آمریکا بیسروصدا فلسطینیهایی را که توسط اداره مهاجرت و گمرک (ICE) دستگیر شدهاند، با یک جت شخصی به کرانه باختری اخراج میکند؛ براساس بررسیها، ۲ پرواز از این نوع از ابتدای امسال با هماهنگی مقامهای رژیم صهیونیستی بهعنوان بخشی از یک عملیات مخفی و از نظر سیاسی حساس انجام شده است.
بررسی مشترک گاردین و مجله ۹۷۲+، نشان میدهد ۸ مرد فلسطینی که در تمام طول سفر از مچ دست و پا بسته شده بودند، در ۲۰ ژانویه (۳۰ دی) از یک مرکز اخراج اداره مهاجرت آمریکا در فینیکس، ایالت آریزونا پرواز کردند و صبح روز بعد پس از توقف در نیوجرسی، ایرلند و بلغارستان به تلآویو در اراضی اشغالی رسیدند.
پس از ورود به فرودگاه بنگوریون، این مردان به همراه یک افسر پلیس مسلح رژیم صهیونیستی سوار وسیله نقلیه شدند و در یک ایست بازرسی نظامی در خارج از شهر فلسطینی نعلین در کرانه باختری آزاد شدند.
جت شخصی متعلق به یک سرمایهدار املاک صهیونیست-آمریکایی که دوست و همکار تجاری قدیمی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا است، روز دوشنبه این هفته تقریبا سفر مشابهی را انجام داد، اما تعداد مسافران و هویت بیشتر آنها هنوز مشخص نیست.
به گفته افرادی آگاه از موضوع، ۸ مردی که در پرواز اولیه اخراج شدند که نخستین بار توسط روزنامه صهیونیستی هاآرتص گزارش شد، ساکنان شهرها و شهرستانهای کرانه باختری ازجمله بیتلحم، الخلیل، سلواد، رامون، بیر نبالا و الرام هستند.
برخی از آنها کارت سبز دارند و چندین نفر همسر، فرزند و دیگر اعضای نزدیک خانوادهشان در آمریکا هستند؛ برخی از آنها هفتهها در مراکز اداره مهاجرت و گمرک بازداشت شده بودند؛ دستکم یکی از آنها بیش از یک سال در بازداشت بود.
نخستین کسی که پس از آزادی آنها در ایست بازرسی نعلین در ۲۱ ژانویه (اول بهمن) متوجه آنها شد، محمد کنعان، استاد دانشگاه ساکن در نزدیکی گذرگاه مرزی بود.
وی گفت: حدود ساعت ۱۱ صبح، گروهی از مردان را دیدم که با لباس خواب خاکستری روشن، مانند لباس خواب اسیران فلسطینی در زندانهای اسرائیل، به سمت خانهام میرفتند (لباسهای ورزشی ارائهشده توسط اداره مهاجرت آمریکا)؛ از دیدن آنها شوکه شدم؛ ارتش اسرائیل معمولا در این ایست بازرسی اسیر آزاد نمیکند.
کنعان گفت که وقتی این مردان به خانهاش رسیدند، سردشان بود؛ وی ادامه داد: آنها کاپشن یا پالتو نپوشیده بودند و هوا آن روز بسیار سرد و بادخیز بود؛ آنها ۲ ساعت در خانه من ماندند که در این مدت به آنها غذا دادم و آنها با خانوادههایشان تماس گرفتند که یا برای بردن آنها آمدند یا برایشان وسیله نقلیه ترتیب دادند.

به گفته کنعان، مدت زیادی بود که این مردان به دلیل بازداشت طولانی مدت در مراکز اداره مهاجرت و گمرک با خانوادههایشان در تماس نبودند، بهطوری که برخی از آنها مفقودالاثر تلقی میشدند؛ این استاد دانشگاه فلسطینی اظهار کرد: خانوادههایشان از شنیدن صدای آنها بسیار خوشحال بودند؛ یکی از مادران از طریق تلفن شروع به جیغ زدن و گریه کرد.
