پایگاه تحلیلی ریسپانسیبل استیت کرفت در گزارشی به موضوع جنگ رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران و تهدید ادعایی واشنگتن برای محاصره دریایی ایران پرداخت.

در این گزارش آمده است:

پس از آن که واشنگتن روز دوشنبه محاصره دریایی بنادر ایران را اعلام کرد، اقدامی که بلافاصله هر مسیر رسیدن به یک توافق پایدار را پیچیده کرد، قیمت بازارهای نفت از ۱۱۵ دلار در هر بشکه فراتر رفت.

اما ۲ جنگ، یک آتش‌بس و اکنون یک محاصره و ایران هنوز ترافیک دریایی در تنگه هرمز را کنترل می‌کند؛ این تصویر یک کشور شکست‌خورده نیست؛ این تصویر کشوری است که مجازات نظامی را به اهرم استراتژیک تبدیل کرده و منتظر است ببیند که آیا واشنگتن مذاکره خواهد کرد یا بیشتر تشدید خواهد کرد.

درک چگونگی رسیدن به اینجا مستلزم بررسی صادقانه توهم‌های استراتژیکی است که واشنگتن و تل‌آویو را به این نقطه رسانده است؛ استراتژی آن‌ها در قبال ایران همواره بر این باور استوار بوده است که آن‌ها به دنبال یک کشور شکننده در آستانه فروپاشی هستند؛ آن‌ها اشتباه می‌کردند.

ایران به سادگی تنگه هرمز را نبست، بلکه شروع به مدیریت آن کرد؛ کشتی‌های پاکستان، هند، چین و روسیه پس از بررسی بی‌سروصدا اجازه عبور یافتند؛ ایران انتخاب می‌کرد چه کسی عبور کند، چه کسی هزینه بپردازد و چه کسی منتظر بماند؛ این رفتار دولتی است که حقایق را در عمل آشکار می‌کند و قصد دارد آن‌ها را به میز مذاکره بیاورد.

آتش‌بس ۸ آوریل نشان‌دهنده این پویایی است: دولت ترامپ در حالی در مورد تنگه هرمز اولتیماتوم می‌دهد که ایران، از دل ویرانه‌ها، پیروز برخاست.

محاصره اعلام شده در روز دوشنبه، لایه جدیدی از پیچیدگی را اضافه می‌کند؛ واشنگتن ممکن است محاسبه کند که قطع درآمدهای بندری ایران، تمایل تهران به مذاکره را تسریع می‌کند؛ خطر برعکس است.

اکنون محاصره تهدید می‌کند که رویارویی را بیشتر تعمیق کند؛ اما یک توافق بزرگ به معنای به رسمیت شناختن یک واقعیت استراتژیک است که ۲ جنگ و یک محاصره اکنون آن را غیرقابل انکار کرده است: ایران را نمی‌توان از هوا نابود کرد و جغرافیای آن به آن اهرمی بر سیستم انرژی جهانی می‌دهد که نیروی نظامی می‌تواند موقتا آن را سرکوب کند اما نمی‌تواند به‌طور دائم آن را از بین ببرد.

مذاکرات اسلام‌آباد فرصتی را برای ورق زدن صفحه ۴۷ سال جنگ‌طلبی آمریکا علیه ایران ارائه می‌دهد. 

انتهای پیام/