امشب ورزشگاه امارات لندن از ساعت ۲۲:۳۰ میزبان یکی از حساسترین شبهای فصل فوتبال اروپا است؛ جایی که آرسنال و اتلتیکو مادرید در دیدار برگشت مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا به مصاف هم میروند. دیداری که برای هر دو تیم، بوی تاریخ میدهد؛ یکی برای بازگشت به اوج فراموششده و دیگری برای شکستن یک طلسم قدیمی.
مأموریت ناتمام اتلتیکو
اتلتیکو مادریدِ دیگو سیمئونه تنها یک قدم تا رسیدن به چهارمین فینال لیگ قهرمانان در تاریخ ۱۲۳ ساله باشگاه فاصله دارد. روخیبلانکوها هنوز زخمهای بروکسل ۱۹۷۴، لیسبون ۲۰۱۴ و میلان ۲۰۱۶ را با خود حمل میکنند؛ فینالهایی که قهرمانی در آنها با بدشانسی یا لحظات تلخ از دست رفت. با این حال، فضای رختکن اتلتیکو بیش از هر چیز واقعگرایانه است. فلسفه سیمئونه تغییری نکرده: «هیچچیز هدیه داده نمیشود؛ همهچیز باید بهدست بیاید.»
اتلتیکو برای رسیدن به رؤیای فینال، باید از سد آمادهترین تیم این فصل لیگ قهرمانان عبور کند. تیمی که هم در مالکیت توپ و هم در پرس از جلو، یکی از منسجمترین ساختارهای اروپا را دارد. با این حال، سیمئونه و تیمش به خاطرات شبهای بزرگ اروپایی زندهاند؛ از چلسی ۲۰۱۴ گرفته تا منچستریونایتد ۲۰۲۳، زمانی که اتلتیکو در زمین حریف و زیر فشار، راه صعود را پیدا کرد.
اتوبوسرانی یا بلوغ تاکتیکی؟
سؤال اصلی پیش از این مسابقه یک بار دیگر مطرح میشود: آیا اتلتیکو امشب اتوبوس جلوی دروازه اوبلاک پارک میکند؟ پاسخ ساده نیست. اتلتیکو احتمالاً با بلوک دفاعی فشرده، پرسهای مقطعی و انتقالهای سریع بازی خواهد کرد؛ سبکی که سالهاست امضای سیمئونه محسوب میشود. با این حال، حضور بازیکنانی مانند گریزمان و خولیان آلوارز در مرکز و لوکمن در کناره زمین به این معناست که اتلتیکو فقط برای دفاع نیامده؛ آنها به گل در زمین حریف فکر میکنند.
وضعیت بدنی چند مهره کلیدی از جمله آلوارز و خولیانو سیمئونه تا لحظات آخر زیر نظر کادر پزشکی بوده، اما انتظار میرود ترکیب اصلی اتلتیکو تغییرات زیادی نسبت به بازی رفت نداشته باشد. تنها دغدغه جدی، فرم ضعیفتر این تیم در بازیهای خارج از خانه است؛ آماری که میتواند در چنین شبی تعیینکننده باشد.
آرسنال؛ فشار، پرس و صبر
در سوی مقابل، آرسنال میکل آرتتا با تکیه بر فرم درخشان خانگی و ساختار تاکتیکی منظم وارد زمین میشود. توپچیها در این فصل لیگ قهرمانان هم در دفاع کماشتباه بودهاند و هم در حمله متنوع. بازگشت بوکایو ساکا به ترکیب اصلی و درخشش دوباره او، خبر خوبی برای هواداران آرسنال است؛ هرچند غیبت چند مهره مهم میتواند دست آرتتا را در چرخش ترکیب ببندد.
آرسنال خوب میداند که عجله، بزرگترین دشمنش مقابل اتلتیکو است. شکستن دفاع لایهلایه تیم سیمئونه نیازمند صبر، گردش سریع توپ و استفاده هوشمندانه از کنارههاست. توپچیها اگر ریتم بازی را کنترل کنند و از ضدحملات مرگبار اتلتیکو جان سالم به در ببرند، شانس بالایی برای رسیدن به اولین فینال خود پس از سال ۲۰۰۶ خواهند داشت.
ایمان یا منطق؟
این بازی، تقابل دو نگاه متفاوت به فوتبال است: ایمان و سرسختی روخیبلانکو در برابر تاکتیک، نظم و فوتبال مدرن توپچیها. آیا اتلتیکو بار دیگر با باور و جنگندگی، منطق فوتبال را به چالش میکشد؟ یا آرسنال با یک نمایش حسابشده و صبورانه، راهی فینال میشود؟
پاسخ این سؤال، امشب در امارات داده خواهد شد؛ جایی که یک تیم رؤیایش را زنده نگه میدارد و تیم دیگر، یک قدم به جاودانگی نزدیکتر میشود.
انتهای پیام/