جلیل دوست‌خواه متولد ۱۳۱۲ در اصفهان، دانش‌آموخته دکترای ادبیات فارسی، ایران‌شناس، نویسنده، ادیب، شاهنامه‌پژوه و مترجمِ معاصرِ ایرانی بود.

امیرحسبن ستوده‌فر یکی از بستگان نزدیک وی اظهار داشت که وی روز گذشته، سوم فروردین ۱۴۰۵ در شهر بریزبن از ایالت کوئینزلند استرالیا در ۹۳ سالگی و پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.

وی افزود: آیین خاکسپاری او به احتمال زیاد فردا چهارشنبه پنجم فروردین در شهر بریزبن استرالیا برگزار خواهد شد.

دوست‌خواه چندین عنوان کتاب، ترجمه و مقاله پژوهشی در موضوعات ادبی، فرهنگی و تاریخی از خود به یادگار گذاشته است که «گزارش اوستا»، «پژوهش‌هایی در شاهنامه فردوسی»، «آیین‌ها و افسانه‌های ایران و چین باستان»، «حماسه ایران یادمانی از فراسوی هزاره‌ها»، «گزارش هفتخان رستم»، «شناخت‌نامه فردوسی و شاهنامه»، «شاهنامه نقالان بر بنیان طومار مرشد عباس زریری اصفهانی»، و واژه‌نامه سترگ «فرهنگ فارسی اصفهانی» از جمله این آثار است.

تدریس در دانشگاه‌های اصفهان، جندی‌شاپور اهواز، استرالیا و انگلستان، همکاری با گاهنامه «جُنگ اصفهان» به همراه بزرگانی همچون هوشنگ گلشیری، محمد حقوقی، ابوالحسن نجفی، ضیاء موحد، و همچنین همکاری با «دانشنامه ایرانیکا» در دانشگاه کلمبیا در نیویورک از دیگر فعالیت‌های شاخص اوست.

جلیل دوست‌خواه در سال ۱۳۷۹ از سوی دوستداران اصفهان به عنوان یکی از سرآمدان اصفهان برگزیده شد و تندیس نماد اصفهان به او تعلق یافت.

انتهای پیام/