بامداد امروز هفتاد‌وپنجمین رویداد NBA آل‌استار با فرمت تازه‌ای در لس‌آنجلس برگزار شد؛ فرمتـی که در نگاه اول عجیب و حتی وصله‌پینه‌شده به نظر می‌رسید، اما در نهایت باعث شد این بازی دوباره کمی از هیجان از دست‌رفته این رویداد در سال‌های گذشته را برگرداند. لیگ NBA این‌بار به جای تقابل سنتی شرق و غرب، ۳ تیم ۸ را وارد یک تورنمنت ۳ جانبه کرد: ۲ تیم متشکل از ستاره‌های آمریکایی و یک تیم از ستاره‌های جهان.

هدف لیگ از ایجاد این فرمت، افزایش رقابت‌پذیری و کوتاه‌تر کردن بازی‌ها برای بالا بردن شدت مسابقه بود. ۳ تیم در یک تورنمنت ۳ جانبه در بازی‌های ۱۲ دقیقه‌ای (به‌اندازه یک کوارتر کامل) با یکدیگر رو‌برو شدند و ۲ تیم برتر به فینال راه پیدا کردند.

نتایج کامل بازی‌ها به شرح زیر است: 

ستارگان آمریکا ۳۷ - ستارگان جهان ۳۵

استرایپز آمریکا ۴۲ -ستارگان آمریکا ۴۰

ستارگان جهان ۴۵ - استرایپز آمریکا ۴۸

دیدار فینال: استرایپز آمریکا ۲۱ - ستارگان آمریکا ۴۷

بدین ترتیب تیم ستارگان آمریکا موفق شد قهرمان این دوره شود. آنتونی ادواردز، ستاره تیم مینه‌سوتا بهترین بازیکن این رویداد بود و با ۳۲ امتیاز و ۸ ریباند، عملکرد بسیار خوبی داشت و در پایان به‌عنوان mvp این مسابقه انتخاب شد تا جایزه یادبود کوبی برایانت را به خانه ببرد. علاوه بر اَنت مَن، ویکتور ومبنیاما از تیم جهان نیز عملکرد بسیار خوبی داشت و بسیار درخشان ظاهر شد.

این دوره از رویداد آل‌استار، با بازی‌های کوتاه ۱۲ دقیقه‌ای، انرژی و فضای رقابتی بیشتری داشت و ۳ بازی ابتدایی بسیار پرهیجان بود؛ هرچند فینال یک‌طرفه بود. در مقایسه با سال‌های گذشته که این مسابقه به صحنه بازی‌های نمایشی و رفاقتی تبدیل شده بود، این دوره رقابتی‌تر و جدی‌تر بود و تا حد کمی فضای مسابقات آل‌استار دهه ۹۰ را تداعی کرد و حس رقابتی را به تماشاگران القا می‌کرد.

با این وجود همچنان برخی حواشی مثل مصدومیت لوکا دانچیچ و نیکولا یوکیچ که باعث شد کمتر بازی کنند و همچنین طبقه‌بندی ملیت برخی بازیکنان دوتابعیتی مثل نورمن پاول، از نکات منفی این دوره از آل‌استار بود.

باید دید آیا این فرمت که تاحدود زیادی مورد پسند هواداران قرار گرفت، در سال‌های آینده نیز ادامه پیدا خواهد کرد یا سران لیگ بازهم به تغییرات در این مسابقه نوستالژیک و کلاسیک دست خواهند زد.

انتهای پیام/