اعاده دادرسی یکی از مهمترین روشهای اعتراض فوقالعاده به احکام قطعی دادگاهها در آیین دادرسی مدنی است. یکی از موارد اعاده دادرسی، زمانی است که حکم دادگاه بر اساس حیله و تقلب یکی از طرفین دعوا صادر شده باشد. با این حال، بسیاری از افراد تصور میکنند صرف ادعای تقلب برای درخواست اعاده دادرسی کافی است، در حالی که قانون شرایط خاصی برای این موضوع تعیین کرده است.
بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی، تا زمانی که حیله و تقلب در یک مرجع قضایی به صورت قطعی اثبات نشود، امکان ثبت و رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی به این دلیل وجود ندارد؛ بنابراین ابتدا باید دعوایی برای اثبات حیله و تقلب مطرح و حکم قطعی در این خصوص صادر شود و پس از آن، از تاریخ ابلاغ حکم قطعی، مهلت اعاده دادرسی آغاز خواهد شد.
درصورتیکه شخصی، با تقلب در ادله یا فرایندهای دادرسی حکمی را به دست آورد، راهکار چیست؟
وفق ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، از تاریخ ابلاغ حکم نهایی مربوط به اثبات جعل یا حیله و تقلب، مبدأ مهلت اعاده دادرسی آغاز میشود، درخواست اعاده دادرسی به استناد بند ۵ ماده ۴۲۶ قانون یادشده پس از اثبات حیله و تقلب به موجب حکم نهایی در مرجع قضایی است؛ بنابراین، پیش از اثبات قطعی حیله و تقلب به شرح مذکور، اصولاً امکان درخواست اعاده دادرسی به استناد بند ۵ ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و رسیدگی به آن وجود ندارد.
ثانیاً، اثبات حیله و تقلب موضوع بند ۵ ماده ۴۲۶ و ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، با اثبات رفتار حیلهآمیز یا متقلبانه به عمل میآید؛ بنابراین، دعوا باید برای اثبات این رفتار اقامه شود.
ثالثاً، وفق ماده ۴۴۰ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ نسبت به حکمی که پس از اعاده دادرسی صادر میگردد، دیگر اعاده دادرسی از همان جهت پذیرفته نخواهد شد.
انتهای پیام/