جفری اپستین، مجرم جنسی آمریکایی، یکی از بزرگترین رسواییهای قرن اخیر را رقم زده است؛ پرونده او که شامل شبکهای پیچیده از قاچاق جنسی، سوءاستفاده از افراد زیر سن قانونی و روابط با نخبگان جهانی است، همچنان در حال افشا شدن است.
در ژانویه ۲۰۲۶، وزارت دادگستری آمریکا بیش از ۳ میلیون سند داخلی مربوط به اپستین را منتشر کرد که روابط او را با چهرههای برجسته اروپایی، بهویژه انگلیسی آشکار میکند؛ این اسناد نشاندهنده نفوذ اپستین در سطوح بالای قدرت در کشورهای اروپایی است.
اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم فحشا با افراد زیر سن قانونی محکوم شد، اما روابطش با شخصیتهای شناختهشده اروپایی همچنان ادامه یافت؛ مرگ او در سال ۲۰۱۹ در زندان نیویورک، بهعنوان خودکشی ثبت شد، اما پروندهاش همچنان باز است.
انتشار اسناد اخیر پرونده اپستین، بحرانهای متعددی در عرصه سیاسی واخلاقی اروپا ایجاد کرده و نشاندهنده این است که چگونه اپستین از روابط خود برای نفوذ استفاده میکرد؛ در انگلیس، این رسوایی به سطوح بالای دولت و خانواده سلطنتی رسیده و در دیگر کشورهای اروپایی نیز منجر به استعفا و آغاز فرایندهای تحقیقات شده است.
درگیری کشورهای اروپایی در جنایتهای اپستین
اسناد افشاشده از پرونده اپستین نشان میدهد که چندین کشور اروپایی هرچند از طریق روابط فردی و شخصی در جنایتهای اپستین درگیر بودند؛ این اسناد نشان میدهند که اپستین شبکهای بینالمللی برای قاچاق جنسی ایجاد کرده بود و از کشورهای اروپایی برای تامین قربانیان و پناهگاههای قانونی استفاده میکرد.
نروژ یکی از برجستهترین موارد است؛ مته-ماریت، همسر ولیعهد نروژ، ایمیلهایی با اپستین رد و بدل کرده است؛ روابط میان این ۲ نفر حتی پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸ ادامه یافت.
مته-ماریت عذرخواهی کرد، اما این رسوایی خانواده سلطنتی نروژ را به بحران کشاند؛ در عین حال، براساس اسناد منتشرشده از پرونده اپستین، بورگه بِرنده، وزیر سابق خارجه نروژ، قصد بازدید از خانه اپستین را داشت.
در فرانسه، جک لانگ، وزیر سابق فرهنگ و دخترش کارولین تقریبا ۷۰۰ بار در اسناد ذکر شدهاند؛ آنها متهم به پولشویی از طریق روابط با اپستین هستند و دادستانهای فرانسه تحقیق مقدماتی را آغاز کردهاند.
نام امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، نیز بهطور غیرمستقیم در اسناد اپستین ذکر شده، اما ادعاهای مستقیم رد شده است.
اسلواکی نیز درگیر پرونده اپستین است؛ میروسلاو لایچاک، مشاور امنیت ملی نخستوزیر، پس از افشای ایمیلهای ردوبدلشده با اپستین درباره «دختران زیبا» استعفا کرد.
جوانا روبینشتاین، مقام سوئدی سازمان ملل، درپی افشای موضوع بازدیدش از جزیره اپستین در ۲۰۱۲، استعفا داد؛ لهستان، لیتوانی و لتونی نیز تحقیقات گستردهای برای بررسی قربانیان احتمالی و پیوندهای اپستین آغاز کردهاند.
در پرونده اپستین تاکید شده است که بلژیک بهعنوان پایگاهی برای تامین زنان جوان استفاده میشد؛ آلمان نیز در پرونده اپستین درگیر است.
اسناد منتشرشده نشان میدهند که اپستین از اروپا برای گسترش شبکه خود استفاده میکرد و روابطش با نخبگان سیاسی، اقتصادی و سلطنتی را تقویت میکرد؛ این درگیریها و درهم تنیدگیها نشاندهنده جنبههای مختلف جنایتهای اپستین است: از قاچاق جنسی تا نفوذ سیاسی و احتمالی جاسوسی.
کشورهای اروپایی، چه بهعنوان منبع قربانیان یا پناهگاه برای اپستین بخشی از این شبکه بودند.
حضور برجسته سیاستمداران و شخصیتهای انگلیسی در پرونده اپستین
از برجستهترین چهرههای انگلیسی در پرونده اپستین، اندرو مونتباتن-ویندزور (که قبلا به عنوان پرنس اندرو شناخته میشد) است؛ او برادر چارلز سوم است که به روابط جنسی با ویرجینیا رابرتز گیوفر، یکی از قربانیان اپستین، در سن ۱۷ سالگی متهم شده است.
اسناد نشان میدهد که اندرو پس از آزادی اپستین از زندان در سال ۲۰۰۹، همچنان با او در ارتباط بود و حتی او را به کاخ باکینگهام دعوت کرد؛ اندرو هرگونه تخلفی را انکار کرده، اما در نتیجه این رسوایی، عنوان سلطنتی خود را از دست داد و از اقامتگاه سلطنتی اخراج شد.
