طبق صحبتهای امیرمهدی علوی، سخنگوی فدراسیون فوتبال، قرار است روز شنبه هفته آینده (۱۶ فروردین ماه) جلسهای میان مسئولان و تصمیمگیرندگان سازمان لیگ با مدیران ۱۶ باشگاه لیگ برتری برگزار شود تا درخصوص نحوه ادامه مسابقات لیگ برتر فوتبال تصمیمگیری شود.
برگزاری این جلسه در حالی است که هفتهای که گذشت، هفته مهمی در فضای رسانهای فوتبال بود. تاج، رئیس فدراسیون، بهاروند، رئیس سازمان لیگ و ممبینی، دبیر سازمان لیگ همگی از برگزاری متمرکز ادامه رقابتهای لیگ برتر خبر دادند و تأکید کردند که لیگ پایان خواهد یافت تا ملیپوشان در شرایط ایدهآلی راهی اردوی تیم ملی برای جام جهانی شوند.
در حالی که ادامه مسابقات تا حدودی قطعی به نظر میرسید، اما در روزهای گذشته بسیاری از کارشناسان و مدیران عامل باشگاههای لیگ برتر دغدغهها و نگرانیهایی را مطرح کردند و هر یک موضع متفاوتی در مورد این تصمیم گرفتند. برخی مانند حدادی، مدیرعامل پرسپولیس به شدت بر پایان لیگ تأکید میکنند و حتی برای تسهیل شرایط نیز پیشقدم شدند.
در سمت مقابل برخی مدیران چندان از این تصمیم رضایت ندارند و نگرانیهایی دارند. برای مثال اعلایی مدیرعامل شمسآذر اعلام کرده بود در رابطه با هزینههای ۱ ماهه تیمش و شرایط اقتصادی ناشی از جنگ، نگرانیهای مالی پرداخت دستمزدها را دارد؛ یا ابوالقاسمپور، مدیرعامل استقلال خوزستان هم علاوه بر لزوم در نظر گرفتن تفکرات و شرایط تمامی باشگاهها، درباره هزینهها گفته بود: چگونه هزینهها را جمعوجور کنم؟
رجاییان، مدیرعامل آلومینیوم نیز دغدغههای امنیتی داشت و اعلام کرده بود که حمله به استادیومها ممنوعیتی برای دشمنان ندارد و امنیت بازیکنان و مربیان و برگزارکنندگان باید تضمین شود. از سوی دیگر یکی از مقامات باشگاه چادرملو که بازیکنان خارجی زیادی دارد نیز اعلام کرده بود اگر بنا به برگزاری متمرکز باشد، حضور خارجیها چالشهای زیادی دارد. یکی از اعضای کادرفنی سپاهان نیز به معضل بزرگ ناآمادگی و زمان لازم برای بازگشت بازیکنان به شرایط ایدهآل و همچنین احتمال مصدومیت اشاره کرده بود.
با این تفسیر میتوان نتیجه گرفت که تصمیمگیری در این باره چندان کار راحتی نیست؛ چرا که هر باشگاه نقطه نظر و شرایط منحصربهفرد خود را دارد؛ بعلاوه اینکه مولفههای دیگری، چون تیم ملی نیز در این تصمیمگیری مهم و سرنوشتساز اثر و دخالت مستقیم دارند. قلعهنویی، سرمربی تیم ملی نیز با برگزاری ادامه لیگ موافق است. با در نظر گرفتن مواضع مختلف، میتوان این شرایط را به یک فضای متضاد در منافع متفاوت مدیران و افراد کلیدی تشبیه کرد.
امتیازات و منافعی چون مشخص شدن سرنوشت فصل و تعیین قهرمان و نمایندگان آسیایی و رسیدن ملیپوشان به مرز آمادگی از یک سو، و معضلاتی چون نگرانیهای امنیتی، هزینههای سرسام آور اسکان و حملونقل، تعهدات مالی باشگاهها به بازیکنان و کارمندان، حضور پرریسک خارجیها و ریسک مصدومیتها از سوی دیگر باعث شده تا عملاً یک هرج و مرج جمعی در حال رخ دادن باشد.
یکی از موارد و نکات ویژهای که حتماً مسئولان فدراسیون و سازمان لیگ باید به آن توجه کنند، مسائل مالی است. پس از حمله نیروهای متخاصم به فولاد مبارکه و فولاد خوزستان، حالا ۲ کارخانه و باشگاه مطرح و پرآوازه ایران با مشکلات متعددی روبهرو هستند و طبیعتاً توانایی پرداخت خیلی از هزینهها را ندارند. بسیاری از باشگاهها و صنایع دیگر نیز شرایط مشابهی دارند. هر تیم لیگ برتری با احتساب بازیکنان، کادرفنی، ماساژور و آنالیزور، مدیران و تصمیمگیرندگان، جمعاً چیزی در حدود یک کاروان نزدیک به ۴۰ یا ۵۰ نفره تشکیل میدهند. همچنین برگزارکنندگان، داوران و ناظران را باید در نظر گرفت که تعداد کمی نیستند. ضمناً حضور خبرنگاران، عکاسان و گزارشگران نیز برای پوشش مسابقات لازم است. با این حساب شاید تعدادی نزدیک به هزارنفر باید در شهر انتخاب شده نظیر کرمان یا تهران برای نزدیک به یکماه اسکان و حضور آنها در بازیهای مختلف برنامهریزی شود. بعلاوه اینکه ایران سالیان سال است در فوتبال میزبان تورنمنت خاصی نبوده و همین بیتجربگی میتواند باعث مشکلات و چالشهایی شود.
البته باید حتماً تیم ملی نیز در رأس توجهات باشد، چرا که یک جام جهانی مافوق حساس در پیش است. هر تصمیمی که گرفته میشود، باید نفع تیم ملی در اولویت باشد. اگر بنا به برگزاری متمرکز شد، باید به ریسک بالای مصدومیت بازیکنان ملیپوش توجه زیادی شود. همچنین اگر به هر دلیلی بنا به این برگزاری متمرکز نشد، باید اردوی ویژه و طولانی مدتی برای تیم ملی در نظر گرفته شود تا از فرصت آمادهسازی به خوبی استفاده شود.
در نهایت پس از مرور فواید و نگرانیها، باید منتظر ماند و دید سازمان لیگ، فدراسیون فوتبال و نمایندگان باشگاهها چه تصمیمی خواهند گرفت. آیا تصمیمگیرندگان ریسکهای برگزاری متمرکز را به جان خواهند خرید؟ یا سناریوهای دیگری، چون تعیین قهرمان با برگزاری مسابقات پلیآف و برگزاری فصل آینده با ۱۸ تیم و اردوی طولانی مدت تیم ملی در نظر گرفته خواهد شد؟ آیا تمام افراد موفق به دستیابی به یک نتیجه و دستورالعمل جمعی که نفع همه ارکان را در بر گیرد خواهند شد؟ با این حساب هفته آینده شاید یکی از مهمترین هفتههای فوتبال ایران باشد و نگاهها از همین حالا به مسئولان و تصمیمگیران دوخته شده است.
انتهای پیام/