یکی از ساکنان رامون تایید کرد که ۲ مرد که اصالتا اهل این شهر کرانه باختری بودند، در نخستین پرواز اخراج بودند؛ وی افزود که دستکم ۴ مرد جوان دیگر از این شهر که در آمریکا زندگی میکنند، در حال حاضر توسط مقامهای آمریکایی بازداشت شدهاند و نگرانیها در مورد اخراج آنها نیز رو به افزایش است.
چندین وکیل مهاجرت با ابراز شوک و نگرانی از این پروازها تصریح کردند که اخراج فلسطینیها از طریق رژیم صهیونیستی در گذشته بسیار نادر بوده است و تسهیل اخراج در سرزمینهای اشغالی میتواند نقض قوانین بینالمللی باشد.
آنها تاکید کردند: گذشته از بینظمیهای فراوان در اخراج ۸ فلسطینی با جت شخصی و بدون طی مراحل قانونی، این انتقال همچنین اصل عدم بازگرداندن اجباری را نقض میکند که بازگرداندن اجباری افراد به جایی را ممنوع میکند.
گیسو نیا، مدیر پروژه دادرسی استراتژیک در شورای آتلانتیک، توضیح داد که فرد پس از بازگشت در معرض آسیبهای جبرانناپذیری ازجمله آزارواذیت، شکنجه، بدرفتاری یا دیگر موارد نقض جدی حقوق بشر قرار خواهد گرفت.
وی ادامه داد: آمریکا معاهدههای بینالمللی که صریحا این امر را ممنوع میکنند، ازجمله کنوانسیون منع شکنجه را امضا کرده است؛ بنابراین، آمریکا با بازگرداندن پناهجویان فلسطینی و فلسطینیهایی با وضعیتهای دیگر با پرواز به اسرائیل، جایی که آنها با آزارواذیت مواجه هستند، این اصل را نقض کرده است.
نیا گفت: نقش اسرائیل در انتقال این افراد از فرودگاه بنگوریون به کرانه باختری نیز آنها را در این نقض دخیل میکند؛ علاوه بر این، اگر ایرلند و بلغارستان از این موضوع مطلع بودند که جت شخصی حامل این افراد است، توقف سوختگیری نیز پرسشهای را در مورد مسئولیت واسطهای آن کشورها مطرح میکند.
مایکل سفارد، وکیل حقوق بشر صهیونیستی، این پروازها را «یک مورد استثنایی» توصیف و اظهار کرد: من هیچ موردی را نمیشناسم که فلسطینیها توانسته باشند از طریق فرودگاه بنگوریون به کرانه باختری برسند، حتی موارد بشردوستانه، به استثنای افراد مهم؛ به این ترتیب، من فکر میکنم نوعی منفعت خاص این امر را ممکن ساخته است.
به گزارش هاآرتص، اخراجها به دنبال درخواست غیرمعمول واشنگتن از رژیم صهیونیستی انجام و توسط سرویس امنیتی شین بت این رژیم تایید شد.
ماهر عوض، ۲۴ ساله، یکی از ۸ مرد فلسطینی در نخستین پرواز اخراج بود؛ وی از خانه خانوادهاش در رامون، نزدیک رامالله، گفت: تقریبا یک دهه پیش از کرانه باختری به کالامازو، میشیگان، جایی که عمویم در آن زندگی میکرد، نقل مکان کردم؛ من گرین کارت نداشتم، اما شماره تامین اجتماعی دریافت کردم؛ من همچنین مالیات پرداخت کرده و گواهینامه رانندگی گرفتم.
وی تقریبا یک سال، پیش از اینکه سوار پرواز به اراضی اشغالی شود، بین بازداشتگاههای مختلف جابجا شد؛ ماموران اداره مهاجرت گذرنامه فلسطینی و تلفن ماهر را ضبط کردند و آنها را پس ندادند؛ وقتی اخیرا در یک ایست بازرسی نظامی رژیم صهیونیستی متوقف شد، تنها چیزی که باید نشان میداد گواهینامه رانندگی میشیگان بود.
