حسن بابایی جامعه شناس و رئیس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری میزان قرار داد نوشت: با اعلام آتشبس میان ایران از سویی و آمریکا و رژیم صهیونیستی از سوی دیگر، فصل تازهای در تاریخ پرافتخار مقاومت این مرزوبوم گشوده شد. آنچه امروز به عنوان پیروزی بزرگ ایرانیان و فتح مبین در افکار عمومی و محافل کارشناسی و مجامع بین المللی بازتاب مییابد، حاصل معادلهای ایمانی، جهادی و ملی است: مقاومت جانانه رزمندگان اسلام در جبهههای حق علیه باطل، ایستادگی مومنانه در برابر هیمنه طاغوت و خون پاک شهدایی که درخت تنومند عزت ملی را آبیاری کرد. این پیروزی، میراث سترگ تاریخی ایرانیان است که همواره در برابر تجاوز و سلطهخواهی، قامت برافراشته و هرگز زیر بار ذلت نرفته است.
از منظر جامعهشناختی سیاسی، این آتشبس گواه فروپاشی پروژه جنگ روانی و نظامی تمامعیار دشمن و شکست روایت شکستناپذیری رژیم صهیونیستی و ابرقدرت پشتیبان آن است. جایی که مستکبران با همه تجهیزات پیشرفته و پشتیبانی لجستیکی بیسابقه نتوانستند اراده جمعی و انسجام هویتی ملت ایران را متزلزل سازند، فصل تازهای از عزت ملی رقم خورد. رمز این پیروزی، در انسجام ملی و اتحاد مردم بود.
اما در این میان، واقعه غرورآفرین و در عین حال عبرتآموز جنگ احُد را هرگز نباید از یاد برد. آن روز، پس از پیروزی نخستین در برابر دشمن، گروهی از رزمندگان که مأموریت حفاظت از گذرگاه راهبردی را بر عهده داشتند، با دیدن غنایم و نشانههای ظاهری پیروزی، سنگر خود را رها کردند و به جمعآوری غنایم پرداختند. همین غفلتِ کوتاه، فرصتی شد برای دشمن که از همان روزنه به صفوف مسلمانان نفوذ کند و پیروزی قریبالوقوع را به شکستی سنگین بدل سازد. عبرت بزرگ احُد برای نیروهای مسلح و تمامی ملت ایران این است که پیروزی، آغاز خطرناکترین لحظات غفلت است. دشمن همواره در کمین روزنههای کوچک بیهوشیاری و تفرقه مینشیند.
در تحلیل حقوقی و سیاسی نیز این آتشبس، فراتر از یک توافق موقت، حکم به رسمیتشناسی ناخواسته طرف مقابل نسبت به خطوط قرمز جمهوری اسلامی ایران است. چنین توافقی زمانی اعتبار مییابد که با آمادگی همهجانبه برای گزینههای بدیل همراه باشد؛ لذا این دستاورد ارزشمند، نه نقطه پایان، بلکه نقطه عطفی در بازتولید اقتدار دفاعی کشور تلقی میشود.
ولایتمداری و تبعیت از تصمیم بزرگ نظام، اکنون یک ضرورت تاریخی و راهبردی است. تجربه یوماللههای انقلاب اسلامی و نیز صفحات زرین تاریخ ایران ثابت کرده که هرگاه جامعه در پشت تصمیمات ولی فقیه و راهبردهای کلان نظام ایستاده، از پیچهای خطرناک تاریخ سلامت عبور کرده است. امروز نیز تفرقهافکنی دشمن با هدف القای شایعات و دروغها یا بیاعتمادی به توقف جنگ، همان نقش ترک سنگر در اُحُد را بازی میکند؛ بنابراین هوشیاری، اطاعت از ولیفقیه و پرهیز از فتنههای دوقطبیسازی کاذب، خط مقدم دفاع از این نصرت الهی است.
اما بزرگترین عبرت این نبرد، تأکید بر این اصل ماندگار است: آتشبس به معنای پایان تهدید نیست؛ بلکه فرصتی برای تقویت بنیانهای بازدارندگی است. دشمنی که امروز مجبور به توقف شده، فردا با بازیابی توان خود، بیگمان در جستجوی خلأهای امنیتی برمیآید. از این رو، حفظ و ارتقای همهجانبه توان نظامی - اعم از موشکی، پهپادی، سایبری و اطلاعاتی - نه تنها نباید کاهش یابد، بلکه باید با جهشی جهادی و انقلابی همراه گردد. رمز بقای عزت، در بازتولید دائمی قدرت بازدارنده و هوشیاری بیوقفه نیروهای مسلح است. سنگرها را نباید رها کرد، چه در اوج پیروزی و چه در لحظات آرامش ظاهری.
همزمان با تقویت توان نظامی، ارتقای انسجام اجتماعی نیز نقشی حیاتی دارد. تجربه ثابت کرده است که جوامعی که از درون مستحکم و متحدند، هیچ تهدید بیرونی قادر به درهم شکستنشان نیست. اُحُد به ما آموخت که یک حلقه مفقوده از زنجیره دفاعی، میتواند تمام زحمات را بر باد دهد.
یادمان نرود که هیمنهشکنی امروز، محصول جهاد و ایستادگی دیروز بود. اگر پس از پیروزی به غفلت و کاهش توان روی آوریم و از هم بپاشیم، داستان تلخ اُحُد در مقیاسی بزرگتر تکرار خواهد شد. ملت ایران، با الهام از پیشینه سربلند خود و درسهای عاشورا و اُحُد، نیک میداند که عزت در اتحاد، امنیت در آمادگی، و سربلندی در تبعیت از رهبری حکیمانه و هوشیاری همیشگی نیروهای مسلح است.
آتشبس را قدر بدانیم، اما هرگز غافل نشویم. انسجام ملی را تقویت کنیم، توان نظامی را بازتولید نماییم و سنگرها را هرگز رها نکنیم. هوشیاری بزرگتر، تازه آغاز شده است.
حسن بابایی جامعه شناس
انتهای پیام/