در میان گمانهزنیها و شایعات پیرامون آینده نیمکت رئال مادرید، نام ژوزه مورینیو بار دیگر به عنوان یکی از گزینههای احتمالی برای جانشینی آلوارو آربلوا مطرح شده است. اما چرا رئیس باشگاه، فلورنتینو پرز، تا این حد به مرد پرتغالی علاقهمند است و آیا مورینیو واقعاً کلید او برای عبور از بحرانهای احتمالی محسوب میشود؟ پاسخ در بطن طرز فکر خاص پرز نهفته است.
برخلاف برخی که معتقدند سبک بازی یا هویت تاکتیکی تیم اولویت اصلی پرز است، شواهد نشان میدهد که رئیس کهکشانیها بیشتر بر «مدیریت» تمرکز دارد. منظور از مدیریت، نه فقط هدایت تیم در زمین، بلکه مدیریت ستارگان، حفظ آرامش رختکن و کنترل فضایی است که در برنابئو همواره پرتنش بوده. پرز به دنبال «رهبر ارکستر» است؛ کسی که با حضورش، احترام را در دل بازیکنان و کادر فنی ایجاد کند و بتواند تیم را از نظر روحی و روانی هدایت کند.
این دیدگاه، در تقابل با رویکردی قرار میگیرد که توسط برخی دیگر از مدیران باشگاه، مانند خوزه آنخل سانچز، نماینده آن است. سانچز بیشتر به دنبال مربیان سازماندهنده و با نظم تاکتیکی بالا است؛ مربیانی که بتوانند ساختاری منسجم در تیم ایجاد کنند. اما تاریخ نشان داده که این نوع مربیان، مانند رافا بنیتز، خولن لوپتگی و حتی ژابی آلونسو، در نهایت نتوانستهاند نظر مساعد پرز را جلب کنند و با کوچکترین بهانهای کنار گذاشته شدهاند.
در این میان، مورینیو با سابقه درخشانش در رئال مادرید، از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳، قهرمانی در لالیگا، کوپا دل ری و سوپرجام را به ارمغان آورد. او دقیقاً همان مدیریت غرور بازیکنان بزرگ و شخصیت کاریزماتیکی را دارد که پرز به دنبال آن است. مورینیو توانایی ایجاد هراس در دل رقبا و القای حس پیروزی را دارد؛ خصوصیاتی که پرز به شدت به آنها بها میدهد. با وجود اینکه مورینیو در حال حاضر با بنفیکا قرارداد دارد، اما گزارشها حاکی از تمایل شدید او برای بازگشت به برنابئو است و حتی فابریتزیو رومانو، خبرنگار معتبر حوزه نقل و انتقالات اروپا، مدعی شد انتقال احتمالی مورینیو در مراحل پیشرفته قرار دارد.
البته، گزینه مورینیو تنها گزینه روی میز پرز نیست. نامهایی، چون پوچتینو و دشان نیز مطرح هستند که هر دو توانایی مدیریت بازیکنان بزرگ را دارند، اما تعهدات فعلی آنها، به خصوص پوچتینو با تیم ملی آمریکا، میتواند چالشبرانگیز باشد. آلگری نیز گزینهای در همان راستای آنچلوتی است، اما شاید جذابیت مورینیو برای پرز، به دلیل سابقه و شخصیت خاص او، بیشتر باشد.
در نهایت، انتخاب سرمربی بعدی رئال مادرید به دیدگاه پرز بستگی دارد. اگر او به دنبال ثبات تاکتیکی باشد، گزینههای دیگری وجود دارند. اما اگر معیار اصلی، کنترل و ایجاد هارمونی بین کهکشانیها و ایجاد ابهت برای باشگاه بزرگ رئال باشد، مورینیو با تمام حواشی و شخصیت قویاش، همچنان کارت ویژه رئیس رئال مادرید باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/