ماهر نتوانست فرزندش را که ۴ ماه پیش به دنیا آمد، ببیند؛ وی گفت: اینکه هنوز فرزندم را ندیدم، هر روز مرا میخورد؛ هر بار به عکسهای او نگاه میکنم و فقط گریه میکنم.
سمیر زیدان، یک کارگر مواد غذایی ۴۷ ساله اصالتا اهل شهر بیر نبالا رامالله در همان پرواز اخراجی بود که عوض سوار آن بود؛ عموی سمیر گفت که زیدان بیش از ۲ دهه به همراه همسرش که وی نیز فلسطینی اهل کرانه باختری و شهروند آمریکا است، در لوئیزیانا زندگی کرده است؛ آنها ۵ فرزند دارند که همگی گذرنامه آمریکایی دارند؛ سمیر کارت سبز داشت، اما اعتبار آن تمام شد، بدون اینکه آن را تمدید کند؛ والدین و ۳ خواهر و برادرش نیز در آمریکا زندگی میکنند.
وی گفت: سمیر که حدود یک دهه پیش دوران زندان خود را گذرانده بود، حدود یک سال و نیم در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک بود و در این مدت بین چندین مرکز جابجا میشد؛ وی ۲ ماه قبل از پرواز اخراج مطلع شده بود؛ ماموران اداره مهاجرت و گمرک، کارت شناسایی و گذرنامه فلسطینی سمیر را ضبط کردند و هرگز آنها را برنگرداندند؛ سمیر گفت که از لحظهای که زندان اداره مهاجرت را ترک کرد تا زمانی که در ایست بازرسی نزدیک نعلین از ماشین پیاده شد، دستها و مچهایش بسته بود.
عموی سمیر اظهار کرد: در طول پرواز، وی با حرکت دادن صورتش به سمت بشقاب غذا میخورد؛ وقتی نیاز به دستشویی داشت، به وی اجازه میدادند که یک مچ دست و یک مچ پایش را از بندها جدا کند؛ سمیر مجبور شد اسنادی را امضا کند که مجوز اخراجش را میداد، کاری که از انجام آن پشیمان است.
روی جت شخصی که برای ۲ پرواز اخراج اخیر استفاده شده است، نشان شرکت توسعه املاک دِزِر Dezer درج شده است که توسط مایکل دِزِر، توسعهدهنده صهیونیستی-آمریکایی، تاسیس شده و امروزه توسط پسرش، گیل دِزِر، اداره میشود.
خانواده دِزِر از اوایل دهه ۲۰۰۰ شرکای تجاری ترامپ بودهاند؛ آنها ۶ برج مسکونی با برند ترامپ در میامی و فلوریدا ساختهاند و اسناد نشان میدهد که آنها بهطور مشترک بیش از ۱.۳ میلیون دلار به کارزارهای ریاست جمهوری ترامپ کمک مالی کردهاند.
جشن تولد ۵۰ سالگی پر زرقوبرق گیل دِزِر سال گذشته با حضور هنرمندانی با لباس ترامپ برگزار شد؛ وبسایت دِزِر اشاره میکند که وی عضو سازمان «دوستان فلوریدایی نیروهای دفاعی اسرائیل»، یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که برای ارتش رژیم صهیونیستی کمک مالی جمعآوری میکند.
این پروازها در حالی انجام میشوند که دولت ترامپ تلاشهای خود را برای اخراج تعداد زیادی از بیش از ۱۰ میلیون مهاجر ساکن در آمریکا افزایش داده است؛ برای این منظور، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا هواپیمای دزر را از طریق شرکت Journey Aviation، یک شرکت مستقر در فلوریدا که اغلب توسط آژانسهای فدرال برای دسترسی به ناوگان جتهای خصوصی قرارداد میبندد، اجاره کرد.
طبق گزارش Human Rights First (HRF) که پروازهای اخراج را پیگیری میکند، جت دِزِر از ماه اکتبر ۴ پرواز اخراج دیگر به کنیا، لیبریا، گینه و اسواتینی انجام داده است.
