با وجود لافهای پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا در مورد حمله به هزاران هدف ایرانی، جنگ با پیروزی آمریکا به پایان نرسید و ایران توانست در جنگ بماند، به گرفتن امتیاز ادامه دهد و آمریکا را متقاعد کند که به دیپلماسی روی آورد.
به گزارش کاتو، یک دلیل مهم این است که ایران از قدرت نزدیکی برخوردار است؛ به زبان پنتاگون، آمریکا در همسایگی ایران و بر فراز خاک آن میجنگد؛ بسته شدن زودهنگام و پایدار تنگه هرمز توسط ایران و پیامدهای سریع آن برای بازارهای انرژی و مالی جهانی، به آن یک برگ برنده فوقالعاده ارزشمند برای آوردن آمریکا به میز مذاکره داد.
همچنین توانایی ایران در اعمال مداوم مجازات نظامی مهم بود؛ موشکها و پهپادهای آن منافع و داراییهای آمریکا را در دستکم ۸ کشور شریک آمریکا در منطقه، ازجمله عربستان، کویت، امارات و قطر، هدف قرار دادند.
مهمتر از همه، استقرار ۴۰ هزار سرباز ارتش آمریکا در پایگاههای نظامی بزرگ نزدیک به خلیج فارس، مجموعهای از اهداف وسوسهانگیز را در اختیار ایران قرار داد.
موشکها و پهپادهای ایران دستکم پایگاه آمریکایی، ازجمله بندرگاه ناوگان پنجم آن در بحرین و پایگاه هوایی العدید در قطر را هدف قرار دادند؛ ۶ سرباز آمریکایی در حملهها به پایگاههای آمریکا در کویت کشته شدند؛ حملهها به پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در عربستان، یک هواپیمای ارزشمند آواکس E-3 Sentry را منهدم کرد و چندین هواپیمای تانکر را آسیب رساند یا منهدم کرد.
آسیبپذیری این پایگاهها حتی باعث شد پنتاگون به بسیاری از کارکنان مستقر در خط مقدم بگوید که از راه دور کار کنند؛ همانطور که نیویورکتایمز بیان کرد: بسیاری از ۱۳ پایگاه نظامی در منطقه که توسط نیروهای آمریکایی استفاده میشوند، تقریبا غیرقابل سکونت هستند.
در بحبوحه جنگ، آمریکا سرانجام به استقرار ۱۰ ساله خود در سوریه پایان داد، اما میزان خسارتهای وارده به پایگاههای آن در دیگر نقاط منطقه و توانایی ایران برای ادامه حملهها طی ۶ هفته، باید ارزیابی مجدد گستردهتری را ایجاب کند؛ اینکه آمریکا چقدر از زیرساختهای نظامی که حتی توسط بهاصطلاح نیروهای نظامی بهشدت تضعیفشده یک قدرت متوسط نیز قابل هدف قرار گرفتن هستند، بازدارندگی و ارزش عملیاتی کسب میکند؟ اگر پایگاههای ما نمیتوانند از جنگهای ما در منطقه پشتیبانی کنند، اصلا چرا پایگاههایی داشته باشیم؟
در هند و اقیانوس آرام نیز آسیبپذیری مشابهی وجود دارد، جایی که تقریبا ۸۰ هزار سرباز آمریکایی در حدود ۲ دوجین پایگاه بزرگ مستقر شدهاند، بسیاری از آنها در فواصل مشابهی از چین قرار دارند؛ همانطور که پایگاههای خاورمیانه از ایران فاصله دارند.
پایگاههای آمریکا در کره جنوبی و زنجیره جزایر اول آنقدر آسیبپذیر هستند که منبع بیثباتی بحران هستند: چین انگیزه دارد که در یک بحران، قبل از اینکه نیروهای آمریکایی از پایگاههای خود برای حمله به آنجا هجوم ببرند، اولین ضربه را وارد کند.
پنتاگون با برنامهریزی برای پراکنده کردن برخی از نیروهای آمریکایی به پایگاههای کوچکتر و سختگیرانهتر در آستانه یک درگیری، به این مشکل پاسخ داده است، اما غلبه بر نقش دیرینه پایگاههای بزرگ و خط مقدم در عملیات آمریکا و بهعنوان نمادهای اطمینان برای متحدان منطقهای دشوار است.
۱۰ ماه گذشته درگیری با ایران باید پرسشهای آنها را در مورد هدف پایگاههای خط مقدم و نظریه چگونگی استقرار این پایگاهها در یک درگیری، دقیقتر کند.
انتهای پیام/