سیروس کهورینژاد، کارگردان و تهیهکننده باسابقه تئاتر، در گفتوگو با میزان، ضمن اشاره به بیش از سه دهه فعالیت مستمر خود در عرصه هنرهای نمایشی، تئاتر را عرصهای برای «تولید فکر» و «پالایش ذهن جامعه» دانست و گفت: تا زمانی که رنج در زندگی بشر وجود دارد، تئاتر نیز باید روی صحنه بماند.
وی با بیان اینکه فعالیت هنری خود را از سینمای جوان در بندرعباس آغاز کرده است، افزود: از همان سالهای نخست، اساتیدم به من آموختند که هنر بدون درک رنج انسان معنا ندارد. رنج، حقیقت همیشگی زندگی است و هنر متعهد باید بازتابدهنده این واقعیت باشد.
کهورینژاد با اشاره به شرایط اجتماعی امروز گفت: آنچه در جامعه میگذرد، بخشی از یک کنش اجتماعی زنده است. ما نمیتوانیم در برابر آن منفعل باشیم. تئاتر برای همین زنده است؛ برای آنکه ذهن را بیدار کند و مسیر اندیشیدن را هموار سازد. هنر اگر به تولید فرهنگ و ارتقای فهم اجتماعی منجر نشود، از رسالت خود فاصله گرفته است.
وی با انتقاد از برخی تولیدات سینمایی و نمایشی که به گفته او در مسیر فرهنگسازی حرکت نمیکنند، اظهار داشت: تولید فرهنگ نیازمند پشتوانه و اعتقاد است. نمیتوان از هنر انتظار نقشآفرینی داشت اما در عرصه حمایت و بودجه، آن را به حاشیه راند. تئاتر در سالهای اخیر بیشترین آسیب را از کمبود حمایتهای ساختاری و کاهش بودجه خورده است.
این کارگردان تئاتر تصریح کرد: هنرمندان تئاتر با وجود همه مشکلات، همچنان ایستادهاند و روی صحنه حضور دارند. نبودن تئاتر، ضربهای جدی به فرهنگ جامعه است.
کهورینژاد درباره تازهترین اثر خود با عنوان «چهلگیس» توضیح داد: این نمایش از دل روایتهای کهن ایرانی برآمده است؛ روایتی که ریشه در جهان اسطورهای فرهنگ ما دارد و نمونههایی از آن را در آثاری چون شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی میتوان یافت.
وی افزود: در این روایت، نسبت میان انسان و دیو مطرح میشود؛ جهانی که در آن این دو در کنار یکدیگر زیست میکنند. در داستان، دیوی با «چهلگیس» پیوند میبندد اما در جریان ماجرا، سر دیو بریده شده و او به انسان تبدیل میشود. با ناپدید شدن چهلگیس، تعادل جهان بر هم میخورد و برای بازگرداندن این نظم، شخصیتی به نام صفورا جایگزین او میشود.
به گفته این کارگردان، حضور شخصیتی به نام «جمعه» که دلبسته صفوراست، تنشهای اصلی روایت را شکل میدهد و مانع از پیوند او با دیو میشود؛ تقابلی که در نهایت به اوج دراماتیک و تراژیک نمایش میانجامد.
کهورینژاد با اشاره به همکاری خود با محمد چرمشیر به عنوان نویسنده اثر گفت: در «چهلگیس» تلاش کردیم از دیالوگمحوری فاصله بگیریم و به سمت روایت تصویری حرکت کنیم. این متن بر پایه تصویر نوشته شده و کنش صحنهای جایگزین بسیاری از جملات شده است.
وی خاطرنشان کرد: وقتی تصویر بدون واسطه واژهها با مخاطب مواجه میشود، امکان تأویل و معناپردازی برای تماشاگر افزایش مییابد. مخاطب در این شیوه، تنها شنونده نیست بلکه در ساخت معنا مشارکت میکند.
این کارگردان در پایان تأکید کرد: بازگشت به ادبیات کهن و بهرهگیری از گنجینه فرهنگی ایران، ضرورتی انکارناپذیر است. تئاتر میتواند پلی میان گذشته و امروز باشد و با بازخوانی روایتهای ریشهدار، به تقویت هویت فرهنگی و اجتماعی جامعه کمک کند.
انتهای پیام/