ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با انتشار بیانیهای گزارشهای میدانی مستند از ابعاد تازهای از جنایتهای جنگی نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز اخیر به ایران را منتشر و اعلام کرد: هدف قرار دادن عمدی دانشآموزان و معلمان در محیط مدرسه، نهتنها نقض آشکار ماده ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک است، بلکه مصداق «قتلعام سازمانیافته» و «وحشتافکنی در جمعیت غیرنظامی» محسوب میشود که با هدف فلج کردن نظام آموزشی و ایجاد رعب و وحشت در میان خانوادههای ایرانی صورت گرفته است.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
بسمه تعالی
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با اعلام تأسف و انزجار عمیق، گزارشهای میدانی مستند از ابعاد تازهای از جنایات جنگی نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز اخیر به ایران را منتشر میکند. پیش از این، ستاد حقوق بشر حملات عمدی به سی دانشگاه و مرکز آموزش عالی کشور را که منجر به شهادت پنج (۵) استاد برجسته و بیش از شصت دانشجو (۶۰) و تخریب صد و پنجاه و چهار (۱۵۴) نقطه علمی گردید، محکوم کرده بود. اما اکنون با تکمیل آمارگیری از مناطق مختلف کشور، ابعاد هولناکتری از این فاجعه آشکار شده است: در جریان همین تجاوز، بیش از هشتاد (۸۰) مدرسه، دبیرستان و مرکز آموزشی ابتدایی و متوسطه در استانهای گوناگون هدف حملات هوایی و موشکی قرار گرفتهاند و بر اساس آخرین آمار تأیید شده، مجموعاً ۳۴۴ دانشآموز و معلّم بیگناه به شهادت رسیدهاند. صدها تن دیگر نیز مجروح و دچار آسیبهای مادامالعمر جسمی و روانی شدهاند.
ستاد حقوق بشر با اشاره به اظهارات ژان آرنو، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور خاورمیانه، تأکید میکند که ایشان به صراحت اعلام داشته است: «آنچه قطعی و مسلّم است و از این جنگ در تاریخ دنیا مستند و ثبت خواهد شد، قتلعامی است که در مدرسه میناب اتفاق افتاد.»
این سخنان، گواهی روشن بر ماهیّت فراقانونی و غیرانسانی حملات علیه غیرنظامیان، به ویژه کودکان و نوجوانان ایرانی است.
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با قاطعیت اعلام میدارد که حمله به مدارس و دانشگاهها، نقض فاحش حقوق بین الملل بشردوستانه، مصداق بارز جنایت جنگی، و نقض اصول متعّدد حقوق بشر و به طور خاص حقوق کودکان است. این اقدامات در تضاد آشکار با مقررات بنیادین از جمله ماده ۵۲ پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای چهارگانه ژنو (۱۹۷۷) که حمایت مطلق از تأسیسات غیرنظامی و آموزشی را الزامی میداند، همچنین بند ۲ ماده ۸ اساسنامه رم دیوان بینالمللی کیفری که حمله عمدی به ساختمانهای آموزشی را با احراز سایر شرایط، جنایت جنگی معرفی میکند، و نیز کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹) قرار دارد.
هدف قرار دادن عمدی دانشآموزان و معلّمان در محیط مدرسه، نه تنها نقض آشکار ماده ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک است، بلکه مصداق «قتلعام سازمانیافته» و «وحشتافکنی در جمعیت غیرنظامی» محسوب میشود که با هدف فلج کردن نظام آموزشی و ایجاد رعب و وحشت در میان خانوادههای ایرانی صورت گرفته است.
ستاد حقوق بشر خاطرنشان میکند که جامعه بینالملل در مقابل این فاجعه بیتفاوت نبوده و افکار عمومی در کشورهای مختلف به وضوح این تجاوز را محکوم کردهاند. تمام نظرسنجیهای معتبر بینالمللی که در هفتههای اخیر انجام شده، نشان میدهد که اکثریت قریب به اتفاق مردم جهان، این جنگ را رد کرده، آن را محکوم میدانند و تبعات آن را بسیار وخیم ارزیابی میکنند. سکوت یا اقدام حداقلی برخی نهادهای بینالمللی در برابر شهادت ۳۴۴ دانشآموز و معلّم ایرانی دیگر قابل پذیرش نیست.
