هیبت‌الله نژندی‌منش، دانشیار حقوق بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی طی یادداشتی برای میزان به جنگ رمضان و اقدام‌های خصمانه اتحادیه اروپا علیه ایران پرداخته است.

متن این یادداشت را در ادامه می‌خوانید:

اتحادیه اروپا در سال‌های اخیر و به‌ویژه در ماه‌های اخیر سیاست خصمانه‌ای را علیه ملت ایران اتخاذ کرده است.

این اتحادیه تحت تاثیر اخبار و آمارهای جعلی و دروغین گروه‌های معاند چشم خود را بر حقیقت بست و در دام دروغ‌های آنها گرفتار شد. همچنین در اثر اقدامات خصمانه دیگر درباره فعال شدن مکانیسم مکاشه خود را از حلفه مذاکرات با ایران خارج کرد.

در موارد متعدد در قالب اقدامات تحریمی و محدود کننده و همچنین برچسب‌زنی تروریستی به بخشی از نیروهای مسلح کشورمان خصومت خود علیه مردم ایران را به اوج رسانید. 

اروپا در واکنش به حوادث سال ۱۴۰۱ چنان ژست هواداری از مردم ایران و حقوق بشر را برداشت که از زاویه یک غیرایرانی، کاسه داغ‌تر از آش شده بود. اما همین اتحادیه در واکنش به کشتار مردم و کودکان در غزه سکوت پیشه کرد و باز هم در اثر اطلاعات نادرست و جعلی گروه‌های معاند در دام عددسازی و کشته‌سازی ها افتاد.

این در حالی است که در خصوص کشتار عمدی دانش‌آموزان کودک ایران (بیش از ۱۶۸ نفر) توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی در تجاوز اخیر سکوت کرد.

با این حال، متاسفانه برخی از اعضای این اتحادیه به جای وادار کردن متجاوزین به توقف نقض حقوق بین‌الملل حمایت خود را از این اقدام تجاوزکارانه و متخلفانه بین‌المللی اعلام کردند.

این در حالی است که سیاستمداران اروپایی از نظر حقوقی مکلفند که از هرگونه حمایت و مساعدت نسبت به یک عمل متخلفانه بین‌المللی خودداری کنند.

اروپایی‌ها همچنین، باید این جنگ تجاوزکارانه را فرصتی برای به حاشیه راندن آمریکا و حمایت خود از نظم حقوق بین‌المللی استفاده کنند. همین کشورها در گزارش کنفرانس امنیتی مونیخ در فوریه ۲۰۲۶، آمریکا را بزرگترین ناقض و دشمن نظم حقوق بین المللی موجود دانستند. با این حال، با سکوت و حمایت از اقدام تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی خود نیز با متجاوزان و ناقضان همسفره شده‌اند: چون تو با بد بد کنی پس فرق چیست؟

در نهایت، اتحادیه اروپا نه در حمایت از ایران، بلکه در حمایت از حقوق بین‌الملل و ارزش‌های حمایت شده آن، منع تجاوز، حمایت از غیرنظامیان در زمان مخاصمه مسلحانه و رعایت حقوق بشر چه در زمان صلح و چه در زمان مخاصمه مسلحانه، باید مقتدرانه جلوی عملکرد و سیاست‌های غلط آمریکا و رژیم صهیونیستی بایستد و به این ترتیب آبروی از دست رفته خود در حمایت از حقوق بین الملل و حقوق بشر را بازیابد. 

از نظر سیاسی، نیز با چنین رویکرد و مداخله حقوقی، اتحادیه اروپا می تواند در نزد مردم ایران و حتی بخش عمده‌ای جامعه جهانی متهم به سوءاستفاده از حقوق بشر برای اهداف سیاسی نشود. در عین حال بتواند خود را به‌عنوان یک اتحادیه قانومند و تابع حاکمیت حقوق بین‌الملل و معتقد به حقوق بشر نشان دهد. در نهایت بتواند به حلقه واقعی مربوط به ایران برگردد.

امید است که اروپاییان با درس گرفتن از تاریخ به‌ویژه فجایع آلمان نازی و دروغ‌های آمریکا برای جنگ‌افروزی، به یک خودسازی حقوقی و سیاسی برسند و از زیر یوغ آمریکا خارج شوند و به‌طور معتبر پاسدار حقوق بین‌الملل و ارزش‌های حمایت شده آن باشند.

کوتاهی در خودسازی می‌تواند به خودسوزی منجر شود که سال‌های سال دامن اروپا را خواهد گرفت.

انتهای پیام/