این یکی از شدیدترین مجازاتهای یک عضو خانواده سلطنتی در تاریخ مدرن انگلیس است.
پیتر مندلسون، سیاستمدار حزب کارگر و سفیر سابق انگلیس، یکی دیگر از چهرههای کلیدی است؛ اسناد ایمیلهای متعددی بین مندلسون و اپستین را نشان میدهد که در آنها مندلسون اپستین را «بهترین دوست» خود میخواند و حتی پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸، برای آزادی زودتر او لابی میکرد.
مندلسون که در دولتهای تونی بلر و گوردون براون سمتهای مهمی داشت، متهم به افشای اطلاعات حساس دولتی، مانند برنامههای مالیاتی و بودجه اتحادیه اروپا، به اپستین است؛ این افشاگریها منجر به اخراج او از سفارت در سپتامبر ۲۰۲۵، استعفا از حزب کارگر و مجلس اعیان شد.
پلیس انگلیس اکنون او را به جرم سوءرفتار در سمت عمومی تحت تحقیق قرار داده است.
نام سارا فرگوسن، همسر سابق اندرو و دوشس سابق یورک، نیز در اسناد ظاهر شده است؛ ایمیلهای او اپستین را «برادری که همیشه آرزویش را داشتم» توصیف میکند و نشاندهنده روابط نزدیک است.
در نتیجه این افشاگری، خیریهای که او تاسیس کرده بود، برای همیشه تعطیل شد؛ علاوه بر این، نامهای دیگری مانند تونی بلر، گوردون براون و دیوید کامرون و حتی استیون هاوکینگ در اسناد ذکر شده است؛ برای مثال، بلر از طریق مندلسون با اپستین ملاقات کرد و براون در ایمیلهای مندلسون ظاهر میشود که اطلاعات داخلی داونینگ استریت را فاش میکند.
این حضور برجسته نشاندهنده این است که اپستین چگونه از روابط خود برای دسترسی به قدرت استفاده میکرد؛ او نه تنها مهمانیهای خصوصی برگزار میکرد، بلکه اطلاعات مالی و سیاسی را جمعآوری میکرد.
در انگلیس، این رسوایی کاخ باکینگهام و داونینگ استریت را همزمان لرزانده است.
- بیشتر بخوانید:
- رسوایی اپستین؛ خروجی قابل پیشبینی فرآیند مستمر غیرانسانیسازی در آمریکا
- پسلرزههای رسوایی اپستین در اروپا
پیامدهای سیاسی و حقوقی حضور کشورهای اروپایی در پرونده اپستین
پیامدهای سیاسی این رسوایی در اروپا شدید بوده است؛ در انگلیس، کییر استارمر، نخستوزیر، به دلیل انتصاب مندلسون تحت فشار است؛ استارمر عذرخواهی کرد و گفت که از «عمق تاریک» روابط مندلسون بیخبر بود، اما این بحران ممکن است منجر به سقوط دولتش شود.
خانواده سلطنتی انگلیس نیز آسیب دیده است؛ اخراج اندرو و تعطیلی خیریه فرگوسن نمونههایی از این موضوع هستند.
پلیس انگلیس مندلسون را برای افشای اطلاعات حساس تحت تحقیق قرار داده که میتواند به زندان منجر شود.
در نروژ، رسوایی مته-ماریت خانواده سلطنتی را تضعیف کرده و تحقیقات پلیس درباره نخستوزیر سابق آغاز شده است.
در فرانسه تحقیق درباره لانگ برای پولشویی در اسلواکی استعفا لایچاک، در سوئد استعفا روبینشتاین، در لهستان تحقیقات بیشتر برای کشف قربانیان جدید و شبکههای جاسوسی اقدامهای در جریان هستند.
از نظر حقوقی، تمرکز بر سوءرفتار عمومی، پولشویی و قاچاق است؛ اتحادیه اروپا ممکن است تحقیقاتی گستردهتر آغاز کند، اما تحقیقات تاکنون در سطح ملی باقی مانده است.
پیامدهای گستردهتر شامل پرسشهایی درباره مسئولیت نخبگان و شفافیت است؛ این رسوایی نشاندهنده نابرابری در عدالت است؛ در حالی که در اروپا استعفا و تحقیقات سریع رخ میدهد، در آمریکا واکنشها ملایمتر است.
اروپا روی مدار پسلرزههای پرونده اپستین
پرونده اپستین نهتنها جنایتهای جنسی را افشا کرد، بلکه شبکهای از قدرت و فساد را نشان داد؛ حضور برجسته انگلیسیها و درگیری کشورهای اروپایی، پیامدهای عمیقی داشته و نخبگان را به چالش کشیده است.
حضور گسترده شخصیتهای اروپایی در پرونده اپستین نشاندهنده ضعف سطح نخبگانی اروپاست، ضعفی که میتواند به جنایتهای سازمانیافته کمک کند.
قربانیان اروپایی پرونده اپستین همچنان به عدالت نیاز دارند و جامعه جهانی باید از این درس بگیرد تا چنین شبکههای جنایتکارانهای دیگر در هیچ جای کره خاکی تکرار نشود.
انتهای پیام/