جمهوری اسلامی ایران ضمن محفوظ دانستن حق خود برای پیگیری قضایی این جنایات در مراجع بینالمللی از جمله دیوان بینالمللی کیفری، از شورای حقوق بشر، دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر، یونسکو، کمیته حقوق کودک سازمان ملل و گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران میخواهد که این حملات را به عنوان نقض فاحش حقوق بشردوستانه و حقوق کودکان به طور رسمی محکوم کرده، نام مقامات نظامی و سیاسی صهیونیستی و آمریکایی مسؤول این جنایات را به عنوان جنایتکاران جنگی برجسته نمایند و پرونده ویژه قتلعام مدرسه میناب را در دستور کار فوری خود قرار دهند.
ستاد حقوق بشر در پایان هشدار میدهد که ادامه این سیاست جنایتکارانه، مسؤولیت بینالمللی مستقیمی برای دولتهای متجاوز به همراه داشته و ایران حق ذاتی خود برای دفاع مشروع، مقابله متناسب و مطالبه غرامت کامل مادی و معنوی (شامل بازسازی مدارس و دانشگاههای تخریب شده، درمان مجروحان و جبران خسارت خانوادههای شهدا) را از هر طریق قانونی که مقتضی بداند، محفوظ میدارد.
In the Name of God
Statement by the High Council for Human Rights of the Islamic Republic of Iran Condemning the “Massacre of 344 Students and Teachers in the Attacks by the Zionist Regime and the United States on Iranian Educational Centers”
The High Council for Human Rights of the Islamic Republic of Iran, expressing deep regret and abhorrence, publishes documented on-site reports revealing new dimensions of war crimes by the forces of the Zionist Regime and the United States during their recent aggression against Iran. Previously, the High Council for Human Rights condemned the deliberate attacks on thirty universities and higher education centers in the country, which resulted in the martyrdom of five prominent professors, more than sixty students, and the destruction of 154 scientific sites. Now, with the completion of nationwide data collection, even more horrifying dimensions of this catastrophe have become evident: during the same aggression, more than 80 schools, high schools, and educational centers at various provinces have been targeted by aerial and missile strikes, and according to the latest confirmed figures, a total of 344 innocent students and teachers have been martyred. Hundreds more have been injured and suffered lifelong physical and psychological damages.
The High Council for Human Rights, referring to the statements of Jean Arnault, the UN Secretary-General’s Special Envoy for the Middle East, emphasizes that he explicitly stated: “What is certain and will be recorded in history as a result of this war is the massacre that occurred in the Minaab School.” These remarks clearly attest to the illegal and inhumane nature of the attacks against civilians, especially Iranian children and adolescents.
The High Council for Human Rights of the Islamic Republic of Iran categorically declares that attacks on schools and universities constitute a flagrant violation of international humanitarian law, a clear case of war crime, and a breach of multiple human rights principles, particularly the rights of the child. These actions are in stark contradiction to fundamental regulations, including Article 52 of the First Additional Protocol to the Four Geneva Conventions (1977), which mandates absolute protection for civilian and educational facilities; Paragraph 2 of Article 8 of the Rome Statute of the International Criminal Court, which designates intentional attacks on educational buildings—upon fulfillment of other conditions—as war crimes; as well as the 1954 Hague Convention and the Convention on the Rights of the Child (1989). The deliberate targeting of students and teachers in school environments not only blatantly violates Article 38 of the Convention on the Rights of the Child but also constitutes “organized massacre” and “terrorizing the civilian population,” aimed at paralyzing the education system and instilling fear and terror among Iranian families.
The High Council for Human Rights notes that the international community has not remained indifferent to this tragedy, and public opinion in various countries has clearly condemned this aggression. All credible international polls conducted in recent weeks indicate that the vast majority of people worldwide reject this war, condemn it, and assess its consequences as extremely dire. The silence or minimal action by some international institutions in the face of the martyrdom of 344 Iranian students and teachers is no longer acceptable.
The Islamic Republic of Iran, while reserving its right to pursue judicial accountability for these crimes in international forums, including the International Criminal Court, calls on the Human Rights Council, the Office of the High Commissioner for Human Rights, UNESCO, the UN Committee on the Rights of the Child, and the UN Special Rapporteur on the Situation of Human Rights in Iran to officially condemn these attacks as flagrant violations of humanitarian law and children’s rights; to highlight the names of Zionist and the US military and political officials responsible for these crimes as war criminals; and to place the special file on the Minaab School massacre on their urgent agenda.
The High Council for Human Rights warns at the end that the continuation of this criminal policy will entail direct international responsibility for the aggressor governments, and Iran reserves its inherent right to self-defense, proportionate response, and full material and moral compensation (including reconstruction of destroyed schools and universities, treatment of the injured, and compensation for the families of martyrs) through any legal means it deems appropriate.
انتهای پیام/