تیم فوتبال استقلال پس از یک مقطع پرتنش و ناکام در رقابتهای آسیایی، حالا با تغییر روی نیمکت و بازگشت سهراب بختیاریزاده، وارد فاز تازهای از بازسازی فنی شده است؛ مسیری که نخستین نشانههای آن در پیروزی ۲ بر یک برابر فجرسپاسی در هفته بیستوسوم لیگ برتر نمایان شد. بردی که بیش از آنکه از نظر جدولی اهمیت داشته باشد، از حیث روحی و فنی برای آبیها نقطه عطف محسوب میشود.
پس از حذف از لیگ قهرمانان آسیا سطح ۲ و قطع همکاری با ریکاردو ساپینتو، مدیران استقلال تصمیم گرفتند سکان هدایت تیم را به سهراب بختیاریزاده بسپارند؛ اینبار نه بهعنوان گزینه موقت، بلکه بهعنوان سرمربی تا پایان فصل. بختیاریزاده در نخستین آزمون رسمی خود تلاش کرد ضمن کسب نتیجه، ارزیابی دقیقی از ظرفیتهای فنی تیم داشته باشد. استفاده هدفمند از تعویضها و میدان دادن به چهرههایی، چون اسلامی و قلیزاده نشان داد که سرمربی جدید به دنبال ایجاد رقابت در ترکیب و افزایش عمق فنی تیم است.
در دیدار برابر فجرسپاسی، استقلال از نظر مالکیت توپ و کنترل جریان بازی تیم برتر میدان بود، اما همچنان ضعف در خلق موقعیتهای متعدد به چشم میخورد. آبیها تنها با دو ضربه در چارچوب دروازه به گل رسیدند؛ هر دو با ضربات سر که نشاندهنده کارآمدی در استفاده از فرصتها، اما در عین حال زنگ هشداری درباره کمبود تنوع در فاز تهاجمی است. با این حال، عملکرد بازیکنان جوان یکی از نکات امیدوارکننده این مسابقه بود؛ موضوعی که میتواند در ادامه فصل به یک مزیت راهبردی برای کادر فنی تبدیل شود.
بختیاریزاده اکنون با واقعیتی روبهرو است که مدیریت صحیح منابع انسانی را به یک اولویت تبدیل میکند. در چنین شرایطی، توجه به ظرفیت بازیکنان جوان و داخلی بیش از گذشته اهمیت پیدا میکند. چهرههایی مانند محمدمهدی قایدی که بهتازگی به فهرست تیم اضافه شده، در کنار بازیکنانی، چون ضرغام سعداوی و سامان تورانیان، میتوانند انرژی تازهای به ساختار فنی استقلال تزریق کنند. از سوی دیگر، بازگشت تدریجی مهران احمدی به چرخه تمرینات، عمق خط میانی را افزایش خواهد داد؛ هرچند کادر فنی در بازی اخیر ترجیح داد با احتیاط از او استفاده نکند.
در خط دفاعی نیز احتمال بازگشت عارف آقاسی به چرخه رقابت برای حضور در ترکیب اصلی، میتواند تنوع تاکتیکی استقلال را افزایش دهد؛ بهویژه حالا که کادر فنی جدید نگاه متفاوتی به چیدمان نفرات دارد. این رویکرد نشان میدهد استقلال در صورت غیبت یا مصدومیت برخی مهرهها، ابزارهای جایگزین قابل اتکایی در اختیار دارد و میتواند با اتکا به سرمایههای داخلی، تعادل خود را حفظ کند.
استقلال در ادامه فصل در دو جبهه رقابت خواهد کرد و همچنان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار میرود. تحقق این هدف، اما نیازمند ارتقای کیفیت در فاز خلق موقعیت، افزایش هماهنگی خطوط و تداوم اعتماد به بازیکنان جوان است. پیروزی اخیر اگرچه همه ضعفها را پوشش نمیدهد، اما نشانهای از آغاز یک روند تازه است؛ روندی که اگر با ثبات فنی و تصمیمات جسورانه همراه شود، میتواند آبیها را به مسیر موفقیت بازگرداند.
انتهای پیام/