ارتش رژیم صهیونیستی گذرگاه رفح در مرز با مصر را تا حدی بازگشایی کرده است، اما تعداد بسیار محدودی از مردم اجازه خروج یا ورود دارند، آن هم در زمانی که غیرنظامیان فلسطینی در غزه بیش از هر زمان دیگری به این شریان حیاتی نیاز دارند.
یکی از آخرین قربانیان تأخیرهای عمدی، انور العشی ۷ ساله بود که در فوریه ۲۰۲۶ (بهمن ۱۴۰۴) در چادر خانوادهاش به دلیل عفونت حاد کلیه درگذشت.
پیش از بستهشدن گذرگاه رفح در سال ۲۰۲۴، تعداد کمی از افراد پس از پرداخت مبالغ هنگفتی برای دریافت «ویزا» موفق به تخلیه به مصر شدند. به گفته کارشناسان، شرایطی که آنها تحت آن موفق به رسیدن به مصر شدند، میتواند به عنوان قاچاق مرزی در نظر گرفته شود.
براساس دادههای جمعآوریشده از سازمان بهداشت جهانی، از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر/آبان ۱۴۰۲)، تنها ۷ هزار و ۶۷۲ بیمار، ازجمله ۵ هزار و ۳۳۲ کودک، از غزه خارج شدهاند. بیشتر آنها بین ژانویه (دی/بهمن) و مارس ۲۰۲۵ (اسفند/فروردین)، در اولین دوره آتشبس، خارج شدهاند. با این حال، با ازسرگیری جنگ رژیم صهیونیستی بین مارس (اسفند/فروردین) و سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور/مهر)، تنها ۵۳۴ بیمار اجازه خروج یافتند.
تخلیههای پزشکی با ارزیابی بیمار توسط پزشکان بیمارستان آغاز میشود و سپس پرونده آنها به سیستم ارجاع ارسال میشود. هر پرونده از طریق کمیته ارجاع داخلی وزارت بهداشت غزه بررسی میشود. سپس فهرست بیماران تاییدشده با سازمان بهداشت جهانی به اشتراک گذاشته میشود و این سازمان مسئول یافتن یک کشور میزبان برای صدور نهایی مجوز خروج خواهد بود.
علاوه بر این، شبکهای از چند سازمان غیردولتی در محل و خارج از کشور که با سازمان بهداشت جهانی همکاری میکنند، وظیفه دارند با کمک به تدارکات، یافتن میزبان و حمایت از نیازهای آنها، از تخلیهشدگان حمایت کنند.
کارشناسان تخمین میزنند که ۸۰ تا ۹۰ درصد از افراد در فهرست تخلیه توسط ارتش رژیم صهیونیستی رد شدهاند یا ابتدا تایید شدهاند و سپس از خروج آنها جلوگیری شده است.
براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، تا سال ۲۰۲۵، ۹۰۰ بیمار در انتظار تخلیه جان خود را از دست دادهاند. تا فوریه ۲۰۲۶، این تعداد به هزار و ۲۱۸ نفر افزایش یافته بود. اشغالگران به ندرت حتی به کودکان یا افراد دیگری که به وضوح تهدیدی محسوب نمیشوند، اجازه خروج میدهند.
براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، از سال ۲۰۲۳، مقاصد اصلی تخلیههای پزشکی مصر، امارات، قطر، ترکیه و کشورهای اتحادیه اروپا بودهاند. با این حال، واکنش بینالمللی با شدت اوضاع مطابقت نداشته است.
موانع ظالمانه
با وجود واکنش سرد جامعه بینالمللی و ممنوعیتهای عمدی ویزا توسط کشورهایی مانند آمریکا، مانع اصلی مقامهای صهیونیست هستند.
کارشناسان معتقدند که موانع ظالمانه و غیرضروری اعمالشده توسط رژیم صهیونیستی بزرگترین مانع است. آنها توضیح میدهند که بهترین و اخلاقیترین راه حل، همانطور که توسط سازمان بهداشت جهانی نیز حمایت میشود، این است که به بیماران اجازه داده شود به کرانه باختری تخلیه شوند، جایی که بتوانند توسط پزشکان فلسطینی، به زبان و کشور خود، تحت درمان قرار گیرند.
در سپتامبر ۲۰۲۵، چندین کشور اروپایی از رژیم صهیونیستی خواستند که یک کریدور بشردوستانه بین کرانه باختری و غزه ایجاد کند و مدعی شده بودند که کل این فرآیند را تامین مالی میکنند تا بیماران بتوانند در قدس شرقی اشغالی تحت درمان قرار گیرند. این درخواست نادیده گرفته شد.
- بیشتر بخوانید:
- خطوط رنگی رژیم صهیونیستی برای مهندسی جنایت؛ خط نارنجی تله مرگی برای فلسطینیها
- روایتی از رنج در گذرگاه؛ گسترش کارزار جنایت رژیم صهیونیستی تا گذرگاه رفح
سازمانهای بشردوستانه همچنین برای ایجاد ساختارهای محلی تلاش میکنند و تخلیهها هنوز به سازمانهای بینالمللی وابسته است.
در همین حال، کارکنان محلی مورد ارعاب، هدف قرار گرفتن و خطر بازداشت نامحدود قرار میگیرند.
جمعیت هلال احمر فلسطین (PRCS) مجبور شد تخلیهها را در سال ۲۰۲۴ به حالت تعلیق درآورد، زیرا رانندگان آن دائما مورد حمله قرار میگرفتند.
افزایش آمار مرگومیر
از زمان آتشبس، آمار مرگومیر همچنان در حال افزایش است و در حالی که برخی در انتظار بازگشت به خانههای خود هستند، برخی دیگر که شرایط تهدیدکننده زندگی دارند، هنوز نیاز به مراقبتهای مناسب در جای دیگری دارند.
کارشناسان میگویند شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ارتش رژیم صهیونیستی در نحوه برخورد با تخلیهها تعمق کرده است. آنها به مقامهای صهیونیستی اشاره میکنند که اظهارات تند و زنندهای را بیان کردهاند. اینها دستورهایی هستند که از بالا میآیند، همراه با هیچ گونه پاسخگویی برای فرماندهان منفرد.
ارتش اشغالگر همیشه امتناع یا تاخیر در خروج را با همان پاسخ استاندارد خود توجیه میکند، که به آنچه دلایل امنیتی یا عملیات نظامی جاری خوانده شده، اشاره دارد.
ارتش اشغالگر شرایطی را برای اجازه دادن به این فرآیند دارد که هیچ ارتباطی با کرامت مردم ندارد. مردم غزه اجازه ندارند چیز زیادی با خود ببرند، جز یک کوله پشتی کوچک و بهطور معمول از داراییهای ارزشمندی مانند حلقههای ازدواج محروم میشوند.
انتهای پیام/