به تازگی شاهد توقیف ناوگان جهانی صمود توسط رژیم صهیونیستی در آبهای بینالمللی بدون هیچ ترسی از قوانین بینالمللی بودیم که نشان میدهد این رژیم و متحدان آن بهطور معمول بر عدالت غلبه میکنند، در حالی که مردم مظلوم از هرگونه نقض و تحقیر رنج میبرند.
ناوگان جهانی صمود حامل فعالان بشردوستانه و کمکهای امدادی به سمت غزه بود، جایی که مردم سالها جنایتهای جنگی، محاصره و بحرانهای بشردوستانه را به نمایش گذاشتند. به گفته افراد حاضر در کشتیها، این مأموریت صلحآمیز بود و هدف آن تنها نجات جان انسانها و ارائه کمکهای امدادی با جلب توجه بینالمللی به بحران انسانی رو به وخامت بود. با این حال، نیروهای دریایی رژیم صهیونیستی قبل از رسیدن کشتیها به غزه، آنها را متوقف و توقیف کردند. این درحالی بود که این کشتیها در آبهای بینالمللی در حال حرکت بودند.
این حادثه نگرانیهای بینالمللی را برجسته کرده است، زیرا دریای بینالمللی تحت کنترل یا حاکمیت هیچ کشور یا رژیمی یست. طبق کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق دریاها (UNCLOS)، همه کشتیها حق آزادی حرکت و دریانوردی در آبهای بینالمللی را دارند، مگر اینکه در فعالیتهایی مانند دزدی دریایی، بردهداری یا تروریسم شرکت کنند. جامعه بینالمللی و مدافعان حقوق بشر معتقدند که این ناوگان تهدیدی محسوب نمیشود. بنابراین، توقیف کشتیهای کمکهای غیرنظامی توسط رژیم صهیونیستی به عنوان نقض قوانین بینالمللی دریایی تلقی میشود. این نه تنها نقض قوانین دریایی بود، بلکه نقض قوانین حقوق بشر و بشردوستانه نیز بود.
بحران ناشی از جنگ و محاصره، رنج غیرقابل تحملی را برای مردم غزه به همراه داشته است. به همین دلیل جامعه بینالمللی برنامهریزی کرد و برای محافظت از مردم غزه با کشتیهای حامل کمکهای بشردوستانه برای شکستن محاصره ارتش اشغالگر اقدام کرد.
پایگاه تحلیلی مدرن دیپلماسی نوشت: این رویدادی نبود که تنها یک بار رخ داده باشد، ما در تاریخ دیدهایم که چگونه برخی قدرتها قوانین بینالمللی را نقض میکنند، زیرا آنها برای ضعیفان قانون وضع میکنند و هژمونی خود را در سطح جهان مهار میکنند. در سال ۲۰۱۰، اسرائیل به ناوگان آزادی غزه حمله کرد و در آبهای بینالمللی سوار کشتی مرمره ترکیه شد. در واقع، به دلیل این یورش شماری از فعالان جان خود را از دست دادند. این حادثه خشم جهانی را برانگیخت و روابط دیپلماتیک منطقهای را به شدت متشنج کرد. بیش از یک دهه بعد، وضعیت مشابهی بار دیگر پدیدار شده است، در حالی که پاسخگویی همچنان محدود است.
سولون، قانونگذار یونان باستان، زمانی اظهار داشت: قوانین مانند تار عنکبوت هستند که اگر چیز کوچکی در آنها بیفتد، آن را به دام میاندازند، اما چیزهای بزرگ از آن عبور میکنند و فرار میکنند.
این گفته به شدت منعکسکننده وضعیت سیستم بینالمللی مدرن است. کشورهای ضعیفتر به سرعت به دلیل نقض هنجارهای بینالمللی مجازات، تحریم یا متهم میشوند، در حالی که طرفهای قدرتمند نظامی یا سیاسی بهطور معمول از پیامدهای معنادار اجتناب میکنند. چنین اجرای گزینشی، اعتماد به نهادهای بینالمللی را تضعیف میکند و به اعتبار نظم حقوقی جهانی آسیب میرساند.
بنابراین، حادثه ناوگان صمود صرفاً مربوط به رژیم صهیونیستی و غزه نیست. این حادثه نشاندهنده یک بحران عمیقتر در خود سیستم بینالمللی است.
فعالان سوار بر این ناوگان تلاش کردند تا از طریق اقدامات بشردوستانه مسالمتآمیز، سکوت جهانی را به چالش بکشند. استفاده از نیروی نظامی علیه تلاشهای بشردوستانه، سوالات عمیق حقوقی و اخلاقی را مطرح میکند.
جهان اکنون باید با یک واقعیت دشوار روبهرو شود: آیا حقوق بینالملل همچنان به عنوان یک استاندارد جهانی که به طور مساوی برای همه اعمال میشود، عمل خواهد کرد؟ یا به طور فزایندهای به سیستمی تبدیل خواهد شد که در آن قدرت، پاسخگویی را تعیین میکند؟
انتهای پیام/