علی جعفرآبادی کارگردان سینما با تأکید بر جایگاه تاریخی جشنواره فیلم فجر، این رویداد را یکی از مهم‌ترین نقاط اتصال سینمای ایران با مخاطبان دانست و گفت: جشنواره فیلم فجر صرفاً یک رویداد تقویمی یا دولتی نیست، بلکه بخشی از حافظه جمعی، هویت فرهنگی و تجربه زیسته دوستداران سینما در ایران به‌شمار می‌رود؛ رویدادی که حذف یا تضعیف آن، ضربه‌ای عمیق به فرهنگ و هنر کشور وارد می‌کند. 

این کارگردان با اشاره به جایگاه جشنواره فیلم فجر در میان علاقه‌مندان سینما اظهار کرد: کسانی که به‌راحتی از تحریم یا کنار گذاشتن جشنواره سخن می‌گویند، تجربه زیسته عشق به سینما در ایران را نداشته‌اند. جشنواره فیلم فجر برای نسل‌های مختلف سینمادوستان، حکم «سال تحویل سینما» را دارد؛ مبدأیی برای انتظار، گفت‌وگو، تحلیل و شکل‌گیری خاطرات جمعی که از نوجوانی تا امروز در ذهن مخاطبان باقی مانده است. 

وی با یادآوری فضای صف‌های جشنواره، بحث‌ها و تحلیل‌ها، پیش‌بینی‌ها، آشنایی‌ها و خاطرات مشترک، تأکید کرد که این تجربه‌ها تنها برای کسی قابل درک است که واقعاً با سینما زندگی کرده باشد. 

جعفرآبادی معتقد است که جشنواره فیلم فجر را نمی‌توان به‌سادگی به‌عنوان یک رویداد قابل حذف یا تحریم نادیده گرفت، چراکه این جشنواره واجد پیشینه، جایگاه و هویتی فراتر از برچسب‌های مقطعی است. 

کارگردان «مسیح، پسرمریم» در ادامه با انتقاد از تبدیل شدن حضور یا عدم حضور در جشنواره فیلم فجر به معیار قضاوت اخلاقی یا سیاسی درباره هنرمندان گفت: این نگاه که شرکت در جشنواره به‌معنای خیانت و عدم حضور به‌ معنای مبارزه تلقی شود، بیشتر جنبه نمادین و حتی مضحک پیدا کرده است. 

به باور او، وقتی مشخص نیست اعتراض دقیقاً متوجه چه چیزی است، این معیارها به‌تدریج به سطحی از ابتذال می‌رسند که حتی در زندگی روزمره نیز قابل تعمیم خواهند بود. 

وی با تأکید بر اینکه بسیاری از هنرمندانی که در جشنواره فیلم فجر حضور دارند، منتقد شرایط اجتماعی و معترض به وضعیت موجود هستند، افزود: اعتراض به معنای تعطیل کردن زندگی، کار و عشق به سینما نیست. 

جعفرآبادی تصریح کرد: حذف یا تعطیلی رویدادهایی که مردم را به زندگی، امید و حال خوب متصل می‌کنند، در نهایت به زیان جامعه تمام می‌شود و بزرگ‌ترین آسیب را به بدنه فرهنگی کشور وارد می‌کند. 

این سینماگر همچنین درباره فشارها، فحاشی‌ها و تهدیدهای فضای مجازی علیه برخی هنرمندان گفت: بخش عمده این واکنش‌ها هیجانی و مقطعی است و در عمل ماندگار نیست. 

به گفته او، تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که این موج‌ها به‌سرعت فروکش می‌کنند و حتی بسیاری از کسانی که زمانی جشنواره را تحریم کرده‌اند، دوباره به آن بازمی‌گردند. 

جعفرآبادی تأکید کرد: کسانی که به تعطیلی جشنواره فیلم فجر دامن می‌زنند، دلسوز سینمای ایران نیستند، چراکه تعطیلی فیلم‌سازی و رویدادهای سینمایی ضربه‌ای جدی و بلندمدت به فرهنگ کشور وارد می‌کند؛ ضربه‌ای که ارتباطی با دولت‌ها و مقاطع سیاسی ندارد. 

وی خاطرنشان کرد: فرهنگ و هنر ایران محدود به چند دهه اخیر نیست و میراثی هزارساله است که آسیب به آن، چندین نسل را تحت تأثیر قرار می‌دهد. 

این کارگردان جشنواره فیلم فجر را به‌صراحت یک میراث‌فرهنگی و هنری دانست و گفت: همان‌طور که نمایشگاه کتاب تهران بخشی از هویت فرهنگی کشور است، جشنواره فیلم فجر نیز در شکل‌گیری سینمای ایران نقش تعیین‌کننده داشته است. بسیاری از فیلم‌سازان شاخص، نقاط عطف کارنامه خود را در این جشنواره تجربه کرده‌اند و تصاویر، فیلم‌ها و نشست‌های خبری آن در حافظه جمعی مردم ثبت شده است. 

جعفرآبادی با تأکید بر مسئولیت طبیعی هنرمندان در قبال این میراث‌فرهنگی اظهار کرد: از دست رفتن جشنواره فیلم فجر بیش از هر چیز به خود هنرمندان و نسل‌های آینده آسیب می‌زند. 

به اعتقاد او، تعطیلی جشنواره به نام اعتراض، نه‌تنها کنشی اعتراضی نیست، بلکه حرکتی است که بنیان‌های فرهنگی کشور را تضعیف می‌کند. 

این هنرمند در پایان با نگاهی به تجربه تاریخی جامعه ایران گفت: بسیاری از بحران‌ها و اتفاقات تلخ اجتماعی با گذر زمان کمرنگ می‌شوند، اما آنچه در حافظه تاریخی باقی می‌ماند، رویدادهایی مانند جشنواره فجر و دستاوردهای هنری آن است. 

جعفرآبادی هشدار داد که محروم کردن به‌ویژه هنرمندان جوان از فرصت دیده شدن، تشویق و رشد، می‌تواند به حسرتی ماندگار در زندگی حرفه‌ای آنان تبدیل شود؛ حسرتی که هیچ‌گاه جبران نخواهد شد.

انتهای پیام/