تیم ملی فوتبال ایران در دومین دیدار تدارکاتی خود در این فیفادی، پس از شکست مقابل نیجریه به مصاف کاستاریکا رفت و موفق شد با نتیجه ۵ بر صفر مقابل این حریف از آمریکای شمالی به پیروزی برسد؛ یک نمایش امیدوارکننده و قاطع که مدتها بود از تیم ملی ندیده بودیم.
قلعهنویی، سرمربی تیم برخلاف بازی گذشته تصمیم گرفت تا تیمش را با همان سیستم ۴ دفاعه همیشگی راهی میدان کند. طبیعتاً ملیپوشان، چون به این سبک بازی عادت داشتند، راحتتر و هماهنگتر کار میکردند. ضمناً پس از کاهش استرس و اضطراب و برگشتن به شرایط بازی، تمامی بازیکنان رفته رفته به فرم ایدهآل خود بازگشته بودند و عملکرد بهتری به لحاظ تیمی و فردی داشتند.
خط آتش تیم ملی با حضور قلیزاده در راست و محبی در چپ و همچنین حسینزاده و طارمی در نوک پیکان خط حمله، در این بازی بسیار درخشان ظاهر شد و هر ۴ نفر آنها انگار یک عطش خاص و ویژه برای خلق موقعیت و گلزنی داشتند. آنها به خوبی یکدیگر را پیدا میکردند و پاسکاریهای خوبی داشتند. هماهنگی طارمی و محبی هم بسیار عالی و قابل توجه بود. تمامکنندگی خوب مهاجمان هم نکته مثبت بازی امروز بود. از گل فوقالعاده قایدی نیز نباید به این سادگیها گذشت.
در دفاع هم ملیپوشان کماشتباه ظاهر شدند و روز خوبی را پشت سر گذاشتند. آنها کماسترس بازی میکردند و در دفع توپ و پوشش فضاها خوب بودند.
البته از این مسئله نباید به سادگی گذشت که کاستاریکا هم تیم چندان مدعی و پرقدرتی نبود. آنها چند سال است که نسل طلایی خود را تمام شده میبینند و دیگر خبری از آن تیم شگفتیساز ۲۰۱۴ نیست. آنها در حال ساختن تیمی جوان و چهرهای جدید هستند و آثار کمتجربگی و ناپختگی به وضوح در بازی آنها دیده میشد؛ مثل صحنههای ارتکاب پنالتی که لزوم چندانی نداشتند. کاستاریکا در جام جهانی هم حضور ندارد و قدرت فنی این تیم اصلاً با همگروهان ایران قابل مقایسه نیست؛ به همین دلیل ملیپوشان اصلاً نباید با این برد در باد غرور بخوابند.
در کنار نمایش مسلط و مقتدرانه ایران، نباید از ایرادات فنی گذشت. در لحظاتی از مسابقه که مدافعان و هافبکهای تیم ملی تحت فشار و پرس حریف قرار میگرفتند، گهگاه رخ داد که مدافعان و هافبکهای بازیساز تیم، توپ را در موقعیتهای خطرناک لو میدادند و قادر به بیلدآپ صحیح نبودند. این مسئله میتواند در جام جهانی و در تقابل با تیمهایی، چون بلژیک و مصر که با خط دفاعی بالا بازی میکنند و قطعاً مدافعان را پرس خواهند کرد مشکلساز شود. این ضعف تکراری که در بازیهای پیشین هم به چشم میخورد باید حتماً توسط کادرفنی برطرف شود.
در نهایت با نگاهی به فرم حریفانمان در جام جهانی باید گفت برای صعود از گروه نه تنها در هر ۳ بازی به چنین نمایشهایی نیاز داریم، بلکه باید پیشرفت کنیم و بهتر هم بازی کنیم. بلژیک ۵ گل به آمریکا زد و مصر هم عربستان را در هم کوبید. نیوزیلند هم به شدت خطرناک نشان داد و شیلی را ۴ بر یک شکست داد. این نشان میدهد گروه G رقابتها شاید یکی از جذابترین گروههای جام جهانی نیز باشد و ملیپوشان باید اسبشان را برای این تورنمنت حساس زین کنند تا با نمایشهای اینچنینی مقابل رقبای قدرتمندتر بتوانیم از گروهمان صعود و حتی در مراحل حذفی نیز پیشروی کنیم.
انتهای پیام/