المیادین در مقالهای نوشته است: در حالی که مقامات دولت آمریکا بارها ادعا کردهاند که محاصره دریایی ایران یک استراتژی برنده است، اما برعکس، تهران در حال پیشرفت است.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا ادعا کرده است که صنعت نفت ایران تحت فشار محاصره اعمال شده بر صادرات آن در حال فروپاشی است و حتی اظهارات عجیب و غریبی در مورد اجتنابناپذیری انفجار زیرساختهای نفتی در نتیجه این تحریمها مطرح کرده است. در واقع دولت آمریکا که گزینههای عملی ندارد، به شدت تاثیر اقدامهای خود را بزرگنمایی میکند.
المیادین تاکید کرد: اگر محاصره تحمیلی آمریکا، که نتوانسته تمام کشتیرانی به و از ایران را مسدود کند، تا این حد موثر بود، پس اقدامات بسیار کوچکتر دیگر، مانند اعمال تحریمهای جدید و بیتاثیر، منطقی نبودند.
حتی اندیشکدههای صهیونیستی طرفدار جنگ، مانند بنیاد دفاع از دموکراسیها (FDD)، برای تاکتیکهای تهاجمیتر و تشدید تنشها تلاش کردهاند. به عنوان نمونه، FDD مستقر در واشنگتن به تازگی مقالهای با عنوان «ترامپ به تجارت نفت ایران با چین حمله میکند، اما کافی نیست» منتشر کرده است. به عبارت دیگر، هیچ کس، حتی بزرگترین طرفداران جنگ ایران، با استراتژیهای ترامپ متقاعد نشدهاند.
در عرصه واقعیت، ایران حدود ۴۷ سال است که تحت تحریمهای آمریکا به راه خود ادامه داده است. ایران موفق شده است با وضعیت تحریمها سازگار شود. این کشور پس از حمله صدام، رئیس رژیم بعث عراق از ۸ سال جنگ جان سالم به در برد و وحشیانهترین کمپینهای تحریمی شناخته شده را تحمل کرده است.
کاری که آمریکا طی این سالها انجام داده، در واقعیت مصون کردن ایران از تحریمها است. نکته اصلی این است که ایران قرار نیست فقط به این دلیل که آمریکا عبور برخی از کشتیهای ایرانی را ممنوع کرده است، در عرض چند هفته یا چند ماه تسلیم شود.
المیادین در ادامه نوشت: به عنوان یک سابقه، در سال ۲۰۱۸، زمانی که ترامپ برای اولین بار کمپین فشار حداکثری خود را (پس از تصمیم به خروج یکجانبه از توافق هستهای ۲۰۱۵) اعمال کرد، صادرات روزانه نفت ایران به سرعت به ۳۵۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت. این وضعیت حدود ۳۳ ماه ادامه یافت تا اینکه تهران توانست وضعیت خود را بهبود بخشد. این بهبود باعث شد ایران به صادرات حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز بازگردد. در بحبوحه اوج دور اول جنگ فعلی، ایران حتی موفق شد رکورد درآمدهای نفتی را بشکند، رکوردی که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ دیده نشده بود.
علاوه بر این، ایرانیها وضع موجودی را برقرار کردهاند که بر اساس آن اجازه عبور از تنگه هرمز را نخواهند داد، مگر اینکه ابتدا عوارضی به آنها پرداخت شود؛ اقدامی که نه تنها این گلوگاه کلیدی جهانی را تحت کنترل آنها قرار داده است، بلکه ناگزیر در درازمدت سودهای بزرگی را به همراه خواهد داشت.
ایران زیر سالها تحریمهای فشار حداکثری و کاهش شدید صادرات نفت خود تسلیم نشد. اما همسایگان ایران در خلیج فارس به این خوبی عمل نخواهند کرد. آسیبی که به متحدان آمریکا، مانند امارات، وارد شده، از آنچه برای ایجاد آسیب دائمی لازم است، فراتر رفته است.
انتهای پیام/