانس لاله‌های نارنجی هستند که به احتمال فراوان آنها را در آمریکا نخواهیم دید.

تیمی که قدرتش می‌چَربد

هلند در شرایطی پای به جام بیست‌وسوم خواهد گذاشت که پس از طی روند شکست‌ناپذیری، با اعتماد به نفسی بالا راهی مسابقات خواهد شد. اگر نارنجی‌پوشان همان تیم همیشگی ۲ سال اخیر باشند و کومان بتواند تمرکز تیمش را حفظ کند، می‌توان صعود و صدرنشینی هلند را قطعی دانست؛ چرا که بعید است قدرت سوئد، تونس و ژاپن به یکی از آماده‌ترین تیم‌های اروپا بچربد. اگر هلند موفق به صدرنشینی شود، با توجه به جدول مسابقات حذفی این شانس را دارد تا با رقبایی روی کاغذ ضعیف‌تر از خود (احتمالاً مراکش یا اسکاتلند در یک‌شانزدهم و کره جنوبی یا کانادا در یک‌هشتم) رو‌به‌رو شود و به جمع ۸ تیم برتر برسد؛ جایی که بالاخره باید به مصاف یک ابرقدرت برود. آیا لاله‌های نارنجی می‌توانند با تیم سرحال خود بار دیگر قدرت هلندی را به رخ همگان بکشند و به مراحل پایانی برسند و حتی نیم‌نگاهی به پایان کار ناتمام خود در جام‌های جهانی داشته باشند؟

برنامه بازی‌های هلند در مرحله گروهی به شرح زیر است:

هلند - ژاپن؛ یکشنبه ۲۴ خرداد ساعت ۲۳:۳۰

هلند - سوئد؛ شنبه ۳۰ خرداد ساعت ۲۰:۳۰

تونس - هلند؛ جمعه ۵ تیر ساعت ۲:۳۰

انتهای پیام/