لیورپول در شرایطی در خانه برایتون به میدان رفت که پیش از آن نیز با بحران مصدومان کلیدی روبهرو بود؛ بحرانی که پس از آسیبدیدگی جدی هوگو اکیتیکه در نیمه نخست، وارد فاز تازهای شد. این مهاجم فرانسوی با خمشدن بیش از حد زانوی راستش زمین را ترک کرد و با توجه به غیبت طولانیمدت الکساندر ایساک و مصدومیت تازه محمد صلاح، اسلات ناچار شد ساختار تیم را تغییر دهد.
در این وضعیت، فلیوریان ویرتس خرید ۱۲۵ میلیون یورویی در نقشی متفاوت قرار گرفت. بازیکنی که زیر نظر ژابی آلونسو در لورکوزن در قالب شماره ۱۰ شناور و با آزادی کامل خلاقیت میدرخشید، حالا باید از عمق خط حمله نقش «رهبر پرس» را ایفا میکرد. درخشش اخیر او در لیورپول با چهار گل و ۳ پاس گل در ماههای دسامبر و ژانویه نشانهای از اوجگیریاش بود، اما نقش جدید مقابل برایتون چندان مؤثر واقع نشد.
در نبود مهاجم هدف، توپهای بلند لیورپول اغلب در میانه راه از دست میرفت و ویرتس، برخلاف دوران لورکوزن قادر به ایجاد همان فضاهای کلاسیک پشت دفاع نبود. اسلات در نیمه دوم با جابهجایی پیاپی ویرتس و گاکپو به دنبال ایجاد تنوع تاکتیکی بود، اما کمبود یک نقطه اتکا در نوک خط حمله کاملاً محسوس بود.
در سوی مقابل، دنی ولبک کابوسی دائمی برای خط دفاعی لیورپول شد؛ دو گل از مهاجم ۳۴ ساله، از جمله ضربهای میلیمتری که با سیستم نیمهخودکار آفساید سالم تشخیص داده شد، شکست را برای شاگردان اسلات رقم زد. با انبوه مصدومان از آلیسون گرفته تا ایساک، صلاح و حالا اکیتیکه آینده جایگاه لیورپول در مسیر سهمیه لیگ قهرمانان در هالهای از ابهام قرار دارد.
انتهای پیام/