مجله پزشکی لنست (The Lancet) در گزارشی درباره هدف قرار دادن نظاممند سلامت در ایران، نوشت: کارزار نظامی که در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ توسط آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز شد، به سرعت به یک آتشسوزی منطقهای با پیامدهای فاجعهبار بهداشتی برای ایران تبدیل شده است. شدت و مدت زمان حملات به نقض حقوق بینالملل بشردوستانه (IHL) و فروپاشی قابل پیشبینی سیستمهای حفظ حیات غیرنظامیان برای شهروندان ایرانی، منجر شده است.
لنست اضافه کرد: اگرچه تلفات انسانی فوری سرسامآور است، تخریب نظاممند سیستم مراقبتهای بهداشتی ایران، که پیش از این تحت تحریمهای پزشکی و اقتصادی قرار داشت، نشاندهنده نقض عمیق حقوق بینالملل بشردوستانه و تهدیدی بلندمدت برای سلامت جمعیت است.
تا تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۶، دادههای جمعآوریشده از سازمان بهداشت جهانی، هلال احمر ایران و سازمانهای بهداشتی ملی، فرسایش هدفمند بیطرفی پزشکی را نشان میدهد. در مجموع ۲۹۲ مرکز پزشکی و امدادی، از جمله بیمارستانها، داروخانهها و کلینیکهای بهداشتی اولیه، آسیب دیده یا تخریب شدهاند. این تخریب باعث شده است که ۱۳ بیمارستان به طور کامل از سرویس خارج شوند، در حالی که ۷ بیمارستان دیگر به دلیل نزدیکی به مناطق خطرناک، تحت فشار کاملاً تخلیه شدهاند.
حمله به مراکز درمانی صرفاً اتفاقی نیست، بلکه نظاممند است. براساس کنوانسیونهای ژنو و منشور سازمان ملل، کارکنان و تأسیسات پزشکی باید در هر زمانی محافظت شوند. با این حال، گزارشهای تأییدشده نشان میدهد که حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به مراکز درمانی و شهادت دستکم ۸ نفر از کارکنان مراقبتهای بهداشتی، پزشکان، پرستاران و امدادگران اورژانس در ایران رخ داده است. این اقدامات اصول تمایز و تناسب را نادیده میگیرد و آستانههای قانونی برای دفاع مشروع قانونی را رعایت نمیکند.
همچنین تنها در تهران، حدود ۲۷ هزار واحد غیرنظامی تخریب شده که در مجموع بیش از ۸۷ هزار سازه مسکونی و تجاری آسیب دیده در سطح ملی را تشکیل میدهد. تا ۲۴ مارس ۲۰۲۶، ۸ کارخانه تولید دارو، عمدتاً در کرجهدف قرار گرفتهاند. در همدان، به یک انبار دارو حمله شد و در تهران یک کارخانه تولید دارو هدف قرار گرفت.
تخریب مجتمع صنعتی توفیق دارو به دلیل حمله موشکی رخ داد. اگرچه این کارخانه خاص داروهای نهایی تولید نمیکرد، اما مواد اولیه داروهای بیمارستانی و داروهای مختلف ضد سرطان را تولید میکرد و نقش حیاتی در زنجیره تأمین ملی ایفا میکرد. انستیتو پاستور ایران، یکی از قدیمیترین و معتبرترین مراکز تحقیقاتی و بهداشت عمومی در خاورمیانه که در سال ۱۹۲۰ پس از توافقی بین انستیتو پاستور پاریس و دولت ایران تأسیس شد، در ۲ آوریل ۲۰۲۶ هدف حمله قرار گرفت.
- بیشتر بخوانید:
- گزارش دیدبان حقوق بشر درباره حملات به زیرساختهای انرژی ایران
- سازمان ملل: هزینههای آمریکا برای جنگ علیه ایران میتوانست جان ۸۷ میلیون نفر را نجات دهد
براساس حقوق بینالملل بشردوستانه، اصل احتیاط طرفین را ملزم میکند که رنج غیرنظامیان را به حداقل برسانند. آغاز یک جنگ شدید علیه ملتی با چند ده میلیون نفر جمعیت، بدون سازوکارهای مناسب برای حفاظت از سلامت مردم، نقض وظیفه مراقبت است.
الگوی حملات به زیرساختها و کارکنان بخش بهداشتی، از تخریب نظاممند و گسترده مراکز درمانی پیروی میکند.
آغازگران جنگ باید در قبال مرگ آرامی که از طریق تخریب عمدی سیستمهای مورد نیاز برای بقای انسان بر غیرنظامیان تحمیل شده است، پاسخگو باشند.
انتهای پیام/