۴ ماه پس از اجرایی شدن آتشبس با میانجیگری آمریکا در ماه اکتبر و همزمان با تشکیل نخستین جلسه هیئت صلح ادعایی توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در روز پنجشنبه، ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ مردم غزه روزهای ماه رمضان را در ویرانههای این باریکه سپری میکنند.
به گزارش الجزیره، یکی از ساکنان غزه، گفت: آمادگیها و انتظارات ما برای رمضان این ماه این بود که بهتر از ماههای گذشته در طول جنگ باشد، اما متأسفانه بدتر است.
بسیاری از خانوادههای غزه رمضان امسال را همچنان در مدرسهها و پناهگاههای موقت در سراسر غزه میگذرانند و برای نیازهای اولیه خود به کمکهای بشردوستانه متکی هستند و به دلیل کمبود گاز به سختی میتوانند برای افطار خود غذا تهیه کنند.
غزه با زخمهای التیامنیافته از ۲ سال نسلکشی مستمر رژیم صهیونیستی رمضان ۲۰۲۶ را تجربه میکند؛ اگرچه آتش بس در غزه برقرار شده است، اما کلمه آتشبس به طرز دردناکی از واقعیت جدا به نظر میرسد.
ریختن بمبها ممکن است کُند شده باشند، اما زخمها همچنان باز هستند؛ ویرانیها گسترده است، فاجعه انسانی فراتر از تصور است و زندگی روزمره زیر سایه محاصره و نقضهای مکرر، بمبها و کشتار ادامه دارد.
در سراسر نوار غزه، تمام محلهها با خاک یکسان شده و بهشدت آسیب دیدهاند و بیشتر ساختمانها غیرقابل سکونت شدهاند؛ اسکلتهای بتنی خانهها بهعنوان شاهدان خاموش جنگی (نسلکشی) که دهها هزار نفر را به کام مرگ کشاند و تقریبا کل جمعیت را آواره کرد، ایستادهاند.
در خیابانهایی که قبلا شلوغ و پرجنبوجوش بودند، خانوادهها اکنون در چادرهایی که در کنار ویرانههای خانههایشان برپا شده بود، جمع میشوند؛ صدای اذان مغرب نه از میان ساختمانهای سالم، بلکه از میان آوار و سرپناههای موقت به گوش میرسد؛ این نخستین ماه رمضان پس از ماهها خسارت غیرقابل تصور است، اما وضعیت انسانی بهطور معناداری بهبود نیافته است.
محاصره همچنان غزه را خفه میکند: کمبود شدید غذا، سوخت و خدمات اساسی، زندگی روزمره مردم غزه را تعریف میکند؛ براساس گزارشهای سازمان ملل، بیش از ۹۰ درصد از جمعیت برای تامین اساسیترین نیازهای خود به کمکهای بینالمللی متکی هستند.
ورود کالاها همچنان محدود و نامنظم است و آمادهسازی برای ماه مبارک به چالشی فوقالعاده برای تقریبا همه خانوارهای غزه تبدیل شده است؛ سفره سنتی رمضان که نسل به نسل منتقل شده است، در بسیاری از خانهها به نان، چند سبزی یا هر کمک محدودی که میرسد، تقلیل یافته است.
فروپاشی اقتصادی، سختیها را عمیقتر میکند: طبق گزارشهای آژانسهای سازمان ملل و گزارشهای آماری فلسطین، بیکاری در غزه به بالای ۸۰ درصد رسیده است؛ با نابودی معیشت و تبدیل شدن مشاغل به ویرانه، خانوادهها قدرت خرید بسیار کمی دارند یا اصلا قدرت خرید ندارند.
در عوض، افطارهای دستهجمعی توسط خیریهها در میان آوارگان، اغلب بین خرابهها یا در داخل پناهگاههای شلوغ، سازماندهی میشود؛ همسایگان هر آنچه را که دارند به اشتراک میگذارند: یک قابلمه عدس، یک سینی برنج، یک مشت خرما.
با وجود این، شاید سنگینترین بار این ماه رمضان، درد فقدان باشد: جنگ جان دهها هزار نفر ازجمله بیش از ۲۰ هزار کودک را گرفت.
- بیشتر بخوانید:
- محدودیتهای رژیم صهیونیستی بر مسجدالاقصی در آستانه ماه رمضان؛ شکلی دیگر از نقض حقوق فلسطینیان
- غزه؛ استوار در دومین رمضان تحت جنگ
طبق برآوردهای صندوق کودکان سازمان ملل (یونیسف)، بیش از ۵۸ هزار کودک در غزه یک یا هر ۲ والدین خود را از دست دادهاند؛ ماه رمضان، که بهطور سنتی ماه گردهماییهای خانوادگی دور سفرههای افطار و سحر است، اکنون تنهایی و رنج بهجا مانده را آشکار میکند.
با وجود این، در میان این ویرانی، پایداری و چالش همچنان ادامه دارد: امتناع از تسلیم کامل شادی؛ در اردوگاههای آوارگان و محلههای ویران شده، کودکان فانوسهای دستساز ساختهشده از تکههای کاغذ و تکههای فلز را آویزان میکنند.
تزئینات شکننده، بداهه و گاهی ناهموار هستند، اما میدرخشند و ارادهای برای زنده ماندن دارند؛ این حرکات ساده به خودی خود اعمال مقاومت هستند؛ آنها اعلام میکنند که حتی در محاصره، زندگی ادامه دارد.
مساجد غزه که بسیاری از آنها آسیب دیدهاند، دوباره برای نماز پر میشوند؛ در مکانهایی که منارهها فرو ریختهاند، نمازگزاران زیر آسمان باز نماز میخوانند.
فلسطینیهای غزه در سال ۲۰۲۶ از رمضان استقبال میکنند: در میانه گرسنگی و با زخمهای التیامنیافته، اما با عزت، استقامت و عزم راسخ.
انتهای پیام/