آیت الله علیرضا اعرافی، مدیرحوزههای علمیه ایران اسلامی با توجه به جنایتهای اخیر آمریکایی- صهیونی علیه ملت مظلوم ایران و ترور و به شهادت رساندن رهبر عالی ایران حضرت آیت الله العظمی شهید سیدعلی حسینی خامنهای و جمعی از فرماندهان کشورمان، پیام مهمی را خطاب به پاپ لئو چهاردهم رهبر کاتولیکهای جهان ارسال کرد که مشروح آن به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب پاپ لئون چهاردهم.
رهبر عالی محترم کلیسای کاتولیک و سریر مقدس
با اهدای سلام و تحیات الهی.
با قلبی سرشار از اندوه و روحی آزرده از شدت ظلم و بیداد، این پیام را در شرایطی خطاب به جنابعالی مینویسم که ملت ایران و جهان تشیع در ماتمی عظیم و بیسابقه فرو رفته است. قلم از نوشتن و زبان از گفتن بازمیماند، اما وظیفه انسانی و دینی ایجاب میکند که فریاد ظلومیت یک ملت به گوش جهانیان، به ویژه رهبران معنوی که دعوت به صلح و عدالت دارند، برسد.
در ساعات نخستین روز شنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی با ائتلافی شیطانی، دست به جنایتکاری بزرگ و بیسابقهای علیه کشور مستقل و اسلامی ایران زدند. در این تجاوز ناجوانمردانه که تمامی قوانین بینالمللی و اصول بشردوستانه را به سخره گرفت، حضرت آیتالله العظمی سید علی خامنهای، مرجع عالیقدر جهان تشیع و رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، در لحظه انجام وظیفه و در دفتر کار خود در تهران، بههمراه جمعی از یاران و اعضای خانواده خویش، توسط دشمن به فیض عظیم شهادت نائل آمدند. ایشان از حامیان جدی حقوق اقلیتها به ویژه مسیحیان ایران بودند.
اما این ترور ناجوانمردانه، تنها یک جنایت جنگی ساده نیست. هدف قرار دادن عمدی عالیترین مرجع دینی یک مذهب با چندصد میلیون پیرو، که نزدیک به دو میلیارد نفر از مسلمانان جهان نیز برای ایشان بهعنوان رهبری فرزانه، احترامی ویژه قائل بودند، توهینی آشکار به همه ادیان الهی و همه رهبران دینی در سراسر جهان است. این اقدام شنیع، خطری هولناک است و یک «باب جسارت» جدید را میگشاید که به موجب آن، هر قدرت زورگویی ممکن است در آینده، جان هر رهبر معنوی را که با سیاستهایش مخالف باشد، هدف مشروع خود قلمداد کند. این حادثه تلخ، تنها یک حمله به یک فرد یا یک کشور نیست، بلکه حمله به اصل احترام به رهبران دینی و حرمت باورهای صدها میلیون انسان در جهان است.
جناب پاپ، تأکید میکنم که این جنایت هولناک، یک اقدام آنی و بدون سابقه نبود. این شهادت، پس از سالها تهدیدهای مکرر و علنی از سوی مقامات رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه جان رهبر فرزانه ایران صورت گرفت و متأسفانه امروز، همین تهدیدها آشکارا متوجه جانشین برحق ایشان نیز میباشد. آنچه این تهدیدها و این جنایت را رقم زد، دفاع تمامقد و بیباکانه آن مرجع عالیقدر از مظلومیت ملت فلسطین و مقاومت جانانه مردم غزه در برابر نسلکشی و اشغالگری بود؛ مسئلهای که جنابعالی خود بارها و بارها جنایات رژیم اشغالگر علیه مردم غزه، از جمله در جنگ ۱۲ روزه و دیگر حملات وحشیانه را با صراحت محکوم کردهاید و آن را مصداق بارز «کشتار بیگناهان» خواندهاید. ایشان به جرم حمایت از مظلوم و دفاع از قدس شریف به شهادت رسید.
اما این ترور ناجوانمردانه، تنها بخشی از فاجعهای بزرگ است. همزمان با این حمله، رژیم متجاوز با وحشیگری تمام، اهداف غیرنظامی را در سراسر ایران مورد اصابت قرار داد. در اقدامی دلخراش و فراموشنشدنی که وجدان بیدار بشریت را به لرزه درآورد، دبستان دخترانه «شجره طیبه» در شهر میناب هدف بمباران هوایی قرار گرفت. در این جنایت هولناک، نزدیک به ۱۸۰ دانشآموز معصوم و بیگناه که در سنین کودکی و نوجوانی مشغول آموختن بودند، به خاک و خون کشیده شدند و دهها نفر دیگر مجروح گردیدند. تصاویر پیکرهای کوچک این فرشتگان و کیف و کفشهای بهجاماندهشان زیر آوار، دل هر انسان آزادهای را به درد میآورد و این پرسش تاریخی را در اذهان زنده میکند که آیا برای صلحخواهان جهان، میان کودکان بیگناه میناب و کودکان غزه تفاوتی وجود دارد؟
عالیجناب!
شما بهعنوان رهبر مسیحیان کاتولیک و پرچمدار گفتوگوی ادیان و صلح جهانی، همواره مدافع مظلومان و منادی کرامت انسانی بودهاید. امروز، ملت صلحجو و دیندار ایران در مصیبتی جانکاه در مرئی و منظر وجدانهای بیدار جهان قرار دارند.
انتظار میرود که سریر مقدس بهعنوان یک نهاد مستقل دینی و اخلاقی، این جنایات فجیع را که مصداق بارز «جنایت جنگی»، «جنایت علیه بشریت» و «جسارت به ساحت رهبران دینی» است، بیپاسخ نگذارد.
از جنابعالی دعوت میکنم:
۱. این جنایتهای ضدبشری را در حمله به مدرسه میناب و ترور رهبر شیعیان جهان، بیدرنگ و با قاطعیت محکوم نمایید.
۲. نسبت به کشتار غیرنظامیان بیگناه، بهویژه کودکان، در ایران موضعی انسانی و فعال اتخاذ کرده و خواستار توقف فوری این حملات شوید.
۳. از نفوذ معنوی خود برای تحریک وجدان عمومی جهان و نهادهای بینالمللی جهت محاکمه و مجازات عاملان این جنایات بهره گیرید.
۴. نسبت به تهدید آشکار جان رهبران دینی و ضرورت محافظت از آنان در برابر اینگونه تجاوزات خطرناک، موضعی اصولی و هشداردهنده اتخاذ فرمایید.
تاریخ قضاوت خواهد کرد و نسلهای آینده هرگز وحشیگریهایی که امروز در میناب، تهران و سایر شهرهای ایران رخ داد و بابی که برای تهدید رهبران دینی گشوده شد را از یاد نخواهند برد. امید است که ندای مظلومیت کودکان ایران، در قلبهای پیروان همه ادیان الهی طنینانداز شود و صدای عدالتخواهی را در جهان به پا دارد؛ و من الله التوفیق
علیرضا اعرافی
مدیر حوزههای علمیه
جمهوری اسلامی ایران
انتهای پیام/