گالری‌ای که روزگاری در سکوت، قاب‌ عکس‌هایی از مفاهیم نیایش و نماز را به تماشا می‌گذاشت، امروز به صحنه‌ای دیگر از هنر و همبستگی بدل شده است. در میان دیوارهای خاطره‌انگیز گذشته، فضایی نو از هنر و خلاقیت زنان این سرزمین شکوفا شده است. اینجا، زنان دور هم جمع شده‌اند؛ نه برای تماشا، بلکه برای خلق. چرخ‌های خیاطی که با ظرافت و دقت بر روی آن‌ها کار می‌کنند، نوای تازه‌ای در این فضا نواخته‌اند و این آغازی است بر خلق پرچم‌های پرافتخار ایران. آن‌ها با دستان توانمند و ذوق هنری خود، پرچم‌هایی را می‌دوزند که قرار است در تجمعات شبانه و مراسمات مختلف، نماد اتحاد و عشق به وطن باشند. این تنها دوخت و دوز نیست؛ این هنری است که از دل همدلی و اراده زنان برای نمایش هویت ملی و شکوه ایران زمین برمی‌خیزد. هر نخ و هر دوخت، داستانی از عشق، مقاومت و خلاقیت را بازگو می‌کند. بدین ترتیب، این گالری، از فضایی صرفاً برای دیدن هنر، به کارگاهی زنده برای خلق معنا و نمایش قدرت زنانی تبدیل شده است که با هنر خود، تاریخ را دوباره می‌نویسند.