در دعاوی خانوادگی، به‌ویژه هنگام طلاق توافقی، تعیین تکلیف حضانت فرزند مشترک یکی از مهم‌ترین موضوعات میان زوجین است. در بسیاری از موارد، طرفین در قالب توافقی، حضانت را به یکی از والدین واگذار کرده و در مقابل، امتیازاتی مانند بذل یا صلح مهریه در نظر می‌گیرند.

بر اساس قانون مدنی، حضانت هم حق و هم تکلیف والدین است و آنها می‌توانند با توافق، نحوه اعمال آن را مشخص کنند. چنین توافقی طبق ماده ۱۰ قانون مدنی لازم‌الاجرا بوده و تا پایان مدت تعیین‌شده، امکان رجوع یک‌جانبه از آن وجود ندارد. با این حال، معیار نهایی در این خصوص «مصلحت کودک» است و دادگاه می‌تواند در صورت تشخیص خلاف مصلحت، تصمیم دیگری اتخاذ کند.

پرسش یکی از مخاطبان وکیل آنلاین درخصوص شرایط توافق درخصوص حضانت فرزند مشترک:

چنانچه در پرونده طلاق، زوجین توافق کنند که زوجه در قبال تحصیل حضانت فرزند مشترک، مهریه خود را بذل یا صلح کند، اولا، ً آیا چنین شرطی صحیح است؟ ثانیا، ً در صورت صحت، چنانچه پس از آن زوج به هر دلیلی از این شرط عدول کند و بدون رضایت زن، حضانت فرزند مشترک را از وی پس بگیرد، آیا زن میتواند به مهریه‌هایی که در قبال حضانت بذل یا صلح کرده است، رجوع کند؟

پاسخ وکیل آنلاین درخصوص عدم امکان رجوع از توافقات میان زوجین درخصوص حضانت:

با توجه به ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی، نگاهداری اطفال حق و تکلیف والدین است و آنان میتوانند صرف نظر از سن فرزند مشترک، با توافق، انجام حضانت را به یکدیگر محول نمایند؛ چنانچه یکی از والدین حق حضانت خود را تا مدتی به دیگری واگذار کند، این توافق وفق ماده ۱۰ قانون مدنی لازم الوفاست و تا سپری شدن مدت تعیین شده هیچیک از طرفین بدون رضایت دیگری حق رجوع ندارد؛ هر چند وفق ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده مصوب ۱٣٩۱ دادگاه میتواند در صورتیکه توافقات طرفین درباره حضانت کودک را مخالف با مصلحت کودک بداند، این توافقات را نادیده بگیرد و با رعایت مصلحت کودک تصمیم مقتضی اتخاذ کند؛ بنابراین، زوج بدون رضایت زوجه آنگونه که در فرض سؤال آمده است، نمی‌تواند از توافق قبلی خود بر واگذاری امر حضانت فرزند مشترک به مادر عدول کند و این امر، منشاء اثر نیست.

انتهای پیام/