آیتالله آملی لاریجانی در پیامی شهادت دکتر علی لاریجانی و فرزند برومند ایشان را تبریک و تسلیت گفت.
بسم الله الرحمن الرحیم
«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا»
عبد صالح خدا، در پی عمری مجاهدت در راه خدمت به اسلام و اعتلای نظام اسلامی و کشور، به کاروان نورانی شهداء پیوست و متنعّم به رزق عندالله گشت. گوارا باد او را این شهادت و آن فوز عظیم!
شهادت برادر عزیز، دانشمند و مجاهدم دکتر علی لاریجانی و فرزند برومندش مرتضی را تبریک و تسلیت عرض میکنم. شهادت، گر چه اجر عمر سراسر تلاش و خدمت و جهاد او بود و به آرزوی خویش رسید، ولکن فقدان او برای ما حرمانی است عظیم، که قلب را میسوزاند و اشک را جاری میسازد «وَ إِنَّا لَا نَقُولُ إِلَّا حَقّاً»
دشمن غدّار، رئیس جمهور فاسد آمریکا و نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی و اذنابشان، بدانند اولاً این شهادتها برای مسئولان و ملت عزیز ما سعادت است؛ سعادتی که از هرچه در این دنیاست ارزشمندتر است «وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فی سَبیلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَحْمَةٌ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُون»
و ثانیاً ملت عزیز و الهی و نیروهای مسلّح غیور ما در مسیر ایستادگی و مقاومتشان، استوارتر خواهند شد و درسی فراموشناشدنی و پشیمان کننده به جنایتکاران تاریخ خواهند داد.
آن فقید سعید، عمر پربرکت خویش را در مسیر خدمت به اسلام، انقلاب و اعتلای نظام اسلامی مصروف داشت. کارنامه درخشان ایشان در عرصههای گوناگون، مشحون از مجاهدتهای مخلصانه است. در دوران تصدی سازمان صداوسیما، با مدیریتی مدبرانه، عالمانه و مبتکرانه، موجب شکوفایی و تحول عظیم در این رسانه گردید؛ تا جایی که این زحمات، مکرراً مورد تفقد و تقدیر ویژه رهبر عزیز شهیدمان قرار گرفت.
در مسند ریاست مجلس شورای اسلامی، با درایت، حکمت و نگاهی عمیقاً ملی، در ادوار مختلف لنگرگاهی مطمئن برای قوه مقننه بود و با مدیریت عقلانی و ایجاد همافزایی میان قوای کشور، نقشی بیبدیل در تقنین و گرهگشایی از بحرانهای کشور ایفا نمود.
مجاهدتهای بیتظاهر، اما اثرگذار ایشان در دوران دبیری شورای عالی امنیت ملی، تلاشهای خستگیناپذیر برای دور کردن سایه جنگ از سر کشور و مقاومت جانانه در برابر تهدیدات بیگانگان، هرگز از حافظه تاریخ پاک نخواهد شد. به ویژه، نقش استوار و انسجامبخش ایشان در این ایام خطیر و پرالتهاب پس از رهبر شهید (قدس سره)، و همچنین مدیریت میدان و دیپلماسی از طریق رایزنیهای راهبردی و منطقهای با چین، روسیه، لبنان و عراق، نشان داد که وی شخصیتی مقبول، خردورز و مورد وثوق در عرصههای داخلی و بینالمللی است که در طوفانها، کشتی نظام را به سمت آرامش هدایت میکرد.
یکی از درخشانترین اوراق دفتر زندگانی آن برادر عزیز، نجابت، تقوای سیاسی و ولایتپذیری ایشان بود. صبوری، حلم و سکوت نجیبانه در برابر پارهای نامهربانیها و جفاها، درس بزرگی از اخلاقمداری و ترجیح مصالح نظام بر منافع فردی بود. اهل باطن بود، اهل راز و نیاز بود، ولی تظاهری در این جهات نداشت. در این سالهای اخیر که مطّلعم چندین ماه در سال صائم بود. خداوند عمل عاملان را بیاجر نخواهد گذاشت «أَنّی لا أُضیعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُم»
در اینجا لازم است یاد همراهان ارجمند او، فرزند مؤمن و صالحش مرتضی و معاون امنیتی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملّی و جمعی از محافظان غیور او که به شهادت رسیدهاند را گرامی بداریم.
اینجانب این مصیبت بزرگ و ضایعه جبرانناپذیر را به پیشگاه حضرت ولیعصر (ارواحنا فداه)، رهبر معظم انقلاب، حوزههای علمیه، ملت شریف ایران و به ویژه خانواده مکرم، همسر صبور و داغدار ایشان و سایر بازماندگان تسلیت عرض نموده و از درگاه خداوند متعال برای آن شهیدان عزیز، علو درجات و همنشینی با اولیاء الهی، و برای جمیع بازماندگان صبری جمیل و اجری جزیل مسألت دارم.
انتهای پیام/