ساوی آروی، مدیر تحقیق و تحلیل حقوق پناهندگان و مهاجران در HRF، گفت: این جت چارتر خصوصی بارها برای پروازهای اداره مهاجرت استفاده شده است؛ این بخشی از یک سیستم مبهم هواپیماهای خصوصی است که کارزار اخراج گسترده این دولت را تسهیل میکند که آشکارا روند قانونی را نادیده گرفته، خانوادهها را از هم جدا کرده و بدون هیچگونه پاسخگویی فعالیت میکند.
دِزِر در ایمیلی ادعا کرد که هرگز از نام کسانی که با جت وی که بهصورت خصوصی چارتر شده است، یا هدف پرواز، مطلع نبوده است؛ وی گفت: تنها چیزی که از آن مطلع میشوم، تاریخ استفاده است.
مقامهای آمریکایی به پرسشهای مربوط به هزینه ۲ پرواز اخیر به اراضی اشغالی پاسخ ندادند، اما طبق گفته اداره مهاجرت، هزینههای پروازهای چارتر در گذشته از نزدیک به ۷ هزار تا بیش از ۲۶ هزار دلار در هر ساعت پرواز متغیر بوده است؛ منابعی در صنعت هوانوردی تخمین میزنند که پروازهای برگشت به اراضی اشغالی احتمالا بین ۴۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار دلار برای اداره مهاجرت هزینه داشته است.
از آنجا که آمریکا فلسطین را بهعنوان یک کشور به رسمیت نمیشناسد، تناقضهای زیادی در نحوه طبقهبندی کشورهای مبدا و محل اقامت فلسطینیها توسط مقامهای مرزی آمریکا وجود دارد؛ در نتیجه، فلسطینیها اغلب مدت طولانیتری نسبت به دیگر مهاجران در مراکز بازداشت مهاجرت آمریکا در حبس به سر میبرند.
در گذشته، هنگامی که مقامهای مهاجرتی نتوانستند کشوری برای اخراج آنها پیدا کنند، فلسطینیها اغلب با پایشگرهای مچ پا و الزاماتی برای بررسیهای منظم توسط اداره مهاجرت و گمرک به آمریکا بازگردانده میشدند، اما از آنجایی که دولت ترامپ به دنبال تحقق وعده خود مبنی بر اخراجهای دسته جمعی بوده است، چندین فلسطینی در ماههای اخیر از آمریکا اخراج شدهاند.

مقامهای سابق وزارت امنیت داخلی و وزارت خارجه آمریکا تایید کردند که این کشور در گذشته تمایلی به اخراج فلسطینیها از طریق اراضی اشغالی نداشته است و وکلای مهاجرت نگرانی خود را در مورد دخالت رژیم صهیونیستی در اخراجها (از ترس اینکه موکلانشان ممکن است توسط همان نیروهای امنیتی که اغلب از آنها فرار میکنند، بازداشت، بازجویی یا مورد آزارواذیت قرار گیرند) اعلام کردند.
وکیلی که وکالت فلسطینیها را در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک آمریکا بر عهده داشته است، گفت: اکنون تمایلی برای انجام کاری وجود دارد که دیگر دولتها حاضر به انجام آن نبودهاند: بازگرداندن آنها به خطر مسلم.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا از اظهارنظر خودداری و ادعا کرد که در تلاشها برای بازگرداندن بیگانگان غیرقانونی با وزارت امنیت داخلی هماهنگی نزدیکی دارد.
سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا به پرسشهای مربوط به پروازهای اخراج به اراضی اشغالی پاسخ نداد، اما اظهار کرد: اگر قاضی تشخیص دهد که یک بیگانه غیرقانونی حق حضور در این کشور را ندارد، ما آنها را اخراج خواهیم کرد؛ همین.
اداره مهاجرت و گمرک آمریکا به پرسشها پاسخ نداد؛ وزارت خارجه و سازمان زندانهای رژیم صهیونیستی نیز از اظهارنظر خودداری کردند.
انتهای پیام/